"Bazı okulların başarısı yüksek ancak bu okuldan kaynaklanmıyor. Ben kendimden örnek vereyim, çocuğumu dershaneye gönderdim, kurslar aldırdım başarı öyle geldi…"
Bu cümleler, 8 Kasım günü İl Milli Eğitim Müdürlüğü toplantı salonunda yapılan toplantıda Niğde İl Milli Eğitim Müdürü H. İbrahim YAŞAR tarafından sarfedilmiştir. Ve ertesi gün, "Milli Eğitimde özeleştiri", "Milli Eğitim Müdürü Yaşar okul müdürlerini uyardı" vb. başlıkları ile yerel gazetelere bomba gibi düşen talihsiz açıklamalar.
Tüm okul müdürleri ve İl Milli Eğitim Müdürü ile Şube müdürlerinin de tam kadro katıldığı toplantıda, 2005–2006 eğitim öğretim yılının değerlendirmesi yapılmış ve 2006–2007 hedefleri konuşulmuştur. Yaşar’ın kendi anlatımı ile de ilimizde eğitim başarısının çok da iç açıcı olmadığı malumdur. Bu gerçeklik üzerinden önümüzdeki süreçte daha başarılı olmak adına öneriler konuşulmuş ve komisyonlar kurulmasına karar verilmiştir.
Toplantıda ayrıntılı olarak neler konuşuldu bilemiyoruz ancak, İl Milli Eğitim Müdürü H. İbrahim Yaşar’ın ilimizde yaşanan eğitim öğretim sorunları ve çözümlerine dönük yukarıda alıntı yaptığımız cümleleri akıllara zarardır. Bir Milli Eğitim Müdürü düşünün ki kendi okullarında verilen eğitime güvenmemekte ve çareyi özel sektörün her şeyi para ve rant üzerinden kurguladığı tuzağı işaret etmektedir. Buradan çıkarılması gereken sonuç, devlet okullarından umut tamamen kesilmiş ve parası olanlar sunulan diğer olanaklara ulaşsın, olmayanlar da okumasın demektir.
Verili durum üzerinden bakıldığında, ilimiz sadece çevre illerle bile kıyaslandığında OKS ve LGS sınavlarında başarısızdır. Yaşar’a göre, kimi okulların başarısı ise okullarımızda her türlü olanaksızlığa rağmen alınteri döken eğitim emekçisi arkadaşlarımızın başarısı değil; başarıyı getiren sadece parası olanların ulaşabildiği dershane ve özel kurslardır.
Bir ilin eğitim hizmetinin baş temsilcisi ve sorumlusu olarak eğitim ve öğretimde yaşadığımız sorunların bu biçimiyle ifadesi ve çözümü konusunda işaret ettikleri ülkemiz eğitim sorununa yöneticilerin nasıl yaklaştığının bir göstergesidir aslında. H. İbrahim Yaşar’ın bu cümleleri yanlışlıkla ya da bir dil sürçmesi ile ifade etmediğini çok iyi bilmekteyiz. Devletin sağlıkta olduğu gibi eğitim hizmetinden de elini çektiği ve bütün okul masraflarını öğrencilerimizin sırtına yıktığı bir dönemde, eğitimin tamamen ticari bir iş olarak görülmesi ve eğitimde yaşanan ciddi dönüşümün(yıkımın) aslında bir biçimiyle uygulayıcısı da olan Yaşar’ın bu konuşmayla görevini yerine getirdiğini söylemek çok zor olmayacaktır.
Başta ilimizde olmakla birlikte tüm Türkiye’de okul yöneticilerinin nasıl belirlendiğini, öğretmen atamalarının nasıl yapıldığını bu konuda nasıl bir kadrolaşma faaliyeti yürütüldüğünü bilmekteyiz.
Okullarımızda bulunan derslik yetersizliklerini, araç gereç sıkıntısını, okul fiziki koşullarının ne kadar olumsuz olduğunu, kalabalık sınıfları, öğretmen servislerindeki çileyi de bilmekteyiz.
Eğitim emekçisi arkadaşlarımızın yaşadıkları ekonomik özlük hukuksal sıkıntıları ve çıkmazlarının ne derecede olduğunu tahmin etmek ise zor değil.
Yolluk, ekders, kademe ilerlemeleri, atama tayin işleri gibi en doğal hakların eğitim emekçisi arkadaşlarımız tarafından kullanılamadığını, eğitim emekçileri arasında sendika farkı gözetildiğini de bilmekteyiz.
İl Milli Eğitim Müdürlüğü yetkililerinin eğitim sorunları ile ilgilenmek yerine kimi nereye nasıl atayayım diye uğraştığını da.
Süreklilik isteyen öğretmenlik istihdamının, daha ucuza mal etme kaygısıyla ücretli, vekil, sözleşmeli, usta öğretici gibi yöntemlerle karşılanmaya çalışılmasının yarattığı başarısızlık da aşikârdır.
Eğitimin her geçen gün gericileştiğini, okullarımıza ödenek ayrılmaması nedeniyle, 40 farklı ad altında öğrencilerimizin ve velilerimizin nasıl soyulduğunu ise defalarca ifade ettik.
Hal böyle olunca ülkemizde ve ilimizde başarılı bir sonuç ortaya çıkmasının imkanı var mıdır?
Hal böyle olunca ortaya çıkan sonucun sorumlusu kimlerdir?
Başarısızlığın nedenlerini samimice ele almak yerine, özveriyi emeği yok sayarak, bir İl Milli Eğitim Müdürü’nün kendi okullarına ve personeline güvenmeyip başarıya yürümenin çözümünü kurslarda ya da dershanelerde aramasının doğruluğu var mıdır?
H. İbrahim Yaşar’ın çocuğunu özel kurslara ve dershanelere gönderme gücü vardır peki bu güce sahip olmayanlar ne yapmalıdır?
İlla ki bir çözüm yolu aranıyorsa biz uzatmadan söyleyelim. Parasız, bilimsel, demokratik eğitimin biran önce hayata geçmesi, eğitim emekçilerine insanca çalışma koşulları ve insanca yaşanabilecek ücret verilmesi çözümün tek adresidir. Bundan ötesi ise lafı güzaftır.
Yöneticiler, eğitime ve ülkemizin geleceğine olan umutsuzluğu derinleştirmek yerine çocuklarımıza umut verecek çalışmalar için uğraşmalı ve buna kafa yormalıdır. İl Milli Eğitim Müdürü H. İbrahim Yaşar’ın biz eğitim emekçilerine de bir özür borçlu olduğunu söylemekle birlikte, Eğitim-Sen’in eğitimin gericileştirilmesine, kadrolaşmaya, ticarileştirilmesine ve paralı hale getirilmesine karşı yılmadan mücadele edeceğini bir kez daha ifade etmek istiyoruz.
Haluk YÜCEL
Eğitim-Sen Niğde Şube Başkanı
www.nigdeegitimsen.org
Kölece Çalışmaya Kölece Yaşamaya Hayır!
Kampanya Dizisi - 1
Kasım 2006