Pazartesi, 22 Ekim 2007 (19 yıl 2 hafta önce)
Irkçı şovenizm ve linç histerisi medya eliyle pompalanıp operasyonlar yoğunlaştırılırken bu kan çığırtkanlığı, kirli savaşa sürülen askerlerin tabutları üzerine binen faşist devlet ve burjuva medya tarafından Kürt ve Türk düşmanlığı yaratılarak meşrulaştırılmaya çalışılıyor.
Kontrgerilla operasyonlarıyla katledilen korucular ve Kürt köylüleri aracılığıyla gerillalar çatışmaya "çekilmeye" çalışılırken, gerçekleşen çatışmalarda verilen "kayıplar" üzerinden, kardeş halkların kanına elini bulamaya karşı olan Türkiye işçi sınıfı ve emekçileri linç histerisi ve sınır ötesi harekata yedeklenmeye, olmadı sindirilmeye çalışılıyor.
"Stratejik ortak" ABD'den umduğunu bulamayan faşist diktatörlük içerde provokasyonlarla galeyana getireceği kitleler üzerinden elini güçlendirmeyi hesaplıyor.
Ortadoğu'da kanla çizilen sınırlar silinip yeniden çizilmeye çalışılırken işbirlikçi Türk tekelci kapitalistleri, yeni provokasyonlarla Türkiye işçi sınıfının kafasını bulandırma, sömürü ve ezilmeye karşı öfkesini Kürt emekçi kardeşlerine yönlendirme peşinde.
Bugün hedefler ve hesaplar farklı olsa da bunlara ulaşmak için uygulanan yöntemler ve kullanılan araçlar ne yeni ne de bilinmedik. Türkiye yakın tarihi bunun sayısız örnekleriyle doludur:
Aralık 1978, Maraş
Faşist devlet güçleri tarafından desteklenen MHP'li sivil faşist çeteler kadın-erkek, yaşlı-çocuk demeden, resmi rakamlara göre 111 kişiyi katlettiler; yüzlerce insanı yaraladılar, 210 evi ve 70 işyerini yakıp yıktılar. Faşist kitle kırımı tam üç gün sürdü. Bu üç gün boyunca, devlet katliama seyirci kaldı. O sırada işbaşında bulunan Ecevit hükümeti, katliamı önlemek için hızla tedbir almak yerine, her şey olup bittikten sonra Sıkıyönetim ilan etti. Bu da faşist provokasyonun bir parçasıydı.
Mayıs 1980, Çorum
MHP'li faşist Gün Sazak'ın öldürülmesini bahane eden faşist çeteler ülke çapında terör estirdiler. Çok sayıda devrimci ve demokrat insanı yaralayıp öldürdüler. Çorum'da ise, diğer yerlerden farklı olarak halk, devrimcilerin önderliğinde silahlanıp karşı saldırıya geçti.
Halkın
"5 Gün Savaşı" dediği bu çatışma, faşistlerin Temmuz başında Çorum'da tezgahlayacakları katliam ve yağma girişiminin habercisiydi.
4 Temmuz 1980'de Cuma namazı için camilerde biriken cemaat,
"komünistler Alaeddin Camisi'ne silah ve bombalarla saldırdılar" gibi asılsız haberlerle kışkırtıldı.
Halkı sokaklara dökmeyi
"başaran" faşistler planladıkları üzere eyleme geçerek Alevilere ait evlere ve işyerlerine saldırdılar. Sünniler ile Aleviler arasında sokak çatışmaları başladı. Alevilerin konutları, işyerleri kundaklanarak yakıldı; tek tek ve savunmasız olarak yakalanan insanlar linç edildi, kurşunlandı, yakıldılar.
Olayların genişlemesi ve katliam boyutlarına sıçraması bir yana o günlerde halen
"sol" olarak görülen CHP binalarına ve üyelerine doğru sirayet etmeye başlaması üzerine sokağa çıkma yasağı kondu. Samsun, Amasya ve Kayseri'den Çorum'a güvenlik güçleri ve askeri birlikler getirildi.
10 Temmuz'a gelindiğinde resmi rakamlara göre 26 kişi yaşamını yitirmiş, çok sayıda Alevi ve devrimci, demokrat insan yaralanmış, evler, işyerleri yakılıp yıkılmıştı.
Kayıp sayısı ise 100'ün üzerindeydi. Bu olaylardan sonra, Çorum'dan 600 kadar aile başka yerlere göç etmek zorunda kaldı.
Hem Çorum
"olayları" hem de bunu önceleyen Maraş Katliamı, hemen peşisıra ilan edilen Sıkıyönetim, daha sonradan da açığa çıktığı gibi, 12 Eylül Askeri Faşist Darbesi'ne zemin hazırlığında önemli bir adımdı.
90'lar
Yükselen devrimci mücadele ve kitleselleşen örgütlenmenin önünü alabilmek için 1980 öncesi dönemde daha çok Orta Anadolu'da Alevi-Sünni çatışması zemininde tezgahlanan faşist provokasyonlar, 1990'ların ikinci yarısından itibaren bir kirli savaş taktiği olarak, Kürt ve Türk milliyetinden işçilerin ve emekçilerin iç içe yaşadıkları yörelerde Kürtlere karşı tertiplendi.
Bayramiç, Malkara, Fethiye, Alanya ve Antalya'da tam da kapitalizm ve tasmasındaki faşistlere yakışan yalanlarla provoke edilen lümpen proleter kitleler, MHP ve BBP'li faşist militanlar eliyle yönlendirildiler. Hedefte Kürtler vardı.
Tekelci Türk kapitalistlerinin bir insan ömrüne sığacak tarihi büyüklü küçüklü pek çok benzer provokasyonla, katliam ve vahşetle doludur.
6-7 Eylül
6-7 Eylül bunlardan biridir. Yine CHP'ye yakın bir gazetede çıkan Atatürk'ün Selanik'teki doğduğu evin bombalandığı haberi radyolardan duyurulmasıyla birlikte zaten Kıbrıs gündemiyle hazır kıta olan faşistler sokağa çıkıp kitleleri de peşinden sürükleyerek Rum, Ermeni, Yahudi ve diğer gayrimüslim azınlıklara saldırıya giriştiler.
48 saat boyunca devam eden saldırılarda, sadece İstanbul'da 5 bin 317 dükkan ve ev basılıp yağmalandı, 200 gayrimüslim kadına tecavüz edildi, bir rahip diri diri yakıldı, onlarca insan linç edildi, kayıtlara 37 ölüm vakası geçti.