Pazartesi, 29 Ekim 2007 (19 yıl 1 hafta önce)
Bir devlet hastanesinin yeni doğan yoğun bakım servisinde iki aylık doğuştan anomalisi olan ve bundan kaynaklı ameliyat olup bir süredir serviste yatan bir bebek bile şoven histerinin konusu oldu. Bebeğe "çok ağladığı" için, hemşireler ve personel tarafından "kıro" diye hitap ediliyor. Diğer bebekler ağladığında ise onlara "kıro" diye hitap edilmiyor. Nedenini sorduğumuzda, ailesinin Kürt olması, bebeğin aşağılanması için "yeterli nedeni" oluşturuyor.
Bebeklerden düşman yaratan sistem
Serviste ara ara anneleri alıp bebeklerini görmeleri sağlanıyor.
"Kıro" olarak hitap edilen bebeğin annesi yanına alındığında anne bebeğini Kürtçe sözlerle seviyor. Bazı sağlık çalışanları ise anneye duygusal baskı yaparak, annenin bebeğiyle anadilinde konuşmasını engelleyip, Türkçe konuşmasını istiyorlar. Türkçesi zayıf olan anne, bebeğine duygularını ifade edemez hale gelip, bebeğinin sadece ismini durmadan tekrarlayıp dokunarak iletişim kurmaya çalışıyor.
Serviste çalışanlar, bu bebeğe tedaviyi aksatmasa bile, bu durum, ırkçı-şoven histeri dalgasının, hangi noktalara kadar yayıldığını ve derinleştirdiğini gösteren, insanı dehşete düşüren ve insanlığından utandıran bir örnek. Örneğin, benzer hastalığa sahip diğer bebeklerin tersine Kürt bebeğe,
"sen çok pissin, seninki de çok kokuyor, sen en sevmediğim bebeksin" tarzı ifadeler, sağlık çalışanları tarafından kullanılabiliyor.
Irk sorgusu tıp etiğinin neresinde?
Hastanede poliklinik hizmeti veren ve hastaları karşılayan doktor ise, ırkçı-şoven histeri dalgasının kabarmasından bu yana, yeni gelen her hastaya
"Kürt müsünüz?" diye sorma adeti edindi. Bazı demokrat sağlık çalışanların
"hastalarımızın Türkü Kürdü mü var, ne yapmaya çalışıyorsun" diye müdahale etmesi üzerine ise susarak geçiştirmeye çalışıyorlar. Irkçı-şoven histeri dalgası, en insani ve hassas olması gereken sağlık emekçilerinin bazılarında bile yansımasını buluyor, hastalar arasında ayrımcılık yapılmasına, bazı sağlık personeli tarafından Kürt hastaların daha başvuru sırasında adeta fiilen fişlenmesine ve ikinci sınıf muamele gösterilmesine yol açıyor.
Irkçı-şoven histeri dalgasının sağlık çalışanları arasındaki yansımaları, daha çok bilinçsiz biçimlerde ortaya çıkıyor. Bunların büyük bir kısmı, demokrat sağlık çalışanları tarafından uyarılıp müdahale edildiğinde, yaptıklarının sağlık emekçiliğinin evrensel etiğine ve ilkelerine ne kadar aykırı düştüğünü farkedip tutumlarını değiştirebiliyorlar. Fakat bir de, örtülü gerici-ırkçı güdülerini, ırkçı-şoven histeri dalgasından aldıkları pervasızlıkla daha açık konuşturmaya başlayan, henüz Kürt hastalara bakmama düzeyine gelmese de, onlara ellerinden gelen zorluğu çıkartmayı
"vatani görev" addeden, yer yer düşmanca davranan, en azından Kürt hasta ve ailelerine kendilerini
"ikinci sınıf" hissettirmek ve tedirgin etmek için elinden geleni yapanlar da yok değil.
Karşı durmak zorunlu
Irkçı şovenizmin, zaten sağlığın piyasalaştırılması ile içi boşaltılan etik değerler bir yana, bazı sağlık emekçilerini sürüklediği bu insanlık dışı düşkünleşme ile mücadele etmek, bunu bilinçsizce yapanları sarsıp kendine getirmek, bilinçli olarak yapanlara ise müdahale etmek, sağlıkçılığın
"yüzkarası" ilan edip tecrit etmek zorunludur. Bu süreçte özellikle işçi ve emekçiler içinden
"işçilerin birliği halkların kardeşliği"” ekseninde mücadele yükseltmek zorundayız.
Tarihin köleci yaprakları dirilebilir
Yoksa, 60'lı yılların sonlarına kadar ABD'de de siyahlara karşı yapıldığı gibi, Kürtlere iş ve ev vermek bir yana, hastanelere kabul edilmedikleri veya ikinci sınıf tedavi verildiği, belediye otobüslerinin ancak arka koltuklarına oturabildikleri bir pervasızlığa doğru bile gidebilir bu insanlık dışı süreç. ABD'de siyahların, çok sayıda devrimci ve anti-ırkçı beyaz emekçinin de katılım ve dayanışmasıyla, bu ırkçı uygulamalara karşı verdikleri mücadeleyle, bu ırkçı hezayanı nasıl gerilettiğinden öğreneceğimiz çok şey var.
Hasta bir bebeğe bile, Kürt olduğu için
"kıro" denmesi ve
"kıro" muamelesi yapılması, serviste
"en sevilmeyen bebek" ilan edilmesi, yeni başvuran hastalara bile "durumdan vazife çıkaran" kimi haddini bilmezlerin
"Kürt müsünüz?" diye sorarak psikolojik baskı ve tecrit yapmaya kalkışması... Tüm bunlar, ırkçı-şoven faşist histerinin peşinden bilinçsizce sürüklenen işçi ve emekçilerin kendi yüzlerine, vicdanlarına tutması gereken bir ayna olmalıdır.