Salı, 1 Temmuz 2008 (18 yıl 4 ay önce)
Yozgat’ın Koyunculu Köyü’nden çalışmak için İstanbul’a giden 26 kişi, ilkel şartlarda taş öğüten bir fabrikada işe girdi. Silikozis hastalığına tutulan 26 kişiden 14’ü kısa sürede öldü, geriye kalanlarsa yaşam savaşı veriyor.
Kölece çalışmak: Ölüm!
1987 yılında ekmek parası kazanmak için İstanbul'a gelen 26 kişi Pendik'te cam üretiminde kullanılmak üzere taş öğütülen kuvars değirmenlerinde çalışmaya başladı. Hiçbir sosyal güvenceleri olmadan neredeyse karın tokluğuna, kölece çalışan işçileri bekleyen gelecek ölüm oldu.
İşçiler, çalıştıkları ortamda soludukları kum ve tozlar nedeniyle kısa süre içerisinde hastalandılar. Hastanede işçilere, "Silikozis" teşhisi konuldu.
1.5 yıllık çalışmanın sonucunda hastalığa yakalanan gurbetçi işçilerden 14'ü, çalışmaya başladıktan sonraki 3 yıl içinde öldü.
Çalıştıkça gelen ölüm
Silikozis hastalığı en çok, "
taşlama" olarak bilinen, kot pantolonların kompresörlerden püskürtülen kumla ağartılması işinde çalışanlarda görülüyor.
Hastalık taşlamada kullanılan maddenin akciğerlerin koruyucu mekanizmasını zayıflatmasıyla ortaya çıkıyor. Yani, cam üretiminde kullanılan tozlar işçilerin akciğerine yapışmıştı ve akciğer suyunun emilmesi sonucunda da silokozis hastalığı ortaya çıkmıştı. Doktorlar ölümün kaçınılmaz olduğu bu hastalık nedeniyle işçilerin büyük bir bölümüne
"çalışamaz" raporu verdi.
Çalışamaz, yaşayamaz
Bu rahatsızlığa yakalanan işçilerin 14'ünü ölüm çabuk yakaladı. Kalanlardan kimileri ise köye dönüp tedavi yollarını aradılar. Köyünde hastalıkla mücadele eden 46 yaşındaki Ömer Ölmez’in de diğer arkadaşları gibi sosyal güvencesi yok.
"Yüzde 87 çalışamaz" raporu olduğunu belirten Ölmez şunları anlattı:
Bugüne kadar hastalık yüzünden 14 arkadaşımızı kaybettik. 12 kişi hayatta kaldık ama kısa süreli çalıştığımız için sosyal güvencemiz yok. Sosyal güvenlik kapsamına alınmak için çalmadığımız kapı kalmadı. Ancak, fabrikanın kapanmış olması nedeniyle kayıtlara ulaşılamadığı ileri sürülüyor. Diğer arkadaşlarımın durumu da aynı. Hepimizin ailesi var. Komşularımızın yaptığı yardımlarla geçinmeye çalışıyoruz. Derdimize birilerinin derman olmasını bekliyoruz.
İki çocuklu Dönmez ailesinin evleri de Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından yaptırılmış.
1.5 yıl yetti
İstanbul Pendik’teki fabrikada çalışanlardan biri de 47 yaşındaki Cafer Akgündüz. Ağır şartlar altında 1.5 yıl çalıştığını ve silikozis hastalığına yakalandığını belirten Akgündüz, şöyle devam etti:
Fabrikada 40-50 kişi çalışıyordu. Hepsi hastalandı. Köyümüzden gidenlerden 13’ü o yıllarda ölmüştü, son olarak Kadir Ünal 20 gün önce öldü. Yapılan yardımlarla ayakta kalmaya çalışıyoruz. Ölenler, arkalarında çok sayıda yetim bıraktı.
Sadece yetim ve dul kalanlar değil, köyde bu hastalıktan muzdarip olan pek çok aile geçim sıkıntısı içerisinde yaşam mücadelesi veriyor.
Faruk Selvi, İsa Kırlı, Mustafa Ünlü, Ramazan Erçelik, Ali Öğüt, Dursun Karşı, Satılmış Uslu, Satılmış Uslubüyük, Cengiz Özkan, Fikret Buldu, Gazi Ölmez, Mükremin Ölmez, Şahin Altun 1987 ile 1990 yılları arasında, Kadir Ünalan ise bu yıl öldü. Köydeki Cafer Akgündüz, Ömer Ölmez, Muhittin Kılıçaslan, Bahattin Kılıçaslan, Muzaffer Buldu, Selim Şahin, Zeki Başlamak, Kemal Uslu, Kamil Atik, Mehmet Kırlı, Zeki Orhan, Mustafa Akın ise yaşam mücadelesi veriyor.