Diyarbakır'da 37 yıl hapisle cezalandırılan Kürt çocuklar için bir okurumuz sesleniyor.
İnsan yaşamı içinde haksızlıklara öyle alışıyor ki her şeyi hayata bağlıyoruz. Sistemin yıkıcılığını görmemek için gözlerimizi kapatsak da çığlığıyla beynimizin içine giriyor. İşte bu çığlık Diyarbakır’da polis şiddetine uğrayan, örgüt üyesi diyerek hapishaneye atılan, ailesi sağlık hakkı ile tehdit edilen ve toplum tarafından eğer bir şekilde baskı uygulanmazsa geleceğin teröristi olarak görülen kardeşlerimizin çığlığı.
Kısa bir süre önce kırsalda yaşanan isyanlara şahit olduk. Medya halkın isyanının gerçek nedenini araştırmadan sadece taş atan çocukları daha çok ön plana çıkaran haberler yaptı. Haklıydı aslında! Halkın isyanını teröristliğe bağlıyordu, çocukları hangi kalıba sokacaktı? Tabii "kandırılmış" olmaya. Ekranlarda polisleri görüyorduk, en yapmacık halleriyle 'sizi seviyoruz' diyorlardı. Sözler ağızlarından dökülürken hayatta tatmadıkları duyguları dile getirmekten kendileri bile rahatsız oluyorlardı. Sözde para ile kandırılan çocukları kendileri de çikolata ve muzlar ile kandırmaya çalışıyorlardı. Ama başarılı olamıyorlardı. Çocuklar tüm tehditlere, o da yetmedi yapay sevgi gösterilerine rağmen yıllardır bölgeye özel faşizme, geleceksizliğe, yoksulluğa karşı ellerindeki taşı atıyorlardı. Bizler hep çocuklarımızı çevrelerinde olanlardan bihaber sanırdık. Ama öyle değilmiş. Onlar da halkın yaşadığı sorunları kendi içlerinde hissediyorlarmış.
Çevremizde Yunanistan’da olanlara 'vay bee!' diyenler kendi ülkelerinde bu olanlara duyarsız kalıyorlardı. Aslında rahatsız da oluyorlardı. Yanıbaşımızda yaşayan bir halkın sorunlarını "bölücülüğe" bağlayıp kafasındaki sesi susturmaya çalışıyordu ama kafasındaki ses bir türlü 13 yaşındaki çocukların eli kanlı terörist olduğu mantıksızlığını kabul etmiyordu. 37 yıl ceza alan bu çocukları, kendi de bu haksızlığa ses çıkarmayarak, kendi ezberini bozduklarından dolayı cezalandırıyordu.
Çocuklarımızın yaşadığı travmayı bir nebze olsun hafifletmek için Necla’nın mektubuna ses verin, onları yalnız bırakmayın.