Pazar, 24 Haziran 2012 (14 yıl 4 ay önce)
Telefon etme hakkımız “tekmil verme” dayatması nedeniyle engellenmektedir!
12 Eylül faşist askeri darbe dönemi cezaevlerinde sayımlarda ve görüş günlerinde devreye sokulan bu uygulama, şimdi
F tiplerinde de uygulanıyor. Telefon başında adımızı, soyadımızı ve aradığımız telefon numarasını söylememiz ve aynı şeyleri telefonun diğer ucundaki yakınımıza da tekrarlatmamız isteniyor; tıpkı asker gibi! Ücretli telefon kabininin yanında asılı olan cezaevi müdürü imzalı telefon kullanma talimatında “tekmil verme” ayrıntılı olarak yazılmış. Buna uymadığın takdirde konuşmana izin verilmiyor.
“Hayata Dönüş” adı verilen operasyonla cezaevlerine binlerce kolluk gücüyle saldırılıp devrimci tutsakların yakılarak, kurşunlanarak katledildiği ve geriye kalanlarında işkencelerden geçirilerek hücre tipi cezaevlerine doldurulduğu 19 Aralık 2000 tarihinden 2010 Ocak ayına kadar geçen yaklaşık 10 yıllık zamanda disiplin cezalı olduğun süreler hariç yakınlarımıza telefon etme konusunda pek bir engelleme olmamıştı. Ancak 4 Ocak 2010 tarihinden itibaren “tüzük maddeleri” ileri sürülerek telefon hakkımız gasbedildi. İşin garibi bahsi geçen tüzük maddeleri o tarihten önce de vardı ama “tekmil” dayatması yoktu.
Haftada bir kez idarenin belirlediği gün ve saatte yakınlarınla sadece 10 dakika telefon görüşmesi yapabiliyorsun. Hesaplarsak senede 1 gün bile değil, 8 saat yapıyor. Disiplin cezan varsa eğer (ki her zaman var) o zaman bir dakika dahi görüşemiyorsun. Ayrıca gün ve saatleri idarenin belirlemesi nedeniyle çalışan ailelerimizin bu “olanağı” kullanamamasını da beraberinde getiriyor. Önceleri ailelerimizin müsait olduğu gün ve saati “telefon görüşme talep formuna” yazıyor ve öyle görüşüyorduk; hiçbir sorun da çıkmıyordu. Dolayısıyla gün ve saati idarenin belirlemesi, ailelerimiz için ayrıca bir eziyet konusu olmakta.
Buradaki mantığı kavramak için önce içeride telefon görüşmesinin nasıl yaptırıldığına bakmak lazım: Cezaevine girdikten bir süre sonra telefon edeceğimiz yakınlarımız ve telefon numaraları ile ilgili -en son ay ödenen faturası da dahil- her türlü belgeyi idareye önceden veriyorsun. Bunun dışında telefona çıkmadan önce dağıtılan “telefon görüşme talep formunu” (idarenin zaten bildiği bilgilerle doldurup) görevliye veriyorsun. Bunu her hafta yapıyorsun. Gün ve saatinde telefonla ilgilenen personel, kaldığın hücreye gelip seni çıkarıyor ve maltada bulunan telefon kabininin oraya gidiyorsun. Bu arada koridor ve maltada bulunan kameralarla da izleniyorsun.
Yanı başında dikilen personelin gözü önünde numarayı çeviriyorsun. Ağzından çıkan “alo” sesinden sonra personel hemen “Adını, soyadını, telefon numarasını söyle, karşı tarafa da tekrarlat” diyor. Bu “tekmili” vermiyorsun ve konuşmaya başlıyorsun. “Merhaba anne, nasıls…” derken personel tuşa basıp (önceden kartı çekiyorlardı) konuşmayı kesiyor. Bu arada telefon konuşmasının idare de kayıt altına alınıp dinlendiğini de unutmayalım. Olay kısaca bu.
Bunca “
güvenlik” silsilesinden sonra dayatılan “
tekmil verme” idare tarafından gerçekleştirilen izalasyonun bir parçası olarak devreye sokulmuş ve telefon etme hakkımız resmen gasbedilmiştir. Bu yöntemle yaklaşık 2,5 yıldır ailelerimiz ile görüşmemiz engelleniyor. Biz de bu durumu protesto etmek için hücreye dönerken “Telefon hakkımız engellenemez!” diye slogan atıyoruz. İdare hak gaspını bu şekilde protesto etmekten rahatsız olmuş ki, 13 Şubat 2012 tarihinde o hafta telefona çıkan tüm tutsaklara disiplin soruşturması açtı. İstenen ceza da “2 ay haberleşme ve iletişim araçlarından yoksun bırakma”. İdare hem telefona görüştürmüyor hem de ceza üstüne ceza veriyor. Bu arada infaz hakimliği bu cezayı onayladı.
İçeride her şey, her hak kullanımı, tecrit, tretmana uyma zorunluluğuna bağlanmıştır. Dayatılan yükümlülükleri yerine getirmediğin takdirde hakkın gasbediliyor, bunu slogan atarak protesto ettiğinde de cezalandırılıyorsun! (sürecek)
Murat Güneş
Sincan 1 Nolu Ftipi Cezaevi