Cumartesi, 4 Ekim 2008 (18 yıl 1 ay önce)
Geri Dönüşüm İşçileri Gazetesi KATIK'ın yeni sayısı çıktı. Altındağ Belediyesi'nin geçtiğimiz Ağustos ayında atık kağıt işçilerinin İskitler bölgesindeki depo ve yatakhanelerine gerçekleştirdiği harfiyatlı saldırısının değişik yönleriyle irdelendiği dergide, Trakya'dan Antalya'ya, İstanbul'dan Aksaray'a birçok ilden atık kağıt işçilerinin yazıları da yer alıyor.
Mehmet gibi çocuk yaşta kimi, "Gündüz hayal kurmasam gece rüya görüyorum" diyor... Şanlıbey gibi kimi, çocuğuna yazdığı mektubu paylaşıyor: "Sevmek de yakışır bize ey oğul, kimliksiz baba yurdunda vurulup ölmek de."
"Bize güneşin vurması zor" derken Kerem gibi umutsuz, "Her şeye Rağmen" diyen İbrahim gibi inatçı, "Her şey paraymış" diyen Murat ve "Biz ne yapalım?" diye soran İbrahim gibi horlanmaktan bıkmış... en doğal halleriyle karşımıza çıkıyor atık kağıt işçileri.
Bir Katık dergisi okurunu, Mehmet'in, Kazım abinin, Tekin'in, Murat'ın, Yusuf'ın, Kemal'in, Kerem'in, Serkan'ın, Nevzat Usta'nın, Yaşar'ın, Necmettin'in, İbrahim'in, Şanlıbey'in düşleriyle, özlemleriyle, veryansınlarıyla, yaşamlarıyla buluşturuyor.
Dergiyi edinmek için katik_aki@mynet.com adresinden KATIK'la irtibata geçebilirsiniz.
Ayrıca derginin son sayısında atık kağıt işçilerinin örgütlenme çalışmalarının geleceği de tartışılıyor. Aşağıda dergide yer alan sendika ile ilgili yazıya yer veriyoruz:
ÖRGÜTLENME SORUNLARI: Neden Sendika?
Katık, Sayı: 6, Ali Mendillioğlu
Bir önceki sayımızda yayınladığımız "Ne Yapmalı" yazısında bugüne kadar geldiğimiz aşamanın bir muhasebesini yapmaya çalışmıştık. Geçen üç aylık zaman içerisinde aynı sıkıntıları yaşamaya devam etmekle birlikte artık yolumuz ve kafamız biraz daha berraklaşmış durumda. "Ne yapmalı?" yazısında nasıl bir örgütlenme modeline ihtiyaç duyduğumuzu değerlendirmeye çalışmıştık. Aslolan elbette örgütlülüğümüzün adı değil (sendika, dernek vs) yarattığı dayanışma ve mücadele kültürü, sorunlar karşısında dik durabilme cüreti, bir hedefinin olması ve temsil ettiği sınıfın yani emekçilerin çıkarları doğrultusunda hareket etmesidir.
Bugün bu hedefe doğru sendika fikri ve gerekliliği birkaç nedenden dolayı daha öne çıkmaktadır. Bu nedenler neler?
1- Sendika işçilerin ekonomik ve demokratik mücadele mevzilerinden en önemlilerindendir.
2- Bizlerin işçi olarak kabul edilmemesi, çalıştığımız geri dönüşüm sektörünün gerçek bir sektör olarak tanınmaması yaşadığımız en önemli sorunlardan biridir. Sokakta toplama faaliyetinden başlayarak ara aşamalar da dahil olmak üzere, fabrika aşamasına kadar tüm halkaların geri dönüşüm sektörünü oluşturduğunu düşünürsek, bu alanda çalışan herkesin (başta atık kağıt işçileri olmak üzere pres fabrikası işçileri, nakliyat işçileri, kağıt fabrikaları işçileri... vs.) herkesin işçi olduğunu kabul ettirmek için sendika daha işlevli bir araç olabilir.
Ancak sendikalaşmakla ilgili tartışılması gereken sorunlar da vardır:
1- Özellikle atık kağıt işçisi arkadaşlarımızın çalışma biçiminde bildik işçi-işveren ilişkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla klasik sendikanın güçlü araçları olan toplu sözleşme ve grev silahlarının yerine hangi araçları kullanacağız?
2- Sokaktan başlayarak geri dönüşüm faaliyetinin son aşamasına kadar tüm işçileri kapsayan bir sendika gerekiyor diyorsak, farklı koşullarda çalışan arkadaşlarımız arasında ortak bir örgütlenme anlayışını ve kültürünü nasıl açığa çıkaracağız?
3- Bizim örgütlenme alanımız, hali hazırda varolan sendikalarla da kesişmektedir: Selüloz, metal ve maden, yerel hizmetler, petro-kimya işkollarında faaliyet gösteren sendikalar. Bu alanda varolan sendikalarla nasıl bir ilişki kuracağız? İşçilerin birliğini savunurken ve temel ilke olarak kabul ederken, varolan parçalanmışlığa hizmet etmekten nasıl kurtulacağız?
Tüm bunların dışında bizi dolaysız ilgilendiren pek çok toplumsal sorunun da tarafıyız: çevre sorunu, kentsel dönüşüm, halk sağlığı, zorunlu göç, kadın sorunu, çocuk sorunu. Hiçbirine gözlerimizi kapama şansımız yok. Çokça belirttiğimiz gibi biz kendi varoluş koşullarımızı ortadan kaldırmak için mücadele etmek zorundayız. Tüm bu nedenlerden dolayı, bu konularda taraf olan her kurum ve kişi ile ortak hareket etmenin koşullarını sonuna kadar zorlamalı, onların deneyim ve birikimlerinden faydalanmak için çaba göstermeliyiz.
Elbette saydıklarımız ve sayamadığımız daha birçok şeyle ilgili politika belirlemeye çalışmak, acil görevlerimizi ertelememiz anlamına gelmiyor. Gene başta belediye müdahaleleri olmak üzere yaşanan tüm sıkıntılarda gücümüz yettiğince çözüm olmaya çalışacağız. Elbette örgütlenme yolunda daha çok arkadaşımıza ulaşma çabamız devam edecek. Tüm eksiklerimize ve hatalarımıza rağmen, bir şey olduysak sokakta olduk ve sokaktan çekildiğimiz an yok olmaya da mahkumuz.
Söylediklerimizde "biz böyle diyoruz böyle olacak" ısrarcılığı yoktur. Bugün için ihtiyaç olan ve onun üzerinden kurulan, yarın önümüze ayak bağı olarak çıkabilir. Hatta tüm söylediklerimiz göremediklerimizden dolayı baştan sona yanlış da olabilir. Önemli olan hata yaptığımızı anladığımız an o hatadan vazgeçebilecek esneklik, sezgi ve mücadele samimiyetimizin olmasıdır. Bizde de bundan fazlasıyla var. O zaman korkacak bir şeyimiz de yok demektir.
Örgütlenmeye ve sendikalaşmaya yönelik öneri ve katkılarınızı bekliyoruz.