Pazartesi, 24 Mayıs 2010 (16 yıl 5 ay önce)
Sevgili Yoldaş Merhaba,

Seni Ölüm Orucu eylemini sonlandırma aşamasında
23 Mayıs 2002 tarihinde ölümsüzlüğe uğurlamamızın üzerinden 8 yıl geçti. Daha biz yeni yeni yol almaya başladık. Bu yüzden senin ve tüm şehit yoldaşlarımızın önünde mahcubuz. Ama kırıyoruz zincirlerimizi, darbeler indiriyoruz tasfiyeciliğin lekelerine. Daha da güçlendireceğiz bunu...
Bir an gözlerimi kapatıp yüzündeki gülümseme ve gözlerindeki ışıltıyı düşündüm. Senin yüzündeki gülümseme, gözlerindeki parıltı bir başkaydı. O duru, sakin halinden etrafına yayılan bir enerji gibiydi. Yoldaş sıcaklığını duyumsatır, güven verirdi insana. Yaşının üstündeki olgunluğun, proleter sabrın, uzun boyun, cılız bedenin, kocaman ellerin ve yüreğinle “
yapalım” dediğin her işi zamanında tamamlayacak kadar da ataktın. Tam bir insandın.
Yaşamın ve mücadelenin içerisinde, örgütlendiğin dönemin kimi özelliklerine tezat özgün ve farklı bir duruşun vardı. Antifaşist mücadelede '95-96 kabarışının yarattığı etkiyle ve bir kimlik-gelecek arayışının da sonucu olarak semtlerde, bağıra çağıra devrimci örgütlerin saflarına giren genç sayısı az değildi. Sen bu dönemde örgütlendin fakat bu dalgaya kapılarak değil. Bu dalganın zaaflı yanlarıyla da çarpışarak, ona göğüs gererek buluştun
TİKB'yle. Duygu yanın çok güçlü olmasına rağmen, tercihlerine yön veren hep proleter sezgi ve bilincin oldu. Feodal çevrenin gerici basıncı da etkili olamadı üzerinde.
İçinden
Seyit Külekçi gibi yiğit devrimciler çıkmış bir ailenin çocuğuydun. Bu yüzden devrimcilerin düşüncesine ve eylemine yabancı değildin. Aradığını
İstanbul'a geldiğinde bulmuştun. Yerleştiğin
1 Mayıs Mahallesi'nde tanıştın TİKB'yle. '80 kuşağının apolitikliği, sistemin yarattığı kişilik parçalanması, okumaya-araştırmaya uzak bir kuşak içerisinde sen okuyarak, araştırarak seçtin yolunu. Okuduğun gazete ve kitaplardan proletaryanın devrimci çizgisine sarıldın.
Birçok yerde olduğu gibi bulunduğun semtte de, örgütün bütün çubuk bükmelerine;
“Gazete satmayana kurşunda attırmayacağız” genelgesine rağmen okumaktan ve kitle çalışmasından, yaşamdan fellik fellik kaçan yoldaşlarının sayısı az değildi. Zaten bu yüzden de hemen hepsinin mücadele ömrü soluksuz kaldı, mücadelede ve yaşamda çözüldüler. Mücadelenin geriye doğru kırıldığı, tasfiyeciliğin bizim bünyemize girmeye başladığı yıllarda sen ileri fırlayanlardan oldun. Genç yaşında, proleter kimliğin ve sınıf kinin bunda belirleyici oldu.
Bilgiayar başına sana bir şeyler yazayım diye oturdum. Taşıyıcısı olduğun çizginin ve sınıfın nabzını almak için bir alışkanlık olarak baktığım alınteri.net'in manşetinde Tekel işçilerinin direnişçi işçileri yanına alarak sendika ağalarından hesap sormak için
Türk-İş binasını işgal ettiği haberini okudum. Sınıf damarı güçlü bir yoldaş olarak, yoldaşlarının sınıfla kaynaşan, eylemlilik içerisinde militan mücadele hattında konumlanan yüzünü gördükçe, atlattığımız bütün badirelere rağmen düşlerimizi gerçek kılmaya doğru yürüyüşümüzde sen de varsın. Tüm şehit yoldaşlar şahsında, denetleyen gözlerinle yanımızdasın.
Sana, sizlere sözümüz var: Bu yoldan ilerleyeceğiz!..
24 Mayıs 2010
Bir yoldaşın...