Pazar, 18 Şubat 2007 (19 yıl 6 ay önce)
Batı Şeria'da Kudüs'ün 30 km güneyinde yer alan bir kent...
Arapça adı El Halil; İbranice Hebron...
Kağıt üzerinde Filistin'e bağlı olarak gözüken kent, İsrail işgali altında...
Şehirde 120.000 Filistinli'ye karşılık 600 İsrailli yaşıyor.
El Halilliler sadece siyonist askerlerin zulümleriyle değil, bu 600 işgalci Yahudi yerleşimcinin hakaret, küfür, aşığılama ve dayaklarıyla da geçiriyor günlük yaşamlarını...
El Halil'deki şiddet, fiziksel taciz ve siyonist vandalizm dünya kamuoyunda en çok, orada görev yapan 30 İsrailli askerin çektiği resimlerle yer almıştı.
Fotoğraflar 2004 yılında Tel Aviv'de sergilendi. 21 yaşındaki Yehuda Shaul, Hebron'da üst düzey bir savaş timinde subaylık görevini tamamladıktan sonra bu sergiyi düzenledi.
Fotoğrafların rutin uygulamaları mı, yoksa bireysel olayları mı gösterdiği sorulduğunda Shaul şu yanıtı vermişti: "Bu konuda sessizliği bozmak alışılmadık bir durum, olayların kendileri alışılmadık değil."
El Halil'de küçük bir Yahudi topluluğunu tutabilmek için yüzbinlerce Filistinli'nin işgal balyozuyla ezilmesinin sebebi Makpela mağarasında dua edebilmek. Sabra ve Şatilla kasabı Şaron siyonist mantığı şöyle açıklıyor:
“Ulusun ataları ve anaları orada gömülüdür- İbrahim ve Sarah, İsak ve Rebeka, Yakup ve Lea... Eğer normal bir devlet olsaydık, bütün öğrencilerimiz oraya gidebilirlerdi. Tıpkı Washington’da öğrencilerin sınıflar halinde Lincoln, Washington ve Jefferson anısına dikilen anıtları görmeye gittikleri gibi. Hebron'a her çoçuğu, her turisti, her diplomatı, her yabancı devlet başkanını götürmek gerekirdi. Çünkü köklerimizin öğretilmesi ve gösterilmesi gerekiyor. Kral Davut Hebron'da yedi buçuk yıl geçirdi ve kutsal kitapta 1023 kez anılmaktadır. Tel Roumeida, antik Hebron’da Davut’un kral olarak taç giydiği yerdir. Bütün bunlardan vaz mı geçecektik?”
İsrailli çocuklar mağaraya dua etmeye gidebilsin mazeretiyle Filistinli çocuklar okula gidemiyorlar El Halil'de...
Aşağıdaki fotoğraflar El Halil'de Filistinli çocukların hergünkü yaşamlarının bir parçası...
Hergün okula gitmek için evden çıkıp, utanç duvarındaki geçiş noktasına geldiklerinde karşılaştıkları olağan uygulamalar...
Askerler çocukların duvarı geçmesini engelliyor ve "eve dönün!" diye emrediyor...
Çocuklar askerlerle mücadele ediyor ve kontrol noktasını geçmeye çalışıyor...
Küçük çocuklar bile ellerinden geleni yapıyor, ancak kontrol noktasını geçemiyorlar... Ama evlerine dönmek yerine cadde üzerindeki kontrol noktası yanında derslerini yapmaya karar veriyorlar.
Siyonist namlulara karşı büyük bir cesaret gösteren çocuklar yaşlarından beklenmeyecek bir mücadele ortaya koyuyorlar...
Okul için çıkılan yolda Filistinli çocukların yolculuğu ya mezarda ya da İsrail zindanlarında son buluyor...
