"Bizler, Adana’da bulunan sosyalist, devrimci, yurtsever ve demokratik güçler olarak, halklarımıza karşı suç işleyen hiçbir halk düşmanı cezasız kalmayana kadar yaşamın her alanında, dişimizle tırnağımızla, sözümüzle ve yüreğimizle onların yakasını bırakmayacağımızı haykırmaya devam edeceğiz."
Katliamın 10. yılında Adana'da Alınteri, BDSP, ÇHKM tarafından örgütlenen Ulucanlar eylemi saat 12:30' da İnönü parkında gerçekleştirildi.
"Ulucanlar katliamını unutmadık, unutturmayacağız" yazılı pankartın arkasında biraraya gelen kitle eylem boyunca; "Katil devlet hesap verecek!", "Devrim şehitleri ölümsüzdür!", "Yaşasın Ulucanlar direnişimiz!" sloganları sıklıkla atıldı. Okunan basın metninde şu ifadelere yer verildi.
Bugün, Ulucanlar Katliamının yıldönümü. Bundan tam 10 yıl önce, 28 Eylül 1999'da eli kanlı faşist katiller, devletin güvencesi altındaki on devrimci tutsağı ateşli silahlarla, işkencelerle katlettiler. Tüm dünyanın gözü önünde yaptılar katliamlarını. Başkent Ankara’nın bir semtini gaza boğmak pahasına, öldürmekten başka hiçbir şeyi düşünemeyecek, yapamayacak beyinleriyle, bir ölüm makinasına dönüşen varlıklarıyla ölümün karanlığı ve soğuğu olup çöktüler Ulucanlar Hapishanesinin üzerine.
Ulucanlar Katliamı, bir yıl sonra yapılacak çok daha büyük bir katliamın, 19 Aralık Katliamının provasıydı. Aynı zamanda bir güç gösterisiydi. Sınıf mücadelesinin farklı farklı her zemininde varlık gösteren sosyalist, devrimci, yurtsever ve demokrat tüm oluşum ve kesimlere karşı bir güç gösterisiydi. Verilen mesaj çok netti: Aştığınız her sınır, size ölümler olarak geri dönecektir. Bu kavga davetiyesini ta yıllar öncesinden, Nazım Hikmet’in dizeleriyle kabul etmiş olan bizlerin tavrı da aynı ölçüde net oldu Ulucanlar’da. Birkaç kişi hariç tüm devrimci tutsaklar direnişe geçti.
Ulucanlar’da ölümsüzleşen Mahir Emsalsiz, Zafer Kırbıyık, Nevzat Çiftçi, Ümit Altıntaş, Halil Türker, Abuzer Çat, Önder Gençarslan, Aziz Dönmez, İsmet Kavaklıoğlu, Ahmet Savran ateşli silah yaralanmalarıyla, yanıklarla, delici ve kesici aletlerle katledildiler. Devlet yetkilileri, ölenlerin ailelerinin ve avukatlarının otopsiye alınmasına izin vermediği halde vahşetin belgelenmesinin önüne geçemedi. Fotoğraflar, video kayıtları ve otopsi raporları gerçeği tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyordu: Devrimci tutsaklar işkenceyle öldürülmüştü.
Ulucanlar’da sergilenen saldırganlık, cenazelerde de kendini göstermeye devam etti. Devrimci tutsakların kahramanca direnişini hazmedemeyenler, cenazelerin sahiplenilmesini de hazmedemediler. Gözaltılar ve saldırılar cenaze törenlerine de damgasını vurdu.
Bugün, sahtekarca demokrasi dersleri vermeye çalışanlara, 12 Eylül darbecilerine dokunmayıp Ergenekoncuları yargılayanlara da bir çift sözümüz olacak. Diyarbakır Zındanı’nı yıkıp okul yapmayı vaadetmekle iş bitmiyor. Diyarbakır, Mamak, Metris ve daha bir çok işkence merkezinin failleri ellerini kollarını sallayarak sokaklarda serbestçe dolaşırken, kimseyi kandıramazsınız. Henüz Ulucanlar ve 19 Aralık katliamlarında yitirdiklerimizin kanları kurumadı. Hiçbirini unutmadık, unutturmayacağız.
Bizler, Adana’da bulunan sosyalist, devrimci, yurtsever ve demokratik güçler olarak, halklarımıza karşı suç işleyen hiçbir halk düşmanı cezasız kalmayana kadar yaşamın her alanında, dişimizle tırnağımızla, sözümüzle ve yüreğimizle onların yakasını bırakmayacağımızı haykırmaya devam edeceğiz.
Alınteri- BDSP- ÇHKM- DHF- İHD- ESP- Gençlik Muhalefeti