Kapitalizmde her şeyin ve tabii herkesin bir fiyatı vardır. Cesetlerin bile...
Kapitalizme evet ama bu duruma hayır denemeyeceğini Michael Jackson'ın ölümüyle birkez daha görüyoruz.
Onu doğduğu günden itibaren bir "sağmal inek" olarak yetiştiren ve daha 5-6 yaşlarından bugüne sırtındaki bir kene olarak yaşayan (kapitalizmin kutsal) ailesi, sahtekar gözyaşlarıyla üzüntüden değil kaybettikleri paralara gözyaşı döküyorlardı.
Cenaze töreni için basılan biletlerin birkaç dakika için tükendiği ve hemen peşi sıra alınan biletlerin internette açık arttırmaya çıkarıldığı M. Jackson'a, 25 bin dolarlık altın kaplama bir tabut bile yaptırmışlardı.
Elbette M. Jakson'ın kapitalist düzendeki "kutsal aile"si bunu bir "borç ödeme" vesilesi olarak değil, her aşaması medya tekellerine satılan törene daha fazla reyting toplayıp, daha büyük bir kar elde etmek amacıyla gerçekleştirmişlerdi.
Nitekim dökülen gözyaşlarının her damlasını paraya çevirmekte başarılı oldular.
Ama bu konuda yalnız değillerdi. Kapitalizmin "kutsal devleti" de artık “cansız bir bedeni pazarlama işinin” serbest piyasa koşullarında gerçekleşmesine müdahale ederek Ölüm Belgesi'ni satışa çıkardı.
Tek yapılacak Los Angeles Eyaleti Kamu Sağlığı Dairesi'ne başvurmak. Bir adet kopyası ederi 12 dolardan satışta. Üstelik, ta ABD'ye gidemeyecek olanlar için internet üzerinden başvuru olanağı da var. Tabii bu durumda “fiyat” biraz daha artıyor.
Aslında örgütsüz ve sessiz geçen her günün maliyetindeki artışı her bir işçi yaşayarak görüyor, biliyor.
Hastane odalarında, koridorlarında üç-otuz para daha fazla kazanmak uğruna bile isteye katledilen bebekleri görüp, okuduktan sonra kendi bebeği olmadığı için "şükretmekten başka çaresi olmadığı zannından" biliyor.
Yaşamak için itilinen sömürünün, kaza tamlamalı cinayetlerine şahit olmaktan biliyor.
Her gün işçi arkadaşlarının ezilmiş, parçalanmış, delik deşik edilmiş bedenlerinin yanı başında “acaba sıranın kendisine ne zaman geleceği”nin tedirginliğiyle çalışmaya zorlanmaktan biliyor.
Savaşlar, işgallerle pazar hakimiyeti kurmaya girişen kapitalistlere tetikçilik edip, halkların kanıyla "lanetlenirken", kimyasal silahlarla yakılmaktan kapkara kömüre kesen direnişçi bedenlerinin sorumluluğunun lekesinden biliyor.
Yaşanan tüm bu yıkımlar; birkaç milyon, duruma göre milyonların milyara fırlayabildiği daha fazla kar için. Yani herşey kapitalizmin yasalarına uygun olarak gelişiyor ve gerçekleşiyor.
Kapitalizm, işçi sınıfının bütünü için de tek tek bireyleri için de her geçen gün biraz daha yıkıcı hale gelirken, yukarıda bir çırpıda sıralananların hiçbiri arızi değil. Bedensel tahribat ve ölümler ne kadar acı olsa da düşünsel ve kültürel kapsamdaki tahribat, bedelleri ağırlaştıracak yönde büyüyor.
Bu yüzden Jackson'ın cesedini pazarlayan ailesine, Los Angeles Eyalet Hükümeti'ne, ABD olsun, diğerleri olsun, bir bütün olarak kapitalistlerin kolektif yönetim aygıtı devletlere öfkelenmeli ama bu öfke; sistemin bütününe nefretle birleşmelidir.
Güney Amerika'da askeri darbeye sermaye yatıran petrol, altın vd. madenlerin tekellerinin yaptığıyla Jackson'ın ailesinin yaptığı arasında özsel olarak hiçbir fark yoktur.
Bir ülkeyi ve ulusu sömürüp, katlettiği maddi varlığını pazarlamakla bir bireyi sömüre sömüre katletmek ve bunun her saniyesini kara tahvil etmek bir ve aynı şeydir.