"71 yaşındayım... Yataktan zor kalkıyorum, bana bakacak biri lazım." pişkinliği.
Günlerdir tertışılıyor. Televizyonların haber bültenlerinden "magazin" diyerek kodlanan kapitalist çürümeyi toplumsallaştırmayı amaçlayan "programlar"a kadar sıklıkla muhatap ediliyor işçiler 71'lik kapitalist Halis Toprak'ın sömürücülüke yağa kesip, sarkmış suratıyla.
Elbette yetmiyor. Gazeteler ve internet sitelerinde de mide bulandırıcı çürütücülük peşini bırakmıyor, 80 milyonluk ülkenin 40 küsür milyon işçisinin.
Sabah Gazetesi'nden Yavuz Donat'la konuşan sömürücülükte iliklerine kadar genç bir kapitalist olan 71'lik H. Toprak: "Evet, ufak hanım aldım. 71 yaşındayım... Yataktan zor kalkıyorum, bana bakacak biri lazım. 70'lik birini alsaydım... O mu bana bakacaktı, ben mi ona?" diye özetleyiveriyor durumu.
Yaşamı; işçileri, ücret adı verilen geçimlikle köleleştirerek sömürmekle geçmiş biri için herşey beklendiği ve yaşaya-göre artık (ne yazık ki) kanıksandığı gibi gelişiyor.
Diyor ki; "70'ine gelmiş insanım... Bana bakacak biri lazım." Üstelik hani Yılmaz Erdoğan'ın birzamanlar ekol olan dizisinin negatif kahramanının kendi için söylediği gibi 'kıro da olsa para onda.'
Düşünüyor taşınıyor, etrafını süzüyor. Hem de alıcı gözle, uzun uzun. Sonunda kararını verip, gözüne kestirdiği kurbanlardan birini seçiyor. Bastırıyor nikahı. Kızcağızın ailesinden de "onay" alıyor. Ederi ne kadardır bu kağıt parçasının açıklamamış. Ama o kağıt parçası henüz ergenliğindeki bir genç kadının hayatını paçavralaştırmaya, artık bunama emarelerinin medyatikleştiği bir şahısa düpedüz satılmasına yetiyor.
Hikaye uzun, kimilerinin Halis Ağa'sının bu isyan ettirici tavrına ilişkin savunusu da öyle. Zaten gözümüze sokulan durum hakkında, karar vermemize yetecek kadar veri var. Ama son olarak yine bu diyalogdan kısa bir bölümü aktaralım: "Düşündüm taşındım... Dedim ki nikâh keseyim... Nikâh, şereftir... Yanımdaki kadın nikâhlım olsun ki, milletin önüne şerefimizle çıkalım."
İşte bu kadar. Herşey gibi şeref kavramı da parayla ölçülüyor. Yoksa bu kadar açık yapılan yasa ve uygulamaların ihlali nasıl açıklanabilir? Örneğin aynı yaştaki genç kızların Başlık Parası, Berdel, Kan Karşılığı vb. sayısız yötemle satılmasına karşı yürütülen kampanyaların hem örgütleyicisi hem destekleyicisi olan devletin vurdumduymazlığı...
"Para şereftir."
"Para yasadır."
"Para yönetmeliktir."
Çünkü kapitalizmde para güçtür. Kıro da olabilirsiniz, "kart bir zampara" da; yeter ki, paranız olsun. O zaman, işte H. Toprak gibi; "71 yaşındayım... Yataktan zor kalkıyorum, bana bakacak biri lazım. 70'lik birini alsaydım... O mu bana bakacaktı, ben mi ona?" diye pişkince cevaplar verirken aslında bir insandan hele hayatının başındaki bir genç insandan bahsettiğinizi umursama zorunluluğunuz olmazdı.
Çünkü ne yapılmış olursa olsun onu gerçekleştiren yalnızca para olacaktır. Elin kiri diye geçiştirilen ama sistemin her çevriminde dünyayı, yaşamı ve bilinçleri biraz daha kirlettiğinin örnekleri karşısında tavırsız kalınan Para'yı vareden işçinin emekgücü üzerindeki tahakkümü kırılmadan daha sayısız rezilliğe muhatap ve tanık olunacaktır.
Çünkü para aklın ve tüm insani değerlerin inkarıdır.