Kapitalistler şimdi interaktivitenin ardına saklanıp tarihimize saldırıyor.
“Battlefield 1943” Electronic Arts adlı ABD menşeili bir şirketin hazırladığı savaş “oyunu”nun adı. “Oyun” internetten Xbox Live üzerinden indirilip, On-Line olarak oynanıyor.
Meselenin teknik yanlarını bu kadarla geçip, nasıl bir dönemde yaşayıp, yakın geleceğin neler getireceğini ya da kapitalizmin dünya işçi sınıfına neler vaadettiğine ilişkin yönüne geldiğimizde, şirketin açıklamasını daha iyi anlayabiliriz: “Oyuncularımızın bir hafta içinde 43 milyon ölüme ulaşması bizi çok heyecanlandırdı”.
Bir hafta içinde gerçekleşen 43 milyon on-line öldürme “eylemi” için “oyun” toplam 600 bin kişi tarafından indirilmişti. Haliyle bu sayıdan ve gelecek milyon dolarlardan gözü kamaşan şirket, boş bulunup açık konuşmuştu.
II. Paylaşım Savaşı koşullarının canlandırılmasıyla hazırlanan “oyunda”, anılan 600 binlik indirme kitlesinin ne kadarının Nazi Almanyası ordularını seçtiğine ilişkin bir şey yok. Dolayısıyla 43 milyonluk ölüm “başarısı”nın kaçta kaçının hangi taraftan olduğunu da göremiyoruz.
Ancak rakamların soyutluğunun arkasına ne kadar saklanılırsa saklanılsın, savaşın gerçek dünya ve zamanda gerçekleşmiş olan ve üçte ikisi Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği vatandaşlarından oluşan toplam 70 küsür milyonluk ölüm gerçekliği unutturulamaz.
Kapitalizmin hafızasının derinlerine yerleşmiş ve oradan asla sökülemeyecek olan gerçek 40 milyondan fazla komünist işçi ve köylünün yalnızca topraklarını değil ama asıl olarak Sovyet rejimini korumak için ellerinde molotoflarla durdurulması imkansız denilen Kaplan tank ve panzerlerine stepleri dar etmelerindeki ölümüne kararlılık ve adanmışlık, aradan kaç yıl geçerse geçsin asla unutulmayacaktır.
Bu tarih bizim, dünyanın tüm ülkelerinden İşçilerin tarihidir.
Kapitalistler şimdi interaktivitenin ardına saklanıp, bilinçleri dumura uğratan bir dönemin olanaklarını sonuna kadar kullanarak tarihimize saldırıyor. 15 Dolar karşılığı genç nesillerin “heyecen, merak, kendini sınama" vb. arayışlarını kullanarak yaşanmış ve yapılmış olan tarihi onların zihinlerinde yeniden yazmaya, bunun için de silmeye girişiyor.
Bu çok yönlü ve “yaratıcı” kararlılık uyarıcıdır.
Elindeki hiçbir olanağı dışlamadan; işçi sınıfına, tarihine saldıran kapitalizmin yakın-uzak geleceğinin hiçbir kesitinde de, Onun onurlu ve insanal bir yaşam ve bu yaşamın ihtiyaçları ve zorunlulukları karşısında kendiliğinden “ileri yönlü bir adım atmayacağı”nı yinelemekten başka bir şey yapmıyor.
Üstelik bunu gençliğin bilincini ve toplumsal hafızayı kirleterek, tarihle savaşarak yapıyor. Ama yağma yok. Ne unutulacak ne de unutturulacaktır bu tarih. Çünkü bu tarihte, dünya işçi sınıfının kanı, canı ama en önemlisi geleceği var.