Pazartesi, 28 Eylül 2009 (17 yıl 1 ay önce)
Devlet bundan tam 10 yıl önce 1999'da Ankara Ulucanlar Cezaevinde faşist bir katliam gerçekleştirdi. Bu devletin ne ilk ne de son cezaevi katliamıydı. Fakat Ulucanlar katliamı bir bütün olarak işçi ve emekçilere yönelik saldırıların başlangıcı olma özelliği taşıyordu.
Dönemin Başbakanı Bülent Ecevit katliamın hemen öncesinde Amerika'ya yolculuğu öncesinde yaptığı açıklamada bunu çok çarpıcı bir şekilde özetliyordu; “İMF politikalarını uygulayabilmek için cezevlerine hakim olmalıyız” diyordu Ecevit.
Ulucanlar katliamının hemen ardından gelen F tipi saldırısınn tesadüf olmadığıda anlaşılıyordu. Burjuvazinin işçi ve emekçilere yönelik başlattığı kapsamlı saldırıların ilk ve önemli bir adımıydı Ulucanlar.
26 Eylül günü sabahın erken saatlerinde başlatılan operasyona tutsakların cevabı direniş oldu. Devlet devrimcileri kolayca teslim alamayacağını bildiğinden ona göre hazırlanarak gelmişti. Operasyonda binlerce gaz bombası makineli tüfekler kimyasal gazlar yüzlerce asker, polis kullanıldı.
Ulucanlar katliamında 10 devrimci: Zafer Kırbıyık; Önder Gençaslan; İsmet Kavaklıoğlu; Habip Gül; Ümit Altıntaş; Aziz Dönmez; Ahmet Savran; Abuzer Çat; Mahir Emsalsiz ve Halil Türker Ulucanlar'da katledildiler. Arkalarında destansı bir direniş bırakarak ölümsüzler kervanına katıldılar.
Ulucanlarda direnerek şehit düşen ON'lar katledilişlerinin 10. yılında Ankara'da da anıldılar. İlk eylem Ulucanlar Cezaevinin önünde gerçekleştirildi. Hamamönünde toplanan eylemciler burada yolu trafiğe keserek kortejler halinde yürüyüşe geçtiler. Eylemde “Ulucanlar katliamını unutmadık unutturmayacağız/ Devrimci irade teslim alınamaz" yazan ve üzerinde ON'ların resmi olan bir pankart açıldı. Yürüyüş boyunca “Ulucanlar şehitleri ölümsüzdür!”, “Yaşasın Ulucanlar direnişimiz!” “Katil devlet hesap verecek!” sloganları sıklıkla atıldı. Ulucunlar cezaevinin önünde yapılan eylem saygı duruşu ile başladı ardından yapılan açıklamada ;
Ulucanlar katliamının üzerinden 10 koca yıl geçti. Ve biz, katliamın 10. yılında yine bütün öfkemizle buradayız. Bütün öfkemizle buradayız, çünkü katiller ve sorumlular hala elini kolunu sallayarak dolaşıyor ve yeni yeni katliamlara imza atıyorlar!denildi.
Ülkemizde hapishane denince akla ölüm gelir. İçeridekilere karşı sistemli bir yok etme politikası uygulanır çünkü. İçeri girip de, işkence görmeyen, kişiliğine kimliğine yönelik saldırıya uğramayan kimse yoktur. Kimi zaman uygulanan bu sistemli saldırının sonu ölümle biter Engin Çeberlerde olduğu gibi. Kimi zaman, öldürmek amaç olur, hapishane katliamlarında olduğu gibi. Ulucanlar katliamı işte bu politikanın eseridir.
Ulucanlar, ne ilktir ne de son oldu. 1995’te Buca, 1996 Ümraniye ve Diyarbakır hapishanelerinde yaşanan katliamlardan sonra 26 Eylül 1999’da Ulucanlar katliamı yapıldı. Ve 19-22 Aralık 2000’deki hapishaneler katliamının provası olduğu yetkililer tarafından da itiraf edilmişti. Her saldırı bir öncekinden daha sistemli ve daha organize oldu. Çünkü temel hedef zulme diz çöktürmekti. Ama asla gerçekleşmedi.
Cezaevi önünde ayrıca ÇHD'li avukatlarda bir açıklama yaptılar. Açıklamada;
Çağdaş Hukukçular Derneği; avukatlıklarını yapma onurunu taşıdığı bu kararlı ve fedakar muhalefetin acımasızca katledilmesinin sorumlularını, var olduğu sürece kovuşturacak ve izleyecektir. Bizler yorulmayacağız. Katledilen dostlarımızın anısı ve bugün sahip çıkıldığından emin olduğumuz mücadeleleri bize bu gücü vermektedir.denildi.
Yapılan açıklamalardan sonra cezaevi ana girişi önüne karanfiller bırakıldı. Basın açıklamasına katılan kitle sonra hep birlikte, ‘BİZE ÖLÜM YOK’ marşını söyledi.
Buradaki eylemin ardından mezarlık anması için otobüslerle topluca Karşıyaka mezarlığına geçildi.
İsmet Kavaklıoğlu, Mahir Emsalsiz ve Önder Gençaslan'ın mezarları başında yapılan anma saygı duruşu ile başladı. Burada ON'ların kısa birer anlatımı yapıldı. Ardından Ulucanlar katliamının tanıkları anlattıkları ile eylemcileri katliam anına götürdü. Analar öfkelerini dillendirdiler birkez daha hep birlikte ON'lara söz verildi davalarının başarıya ulaştırılacağına dair.
Anmada son olarak hep birlikte Enternasyonel marşı okundu ve anma sonlandırıldı.
Bu eylemler TKMP(Tecrite Karşı Mücadele Platformu), BDSP, 78’ler Girişimi, EHP, TÜM-İGD tarfından örgütlenirken Kaldıraç ve DTP de katılarak destek verdiler.