Cumartesi, 19 Aralık 2009 (16 yıl 10 ay önce)
İzmir TKMP ( ÖMP, DHF, ESP, Halk Cephesi, Odak, Partizan)'nin çağrısıyla bir araya gelen kurumlar (BDSP, Devrimci Hareket, Kaldıraç) 19 Aralık katliamını protesto etmek için Türk Telekom önünde toplanıp, Eski Sümerbank önüne doğru yürüyüşe geçti.
Yürüyüş esnasında yolun yarısı trafiğe kapatıldı. Yol boyunca “ Tecrit öldürür, tecrite son” “Devrimci irade teslim alınamaz”, “Devrim şehitleri ölümsüzdür”, “Bedel ödedik, bedel ödeteceğiz”, ”Hasta tutsaklar serbest bırakılsın”, ”19-22 Aralık şehitleri ölümsüzdür.”, ”Katil devlet hesap verecek”, "Yaşasın devrimci dayanışma”, sloganları gür ve kararlı bir şekilde atıldı. Kitlenin coşkusu diğer basın açıklamalarına göre daha diriydi..
Eski Sümerbak önünde saf tutan kitle, devrim şehitleri için 1 dakikalık saygı duruşunun ardından basın açıklamasına geçti. Basın metninde şu sözlere yer verildi:
19 Aralık sabahı 20 hapisahanede kontrgerillacıların “Katliam Hukuku” vardı. Operasyonun amacını devlet bir süre önce F tipi cezaevlerini protesto etmek için başlayan ölüm oruçlarını bitirmek olarak açıkladı. Amaçsa teslim almaktı. Böyle bir operasyonun egemenler tarafından IMF anlaşmasının öncesinde yapılmış olması tesadüf değildir. Bu katliama da “Hayata Dönüş” operasyonu dediler. (...)Açıklamadan sonra kurumların hazırladığı etkinlik programına geçidi. İlk olarak Adnan Yücel'in “Acıya kurşun işlemez” şiiri okundu. Ardından Yeni Kapı Tiyatro Topluluğu'nun hazırladığı “Lüküs Hayat” adlı oyun sergilendi. Grup Gün Işığı'nın marşlarımızdan derlediği ezgileri, kitlenin yüreğindeki coşkusunu yüzlere yansıttığı anlardı.
19 Aralık'ın bir yüzü katliam ise öbür yüzü elbette ki sınıf kini ve bilinci ile donanmış bir devrimci irade ve bilinçti. “Teslim ol!” diyerek katliamını sürdürenler karşısında ölen ama yenilmeyen, teslim olmayan özgür tutsaklar vardı.
Bu katliam sadece devrimci tutsaklara dönük değil aynı zamanda dışardaki halka karşı da bir gözdağı anlamı taşıyordu. Açlığa, yoksulluğa, baskılalar ve sömürüye karşı mücadele eden tüm kesimlere 'ben böyle katlederim' demek istiyordu devlet. Bugün ekonomik krizle açlık ve yoksullukla, sokak ortasındaki infazlarla (Alattin Karadağ, Aydın Erdem v.d.) egemenler korku ve baskı yaymaya devam ediyorlar.
(..) Geçtiğimiz hafta Ankara'da Tekel işçilerinin yaptığı eylemde saldırganlığın boyutu açık bir şekilde görülmüştür. 25 Kasım günü demokratik hakları için iş bırakan demiryolu memurları işten atılmıştır. Arkadaşlarının işe geri alınması için eylem yapan 30 işçi de görevden alınmıştır. 4 Aralık'ta kepenk kapatan eczacıları yine mağdur ederek sistem bir kez daha emekçilere saldırarak baskıcı yüzünü göstermiştir.
Sınıf mücadelesi bu gibi saldırılarla bitirilemeyecektir. Çünkü sınıf ve sınıfın devrimci dinamikleri onların eşitsizlikler üzerine kurulu sistemlerinin bir doğal sonucudur. Bu sistem yıkılmadıkça da devam edecektir. Onlar kaçınılmaz olan bu sondan kurtulamayacaktır.(...) Devrimci iradenin teslim alınamadığının en güzel örneği olan 19 Aralık Direnişi'nin yıl dönümünde bir kez daha haykırıyoruz.
Etkinliğin sonunda genç bir arkadaşımızın “Tecrit” adlı pandomim gösterisine geçildi. Pandomim gösterimine kadar var olan kitle, yoldan geçenlerin katılımı ile arttı. Pandomim gösterisinden sonra eylem sloganlarla bitirildi.
