Görünmeyen emeğin irade beyanı: Ben varım; yaşamda ve 1 Mayıs'ta Taksim'de!
Görmezden gelinen emek.
Ben kimim?
Kısa tanım: Amatör emekçi.
Profesyonel olmamız engelleniyor, korkuyorlar gücümüzden, korkuyorlar emeğimizden, sabrımızdan, vericiliğimizden, öfkemizden, kinimizden.
Kadınım, eşim, anneyim, emekçiyim, görmezden gelinenim.
Mahallede, köyde, varoşlarda, arka sokaklarda, fabrikalarda, gündelik işçi olarak lüks yalılarda, mutfakta, büroda her yerde ben varım.
1 Mayıs yaklaşırken, Taksim Meydanı'nda; genel emekçi olarak ben varım, kadın emekçi olarak ben, anne olarak ben.
Çalışan, üreten, her türlü ayrıntıya kilitlenen, sömürülen, ezilen, aşağılanan, hakarete uğrayan, taciz edilen, tecavüze maruz kalan; evde, işte, sokakta, kimliği reddedilen ben.
Kapitalist sistemin, feodalitenin, eşimin, ailemin, hatta çocuklarımın hiç acımadan son damlasına kadar sömürmeye çalıştığı ben, benim alınterim erkek emekçininkinden daha değerli, neden? Erkeklerle fabrikada, tarlada, büroda aynı şartlarda çalışan emekçi iken, evde eş, anne, temizlik işçisi, mutfakta aşçıyım.
Haftanın yedi günü günün yirmi dört saati emek veriyorum, benimalın terim çok değerli.
Kurtuluşumuz için beklemek anlamsız, ellerimizle kazıyacağız, kazanacağız tüm hak ve değerlerimizi, kapitalizme ve toplumda erkek üstünlüğüne, uygulama ve anlayışa sonuna kadar mücadele vereceğiz. Ben de varım, ben de insanım, emekçiyim diyebilmek, emeğimizin değerini gösterebilmek, göz ardı edilmişliklerimizi unutabilmek için, inadına, ısrarla 1 Mayıs’ta Taksim Meydanı'nda olacağız.
Yaşasın 1 Mayıs! Yaşasın emekçilerin haklı mücadelesi!
İstanbul’dan kadın, büro emekçisi, ikiz annesi