Kapitalizmin politikası ikiyüzlülüktür. Onun tek ilkesi bu ikiyüzlülüğü ilanihaye sürdürmektir.
Bu sayede baskının, şiddetin ve sömürünün hedefindekiler nezdinde yanıltıcı bir duygudaşlık yaratabilir.
Alalım geçtiğimiz haftadan bu yana Uygur Özerk Bölgesinde yaşanan ırk temelli çatşmaları.
Ancak Çin Ordusu'nun müdahilliği ile ölü sayısının yüzler ve binler arasında salındığı boyuta geldikten sonra konuşabilen Başbakan R.T. Erdoğan bir kez daha önü sonu düşünülmemiş laflarla ortaya atılıp "Büyük Türkiye" pazarlamacılığına girişti.
R.T. Erdoğan Çin'in Uygur Türkleri'ne karşı soykırım uyguladığını söyledi. Bu kavramla tarif edilen bir suçun failine karşı nasıl bir duruş içinde olunması gerektiği II. Paylaşım Savaşı sonrasında imzalanan "Soykırım Sözleşmesi"yle sabit.
Türkiye ise kavramı kullanmaktaki cevvaliyetine rağmen halen bu sözleşmeyi imzalamış değil. Çünkü sözleşme hükümlerine göre suçun sabit görüldüğü durumlar için "zamanaşımı gibi manevra olanakları" bulunmuyor. Yani ister doğrudan Ermenistan Devleti olsun hatta ister dünyanın herhangi bir köşesine savrulmuş Ermeni birey olsun bu sözleşmeyi çekincesiz imzalamış Türkiye Cumhuriyeti Devletini Uluslararası Adalet Divanı'nda dava ve mahkum edebilir.
Yıllar yılı "soykırım değil tehcir" diye kendi çalıp kandi dinleyen Devlet bununla birlikte soykırım kavramına da "ne olur, ne olmaz" diyerek hep mesafeli durmuştu.
Üstelik bu sayede, Alman Faşizminin ırkçı vahşetinin hedeflerinden olan Yahudilerin tabi tutuldukları katliamın soykırım niteliğinin yarattığı sempatiyi sonuna kadar kullanarak ikibin yıl önceki bir haksızlığın yeni haksızlıklar, etnik ve dini çatışmalar yaratıp, her geçen gün büyüterek bugün artık İsrail adı yasal statü kazanmış topraklara el koyabilmesinin politik arka planının inşasına omuz vermiş ve karşılığını ABD başta olmak üzere Emperyalist ülkelerdeki Yahudi Lobileri'nin destekleri olarak almıştı.
Şimdi büyük konuşmaya bayılan, demagojiyi bir hitabet sanatı sanan Başbakan R.T. Erdoğan 50 yıllık bu politikanın dibine dinamit koyup, ateşledi.
Bakalım devamında "Çin'in Soykırım'cı yönetimi"yle ilişkileri hem de tüm düzlemlerde kesmek adımını atacak mı?
Bakalım Dünya'nın herhangibir köşesinden bir Ermeni'nin Soykırım suçlamasıyla yapacağı Lahey Adalet Divanı'nda dava edilme halinde eskisi gibi Emperyalist "ağa babası" ABD'den, hem ABD hem de diğer emperyalist ülkelerde son derece etkin Yahudi Lobileri'nin desteğini eskisi kadar teklifsizce talep edebilecek mi? Ya da böyle bir teklife "ok" yanıtı karşılığında "neler vermek zorunluluğuyla karşı karşıya kalacak"?
Verilecek olanların bedelleri işçi sınıfının sırtına yüklenmeyecek olsa kenara çekilip, düşülen durumun "madaralığı" keyifle izlenebilirdi. Ama elbette böyle olmayacak.
Bugünkü Sabah gazetesinde Ömer Taşpınar'ın ABD'li bir yetkiliyle yaptığı telefon görüşmesinden aktardığı, "Eğer dünyada soykırım suçlaması yapma konusunda biraz daha titiz davranması gereken bir ülke varsa o da herhalde Türkiye'dir." cümlesi bu arada "diplomatik kanallardan" iletilenler dışındakiler arasında en doğrudanlardan biriydi.
Tabi bir de BOP ve Şahdenizi Doğalgazının Bakü-Tiflis-Ceyhan hattına akıtılmasında Rusya'yla gerilen ilişkileri unutmamak lazım.
Faşit damarları okşayan konuşmalarla dışardaki krizi içe taşıyan Büyük Türkiye'nin büyük konuşmayı seven Başbakanı geri bilinçlerde hoşnutluk elde etmiş olsa da, ABD güdümlü delikanlılığın "façası da bozuluyor."