Kalkan: Ayaklanmalar gündeme gelebilir!

Çarşamba, 23 Aralık 2009 (16 yıl 10 ay önce)

BEHDİNAN - KCK Yürütme Konseyi üyesi ve Halk Savunma Merkezi Başkanı Duran Kalkan, AKP’nin 2009’de 4 kez yenilgi aldığını söyledi:

Bir, 29 Mart yerel seçiminde yenilgi yaşadı. Referandumu kaybetti. İki, ardından geliştirdiği imha amaçlı saldırılarda yenilgi aldı. Açılım söylemiyle yeni bir süreç geliştirmek zorunda kaldı. Üç, açılım adı altında geliştirdiği hile ve oyuna dayalı plânı bozuldu. Maskesi düşürüldü, yenilgi yaşatıldı. Bu sonuncusu da dördüncü yenilgisi oluyor. Maskesi düşürülüp hile ve oyunları açığa çıktıktan sonra, çok yönlü imha amaçlı saldırıyla Hareketimizi ve halkımızı darbelemek isterken, buna karşı Önderlik, halk, gerilla ve demokratik siyaset olarak direndik ve bu saldırıları da kırdık, boşa çıkardık. Böylece AKP’nin dördüncü saldırısını da 2009 yılı sonunda kırmış olduk.

İç savaş riski olduğu konusunda da uyaran Kalkan, “Riskten öteye, eğer önlenmez de barışçıl ve siyasi çözümün önü açılmazsa, Kürt sorununun demokratik siyasi çözümü geliştirilmezse, Türkiye'nin demokratikleşmesi yönünde tutarlı ve kalıcı adımlar atılmazsa, bu durum gerçekleşebilir” dedi.

“Hatta ayaklanmalar bile gündeme gelebilir” diyen Kalkan, “Sokak çatışmaları ortaya çıkabilir. Görüldüğü gibi çatışma sadece Kürdistan'da da olmuyor. Ankara’da işçilere polisin ne yaptığı ortada. Kadınlar özgürlük istiyorlar. İşçiler, memurlar insanca ve demokratik yaşam istiyorlar. Toplum demokratik yaşama kavuşmak istiyor” şeklinde konuştu.

KÜRTLER NEDEN SOKAKLARA DÖKÜLDÜ?

*Yaklaşık bir aydır Kürdistan, Türkiye ve Avrupa’da Kürt halkının eylemleri sürüyor. PKK hareketini ve Kürt halkını bu serhildan sürecine getiren nedenler nelerdir? Neden şimdi?

-Bu konuda düşüncelerimizi kısmen birinci soruda cevaplandırdık. Aslında Kürt halkı önemli bir mücadele sürecinden geçerek, Kürt sorununa demokratik siyasi çözümün gerçekleştirilmesi için her türlü veriyi büyük ölçüde ortaya çıkartmıştı. Fakat bunun gerçekleşmeyerek, AKP hükümetinin özel savaş temelinde yeniden bir imha ve tasfiye plânını gündeme getirmesi böyle bir direnişi gerekli kıldı. Aslında AKP hükümetinin 2007-2008 sürecinde ABD ve İran’la ittifak yaparak, PKK’ye ve Kürt Özgürlük Hareketine karşı yürüttüğü saldırı oldukça örgütlü, planlı ve topyekun savaş konsepti temelinde gelişmiş bir saldırıydı. Hareketimiz ve halkımız, hem askeri, hem de ideolojik alanda geliştirilen saldırıları boşa çıkartmayı, kırmayı bildi. Ardından 29 Mart yerel seçimlerinin bir referandum niteliğinde olduğu ifade edildi. Bu referandumu da hareket ve halk olarak kazandık. Kürt halkı, Önder Apo’nun geliştirdiği Kürt sorununa demokratik özerklik çözümünü yüzde yetmiş civarında bir oy vererek benimsedi, destekledi. Böylece 29 Mart yerel seçimleri sonrasında, başta Kürt sorunu olmak üzere Türkiye'nin bütün sorunlarına demokratik siyasî yöntemlerle çözüm bulmanın koşulları daha çok olgunlaştı, imkânları daha fazla arttı. Kürt tarafı olarak biz, bu fırsat ve imkânı değerlendirebilmek için 13 Nisan’dan itibaren tek yanlı çatışmasızlık politikası izledik. Biz yine bedel ödemeyi, fedakârlık yapmayı göze alarak mümkünse Kürt sorununun demokratik siyasî çözümünün önü açılsın istedik. Ordunun operasyonlarına, polisin saldırılarına rağmen, dağda ve şehirde şehitler vermemize rağmen, bu siyaseti 2009 yaz ay’ı boyunca birçok kez uzatma kararı alarak sürdürmede ısrarlı olduk. En son eylül ortasına kadar, büyük bir disiplin ve tutarlılıkla söz konusu ettiğimiz bu siyaseti devam ettirdik. Fakat gördük ki, attığımız bu adımlar, gösterdiğimiz tutum, ağır bedeller ödeme temelinde sürdürdüğümüz tavır yeterince karşılık bulmadı. AKP hükümeti buna karşı “Kürt açılımı”, “Demokratik açılım” gibi söylemler geliştirdiyse de içini doldurmadı, bunu herhangi bir projeye dönüştürmedi. Bu lâflar içi boş, halkı aldatmaya dönük propaganda sözleri olmaktan öteye gidemedi. Bu durumu netleştirmek için Önder Apo “Yol Haritası” hazırladı. Kürt sorununun demokratik siyasî çözümünün ilkelerini, yöntemlerini ortaya koydu. Ardından tıkanan siyasetin önünü açmak üzere “Barış Grupları”nın Türkiye'ye gelmesi çağrısında bulundu. Biz Hareket ve halk olarak, bu Yol Haritası çalışmasını da, barış gruplarının Türkiye'ye gidişini de ciddiyetle değerlendirdik, gereklerini yaptık. Böylece Kürt tarafı Önderliğiyle, Hareketiyle, halkıyla barışta, demokratik siyasî çözümde son derece kararlı, tutarlı, ısrarlı, samimî olduğunu, bir ve bütün bir konumda bulunduğunu herkese gösterdi.

OYUN BOZULDU, MASKE DÜŞÜRÜLDÜ

Fakat bunların AKP hükümeti nezdinde karşılık bulmadığını gördük. Buna uygun bir davranış geliştirmek yerine, siyasî ortamı netleştirmek üzere geliştirilen bu dayatıcı çabalar karşısında açılım söylemlerinin içinin gittikçe “Mili birlik ve kardeşlik açılımı” adı altında teröre karşı mücadele yöntemleri ile dolduruyoruz biçiminde bir projeleşmeye dönüştürüldüğünü gördük. Barış gruplarının Türkiye'ye dönüşü AKP’nin ikiyüzlü, muğlâk siyasî duruşunu netleştirdi. Başbakan, Cumhurbaşkanı, İçişleri Bakanı, amaçlarının PKK’yi yok etmek olduğunu açıkça söylediler. Buna uygun da bir davranış ortaya çıkardılar. Başbakan Tayyip Erdoğan “Sil baştan yaparız” dedi ve açılım söylemini bir tarafa iterek, yeniden oldukça hileli ve oyunlarla dolu bir özel savaş dayatmaya çalıştılar. Önder Apo üzerinde imha sürecini geliştirdiler. Ölüm çukuruna koydular. Önder Apo, her an imha ile karşı karşıya kalabileceğini ifade etti. Açılım temelinde karşılıklı diyalogla siyasî çözümün yollarını aramak yerine, her türlü diyalog kesilerek halka dönük, demokratik siyasete dönük baskılar geliştirdiler. Polis kovuşturmaları, linç girişimleri, DTP mitinglerinin provoke edilmesi gibi olaylar gelişti. Tayyip Erdoğan bunu açıkça da söyledi. İçişleri Bakanı’na DTP mitinglerinin engellenmesi emrini verdiğini ifade etti. Bu temelde DTP ve halka dönük saldırılar arttı. Gerilla üzerinde bütün eyaletlerde ordunun operasyonları gelişti. Bu süreci en sonunda DTP’nin kapatılmasına kadar götürdüler. Bu oldukça plânlı bir saldırıydı. DTP’nin kapatılması bunu zirveye çıkardı. AKP’nin açılım söyleminin aslında sinsi ve gizli bir özel savaş dayatması olduğu açığa çıktı. Oyun bozuldu, maske düşürüldü. AKP’nin hile ve oyun içinde olduğu netleştirilince, bu kez Türkiye yönetimi tüm gücüyle yeniden bir saldırı geliştirdi. Artık oyun oynayamayacağını, hile yapamayacağını görünce, var olan gücünü kullanarak, “PKK’yi marjinal konuma çekme” olarak tanımladığı plan doğrultusunda çok yönlü bir imha ve tasfiye saldırısı içine girdi.

İşte serhildanlar, direniş bu temelde gündeme geldi. Elbette ki bütün bunlara karşın Önderlik, Hareket ve halk olarak Kuzeyde, Güneyde, Batıda, Doğuda, yurtdışında, Kürt halkının bulunduğu her yerde direnmekten başka çaremiz yoktu. Biz de böyle bir direniş içerisine girdik. İmha ve tasfiye amaçlı saldırılar karşısında kendimizi savunduk. Meşru savunma hakkımızı kullandık. Kürt halkı, PKK öncülüğünde özgür ve demokratik yaşamda ısrarlı ve kararlı olduğunu netçe bir kez daha ortaya koydu. Saldırılar ne olursa olsun, her türlü bedel ödeyerek onları boşa çıkartacağını, özgürlük ve demokrasi mücadelesini etkili bir biçimde yürüteceğini, özgür ve demokratik yaşamdan başka bir yaşamı asla kabul etmeyeceğini bir kez daha herkese gösterdi.

NEDEN EYLEMLER BU SÜREÇTE GELİŞTİ?

Bu durum neden bu süreçte gelişti? Aslıda bu, AKP hükümetinin yürüttüğü hileli özel savaş sonucunda oldu. Onlar biraz daha da süreci uzatmak istiyorlardı. Kış ortasına, bahara doğru süreci uzatarak bu saldırıları yürütüp sonuç almayı plânlıyorlardı. Yol Haritası ve Barış gruplarının Türkiye'ye gidişi bu süreci hızlandırdı. AKP’nin hile ve oyunlarını açığa çıkardı, maskesini düşürdü. Bu nedenle daha fazla yalan söyleyemeyeceğini, kimseyi aldatamayacağını, oyun oynayamayacağını görünce, bu kez açık bir saldırı içerisine girdi. Biraz karşılıklı yürütülen mücadele, süreci bu biçimde hızlandırmış oldu. Öyle anlaşılıyor ki, AKP hükümetinin plânı, aslında süreci biraz daha uzatıp, güya Kürtleri biraz daha gevşeterek, mevsimi kendisi için biraz daha uygun hale getirerek ve yaptığı hazırlıklara dayalı bir biçimde saldırıp sonuç almaktı. Gerillayı darbelemek, demokratik siyaseti Anayasa Mahkemesi marifetiyle yok etmek, halkı tutuklamalarla sindirip Kürt Özgürlük Hareketini marjinal konuma düşürmek istiyordu. Fakat Barış gruplarının Türkiye'ye dönüşü bu süreci hızlandırdı. AKP’nin hile ve oyununu bozdu. Maskesini düşürüp gerçek siyasetini, temel amacını, niyetini açığa çıkardı. Dolayısıyla siyasî süreci hızlandırdı. Onun için bu çatışmalı durum Kasım-Aralık sürecinde yoğunlaştı. Kürt tarafı da kendi hazırlıklarını, kendine yönelik saldırı karşısında direnişe dönüştürünce, söz konusu çok yönlü ve yoğun bir demokratik direniş ortaya çıktı. Yani süreci yönlendiren Özgürlük Hareketimiz oldu, Önder Apo oldu. İnisiyatif hep Hareketimizde, halkımızda oldu. AKP, hilelerle inisiyatifi ele alarak kendisi için en elverişli koşulda saldırıp sonuç almak isterken, bu duruma fırsat verilmedi, oyun bozuldu, maske düşürüldü, gerçek yüz açığa çıkartılıp imha ve tasfiye amaçlı saldırılar karşısında direniş geliştirilerek bu saldırılar da büyük ölçüde kırıldı, boşa çıkartıldı. Böylece AKP’nin bu plânı da yenilgiye uğratılmış, başarısız kılınmış oldu.

AKP 2009’DA DÖRT KEZ YENİLGİ ALDI

2009 yılında böylece AKP üç kez yenilgi almış oluyor. Bir, 29 Mart yerel seçiminde yenilgi yaşadı. Referandumu kaybetti. İki, ardından geliştirdiği imha amaçlı saldırılarda yenilgi aldı. Açılım söylemiyle yeni bir süreç geliştirmek zorunda kaldı. Üç, açılım adı altında geliştirdiği hile ve oyuna dayalı plânı bozuldu. Maskesi düşürüldü, yenilgi yaşatıldı. Bu sonuncusu da dördüncü yenilgisi oluyor. Maskesi düşürülüp hile ve oyunları açığa çıktıktan sonra, çok yönlü imha amaçlı saldırıyla Hareketimizi ve halkımızı darbelemek isterken, buna karşı Önderlik, halk, gerilla ve demokratik siyaset olarak direndik ve bu saldırıları da kırdık, boşa çıkardık. Böylece AKP’nin dördüncü saldırısını da 2009 yılı sonunda kırmış olduk. Halkın fedakârca, cesurca, başta Kuzey Kürdistan olmak üzere dört parçada ve yurtdışında gösterdiği direniş sonuç aldı, belli sonuçlar ortaya çıkardı. Bu sonuçları İmralı’da ortaya çıkardı, demokratik siyaset alanında ortaya çıkardı, Kürt halkının özgür ve demokratik duruşu bakımından ortaya çıkardı. İmha ve tasfiye amaçlı plânlı saldırıyı büyük ölçüde kırdı. Bu saldırı plânını da bozdu. Şimdi geldiğimiz nokta böyle bir noktadır.

Bu bakımdan halkımızın, Kürt gençliğinin, kadınlarının büyük bir cesaret ve fedakârlıkla geliştirdiği direniş sonuç almıştır, başarılar elde etmiştir. Bunu açıkça söyleyebiliriz. Bu direnişi biz bu temelde kutluyoruz, selâmlıyoruz. Büyük bir özveri ve fedakârlıkla, cesaretle Kürt gençliği direndi ve sonuç aldı. Başarısından dolayı başta gençler olmak üzere tüm halkı kutluyoruz. Elbette bu mücadele bedelsiz olmadı. Amed’de, Bulanık’ta halk şehitler verdi. Bunlar özgürlük ve demokrasi mücadelemizin kahraman şehitleri oldular. Bu şehitlerimizi de bu temelde saygıyla anıyoruz. Onlarca yaralımız var. Yüzlerce tutuklu var. Bunlar elbette mücadelenin bedeli olarak ortaya çıktılar. Bu temelde mücadele önemli sonuçlar almış olarak devam ediyor. Kürt halkı, her türlü saldırılara karşı mücadele etmeyi ve kazanmayı hem PKK mücadelesiyle ve hem de kendisi bizzat mücadelede bedel vererek öğrendi ve bundan sonra da her türlü hileye, oyuna, kendine yönelik saldırıya karşı direnmeyi, mücadele etmeyi ve kazanmayı her zaman bilecektir. Buna inanıyoruz ve bu temelde tekrardan direnişlerini kutluyor, selâmlıyoruz.

İÇ SAVAŞ RİSKİ VAR

*Kürdistan ve Türkiye’de son haftalarda yaşanan olaylar, birçok kesim tarafından endişeyle karşılanarak, iç savaşa doğru gidildiği şeklinde değerlendirildi. Sokak gösterilerinin sürmesi halinde böyle bir risk var mı?

-Evet, böyle bir risk vardır. Riskten öteye, eğer önlenmez de barışçıl ve siyasi çözümün önü açılmazsa, Kürt sorununun demokratik siyasi çözümü geliştirilmezse, Türkiye'nin demokratikleşmesi yönünde tutarlı ve kalıcı adımlar atılmazsa, bu durum gerçekleşebilir. Zaten şimdiden belli bir iç savaş durumu, çok yoğun bir çatışma durumu vardır. Bunu herkes görüyor. Çatışan taraflar var. Bu şimdi de ortaya çıkan bir durum değil. Aslında otuz yıldır PKK böyle bir çatışma içerisinde ve çatışmanın bir tarafı konumunda. Kaldı ki, çatışma PKK’yle başlamış da değil. Ondan öncesi de var ve bu günümüzde yaşanan çelişki ve çatışma durumunu 1970’lerin başına kadar taşımamız gerekir. Aslında kırk yıldır Türkiye böyle bir çatışma içerisinde. 1970’lerin başında ortaya çıkan “Türkiye nereye gidecek?” sorusuna halen cevap aranıyor. Demokratik bir Türkiye mi olacak, yoksa küresel sisteme bağlanmış oligarşik diktatörlük altında yaşayan, ezilen, sömürülen bir Türkiye mi olacak? İşte bu çelişki temelinde bir çatışma ve iç savaş durumu yaşanıyor. Bunun 1970’ler başından itibaren başladığını biliyoruz. Siyasî mücadele de, silâhlı mücadele de, demokratik mücadele de o zaman başladı. Buna karşı gerici-faşist saldırılar da o dönemde gündeme geldi. 12 Mart askeri darbesiyle aslında halkın, gençliğin demokratik Türkiye yaratma mücadelesine karşı oligarklar büyük bir saldırıya geçtiler. Bu oligarşik saldırıya karşı da halkın direnişi sürdü. Bu direniş 12 Eylül 1980 darbesinden sonra Kürdistan'a taşındı. PKK’yle Kürdistan da bu direnişin içine çekildi, katıldı. Türkiye'deki direniş kısmen zayıflasa da, Kürdistan'da Kürt halkının, Kürt gençliğinin PKK öncülüğündeki direnişi yayılarak, örgütlenerek, derinleşerek sürdü ve günümüze kadar geldi. Şimdi bu temelde aslında kırk yıldır yaşanan bir iç savaş var. Çelişki ve çatışma durumu var. Bu bir gerçektir.

BU TÜRK-KÜRT ÇATIŞMASIDIR

Bu çatışmanın günümüzde ulaştığı boyut ortadadır. Bir kere, bu, Kürt sorunundan kaynaklanan bir çatışmadır ve Türk-Kürt çatışmasıdır. Buna göre tarafları vardır. İkincisi, oligarşik diktatörlükle-Demokratik Türkiye arasındaki bir çatışmadır. Gericilikle ile demokrasi arasındaki bir çatışmadır. Buna göre de Kürtlerle demokratik güçler birleşmiş durumdalar. Kürt tarafıyla demokrasi tarafı iç içe geçmiştir. Kürt sorununun çözümü Türkiye'nin demokratikleşmesinin temel bir parçası haline gelmiş durumdadır. Buna karşı gericilik de birleşiyor. Aslında Türk egemen yönetimi hem Kürdistan'da inkâr ve imhayı, sömürgeciliği, soykırımı sürdürerek, hem de Türkiye'nin demokratikleşmesini engelleyerek bir taraf olma durumunu sürdürüyorlar. Böyle bir saflaşma, taraflaşma durumu da yaşanıyor. Çelişki ve çatışma bu düzeyde sürüyor. Son dönemlerde yaşananlar da, şimdiye kadar yaşanmış olanlar da aslında böyle bir çelişki ve çatışma durumundan kaynaklanıyor. Bunu iyi bilmek, doğru anlamak gerekli. Bu bakımdan bir iç savaş durumu zaten kırk yıldır var. Bu bir yandan faşist-şoven, oligarşik gericilikle demokrasi arasındaki, diğer yandan Kürt halkına dayatılan soykırıma karşı Kürt halkının özgürlük ve demokrasi için verdiği savaş temelinde sürüyor. İki yönlü bir iç savaş durumu düşük yoğunluklu olarak kırk yıldır yaşanıyor. Türkiye'de, Kürdistan'da yaşanan olaylar, çelişkiler, çatışmalar, işçi ve memur eylemleri, kadın eylemleri, gençlik eylemleri, Kürt halkının direnişi, hepsi bu çatışmanın birer parçasını ifade ediyorlar. Bunu görmek, anlamak lâzım. Bu çatışma nereden kaynaklanıyor? Türkiye'nin demokratik olmamasından kaynaklanıyor. Kürt sorununun çözülmemesinden ve varlığından kaynaklanıyor. Dolayısıyla bu sorunlar çözülmeden, Kürt sorununun demokratik siyasî çözümü ve Türkiye'nin demokratikleşmesi gerçekleşmeden bu çelişki ve çatışmalı durum devam eder. Nitekim ediyor da. Kırk yıldır gericilik her türlü şiddetle, askeri darbeler yaparak, işkenceler kurarak, idamlar gerçekleştirerek bastırmak istiyor, ama dikkat edilirse başarılı olamamıştır. Buna karşı PKK direniyor, Kürt halkı direniyor, Türkiye'nin işçileri, memurları, aydınları direniyor, demokratik güçler direniyor. Dolayısıyla demokrasi cephesi yenilmemiştir. Türkiye'nin demokratikleştirilmesi konusunda ısrarını ve mücadelesini sürdürüyor.

AYAKLANMALAR OLABİLİR

Şimdi gelinen noktada artık çatışmayla, savaşla değil de, demokratik siyasî yöntemlerle bu sorunlar çözülsün, dolayısıyla iç savaş durumu ve bunun daha da büyüme tehlikesi ortadan kalksın isteniliyor. Önder Apo'nun geliştirdiği çizgi bunu ifade ediyor. PKK’nin ve Kürt halkının Türkiye demokrasi güçleriyle birlikte yürüttüğü mücadele böyle bir mücadeledir. Bütün çabamız iç savaş durumunun daha da derinleşmesini ve yayılmasını önlemek içindir. Öyle bir duruma düşmeden sorunların demokratik siyasî yöntemlerle çözümünü sağlamak istiyoruz. Eğer böyle bir çözüm gerçekleştirilse, işte o zaman mevcut iç savaş durumu da ortadan kalkar, böyle bir iç savaşın daha da büyüme ve yayılma tehlikesi de yok olur. Bunu ancak sorunların demokratik siyasî çözümü sağlar. Demokratik siyasetin önünün açılması sağlar. Türkiye'nin demokratikleşmesi sağlar. Türkiye demokratikleşmedikçe ve Kürt sorununun demokratik siyasî çözümü gerçekleşmedikçe Türkiye'deki iç savaş durumu ortadan kalkmaz. Hatta bu sorunlar devam ettikçe iç savaşın daha da derinleşip yayılma tehlikesi her zaman var demektir. Bu bakımdan şimdi bu risk ve tehlike elbette vardır. Her an daha büyük patlamalar olabilir. Hatta ayaklanmalar bile gündeme gelebilir. Sokak çatışmaları ortaya çıkabilir. Görüldüğü gibi çatışma sadece Kürdistan'da da olmuyor. Ankara’da işçilere polisin ne yaptığı ortada. Kadınlar özgürlük istiyorlar. İşçiler, memurlar insanca ve demokratik yaşam istiyorlar. Toplum demokratik yaşama kavuşmak istiyor. Bunun baskıyla, zorla önlenmesi artık mümkün değil. Bu bakımdan da eğer gerçekten Kürt sorununun çözümü ve Türkiye'nin demokratikleşmesi yönünde adımlar atılmaz, sorunlar demokratik siyasî yöntemlerle çözülmez, tam tersine bastırırım, ezerim siyasetiyle bunlar üzerine gelinirse ve çözümsüzlük süreci daha fazla uzatılırsa Türkiye'nin gideceği yer daha yaygın ve derin bir iç savaştır. Bunu hiç kimse önleyemez. Böyle bir potansiyel durum kesinlikle vardır. Bu, Türkiye'nin geleceği açısından ciddî bir tehdit ve tehlike anlamına geliyor. Bunu önlemenin yolunun da, Kürt sorununun çözümü başta olmak üzere bütün sorunları Türkiye'nin demokratikleştirilmesi temelinde çözmek olduğunu herkes bilmeli. Ancak gerçek demokratikleşme bunun önünü alabilir. Onun için de demokratik siyasî çözüme samimiyetle, ısrarla yaklaşmak ve mutlaka ilerletmek gerekiyor. Her türlü gerginlik her an büyük patlamalara yol açabilir. Bu tehlikeli bir durumdur. Bu tehlikeli duruma son verebilmek gerekiyor.

Nitekim Önder Apo, mevcut sokak çatışmalarının, gerginliğin tırmanmasının Türkiye'yi tehlikeli bir sürece, çatışma ve kopuşa götüreceğini gördüğü için buna müdahale etti. Sürecin bu yönlü daha da derinleşmesini önlemek istedi. Şimdiye kadar da alsında Önder Apo, demokratik siyasî çözümün gerçekleşmesi için mücadele ederek bu durumu engelliyor. Barışı, demokratik siyasî çözümü geliştirmek, sorunların demokratik yöntemlerle çözümünü sağlatmak istiyor. Bu nettir, açıktır. Herkes bunu böyle bilmeli, görmeli ve anlamalıdır.
(...)

SOSYOLOGLAR YENİ KUŞAK GENÇLİĞİ İNCELEMELİ

*Türkiye ve Kürdistan’da bu yeni genç Kürt kuşağının diğer kuşaklardan farkı nedir? Serhildana kalkan gençlerin 90’lı yıllarda evleri, köyleri yakılan bir kuşak olduğunu da göz önüne alırsak, bu kuşak sistemden kopuşu mu temsil ediyor? Nedir bu kuşağın özelliği?

-Kürt gençliğinin içinde bulunduğu durum, yaşadığı sorunlar, ruh hali, eğilimleri, arzu ve arayışları konusu çok kapsamlı ve önemli bir konu durumunda. Bu konu ancak kapsamlı araştırma-incelemelerle, derin analizlerle doğru ve yeterli bir biçimde çözümlenebilir. Bunun yapılması görevi vardır. Bu da sosyologların, aydınların önündeki bir görev oluyor. Aynı zamanda bizim önümüzdeki bir görevdir de. İster demokratik siyasî mücadeleyi geliştirelim, isterse meşru savunma savaşı geliştirelim, bütün bu mücadelelerin motor gücü olarak Kürt gençliğinin içinde bulunduğu durumu, yaşadığı gerçekliği doğru çözümleyerek ancak başarılı mücadele edilebilir. Bu bakımdan da herkesin önündeki bir görev oluyor bu. Kısaca kapsamlı derinlikli ve bir o kadar da önemli bir konu. Burada bunun yeterli bir biçimde ele almak elbette mümkün değil. Fakat insan bazı yönlere dikkat çekebilir. Bu görevin ciddiyetle ele alınıp yürütülmesi gereği bunlardan birisi oluyor. Diğer yandan, iyi bilinmeli ki, bu gençlik kuşağı savaş içinde yetişmiş bir kuşaktır. Savaşın yükünü, zorluklarını, acılarını, sorunlarını taşımış bir kuşak. Ruh hali, duyguları, özellikleri tümüyle bu savaş içinde şekillenmiş bulunuyor, savaşın özeliklerini taşıyor. Bunu görmek lâzım.

GENÇLİĞİN BÜYÜK BİR KESİMİ KİRLİ İŞLERDE KULLANILIYOR

Peki, yaşanan savaşın özellikleri neydi? Bir yanı özel savaştı, kirli savaştı, soykırım savaşıydı. Kürt özgürlük direnişini bastırabilmek için Türkiye yönetimi özel kirli savaşı bütün yöntemleriyle derinleştirebildiği kadar derinleştirdi. Gençliği bilinçsiz, eğitimsiz, örgütsüz kılabilmek, dolayısıyla Kürt özgürlük mücadelesini bu biçimde zayıflatabilmek için elden gelen her türlü çabayı harcadı. Asimilâsyonu, yalana dayalı söylemi, propagandayı, gençliği yozlaştıracak her türlü yöntemi; seksi, sporu, sanatın yozlaştırılmasını geliştirdi. Öyle ki, yoz, ilkesiz, düşüncesiz, örgütsüz, amaçsız bir gençlik ortaya çıkarmaya çalıştı. Ya sağlam bir asimilâsyondan geçirerek kendi safına çekip Kürt özgürlük mücadelesine karşı kullanılan insanlar yaratmaya çalıştı, ya da böyle yapamadıklarını da PKK direnişi içinde yer almasınlar diye yozlaştırmanın en ağır yöntemlerine tabi tuttu. Gençlik üzerinde psikolojik özel savaşın her türlü yöntemi uygulandı. Eğitim, yaşam, çalışma, sokak buna göre yönlendirildi. Basın, sanat, TV, gazete, her şey bu amaca bağlandı. Bu konuda Genelkurmay merkezli oldukça plânlı ve örgütlü bir çalışma yürütüldüğü tartışma götürmezdir. Bu bakımdan mevcut gençliğin şekillenmesinin bir yönü böyle bir özel psikolojik savaş gerçeğidir. Oldukça bilinci çarpıtılmış, ölçüleri bozulmuş, ölçüsüz kılınmış, dejenere edilmiş, ruhu zayıflatılmış, kendine güveni azaltılmış, örgütlülüğü dağıtılmış, tarihinden ve toplumundan kopartılmaya çalışılmış bir gençlik durumu var ortada. Bu oldukça önemli ve ciddî bir husustur. Ne olduğunu, kim olduğunu bilmeyen veya doğru ve yeterince bilemeyen bir gençliktir bu. Birçoğu böylesi özel savaş politikaları sonucunda şimdi sokaktadır, savrulmuştur, her türlü yoz, pis, kirli işle uğraşıyor. Âdeta insanlıktan çıkartılmış durumda. Kürt gençliğinin büyük bir kesiminin böyle olduğu ve bu doğrultuda en kirli ve kötü işlerde kullanıldığı tartışma götürmez bir gerçektir.

Diğer yandan, bundan uzak durduğunu, yurtseverlik saflarında olduğunu, özgürlük mücadelesine katıldığını sananlar, söyleyenler bile aslında özel psikolojik savaşın ölçü saptırmasını ağır bir biçimde yaşıyorlar. Fiilen yurtsever hareket içindeler, ama ilke olarak, özellik olarak onun dışında bulunuyorlar. Ölçüleri, anlayışları, ret-kabul durumları kesinlikle yurtseverlik ve demokratlık ölçüleriyle uyuşmuyor; fakat kendilerini öyle sanıyorlar. Sanıları farklı, gerçekleri farklı, ruhu, duygusu, düşüncesi, davranışı parçalanmış, paramparça edilmiş bir insan şekillenmesi var ortada. Mücadele saflarına katılıyor, kendisini en iyi yurtsever, demokrat olarak görüyor, sanıyor; oysa duygusu, düşüncesi, davranışları gericilikle, özel savaş ölçüleriyle dolu. Yurtsever-demokrat ölçülerden çok uzak ama bunun farkında bile değil. Kendisinin en yurtsever, en demokrat olduğunu sanıyor ve bir de bu durumunu dayatıyor. Biz bu durumu gerillada da, partide de, demokratik siyasî mücadele içinde de yaşıyoruz. Bu durum büyük bir ideolojik ve örgütsel çizgi mücadelesini, eğitimi gerekli kılıyor. Zorlu ideolojik mücadelelerle ancak bu çarpıtılmışlıkları biraz düzeltmeye, doğruya çekmeye çalışıyoruz. Bunu herkes bilmeli, görmeli.

Geçmiş dönemde mevcut genç kuşağın büyüdüğü savaş sürecinin bir de özgürlükçü, demokratik, yurtsever yönü var. Büyük acılarla geçen bir yan burası. Evi basılmayan, yakını işkenceden geçmeyen, bir yakını mücadelede şehit düşmeyen, evleri, köyleri yakılmayan, aç-susuz, imkânsız kalmayan genç yok gibidir Kürdistan'da. Dolayısıyla bu mücadeleden etkilenmemiş, özgürlük ve demokrasi mücadelesiyle tanışmamış, yurtseverlik bilincini duymamış genç yoktur. Yurtseverliği duymuş, bilinç edinmiş, kendini biraz eğitmiş veya en azından mücadele ortamında bunu görmüş, duygusuna, düşüncesine bu yerleşmiş bir gençlik. Deyim yerindeyse mücadelenin ateşi içinde pişmiş bir gençlik. Çocukken serhildanlara katılmış, çocuk yaşta baskı, işkence görmüş, yakınlarının baskı ve işkencesinin acısını yaşamış bir gençlik. Bu gençlik: biraz yurtsever bilince sahip, çok öfkeli, çok tepkili ve ağır sorunlarla yüklü; acıların imbiğinden geçerek genç hale gelmiş, kişilik şekillendirmiş. Bir de bu yönü var bu gençliğin. Bilinçlenmeye, kendini eğitmeye açık olduğu gibi, kırıp dökmeye de yatkın ve açık bir gençliktir. Biraz düzeni tanımış, soykırım rejimini biliyor, inkâr ve imha sisteminin uygulamalarıyla tanışmış, dolayısıyla mevcut sömürgeci sisteme, sistemi temsil eden kurumlara, devlete, polise, askere çok öfkeli. İşte sokakta polisleri bu kadar büyük bir cesaretle, üzerine yürürcesine taşlayan gençlik böyle ortaya çıkıyor. Kurşunlara göğüs geren, üzerine gelen panzerlere ve polis kurşunlarına karşı taşla direnen gençlik bu biçimde oluşmuştur. Bir de mevcut gençliğin bu yönü var ve bunlar daha çocukluktan itibaren düzenin ağır baskısı ve işkencesinden geçerek büyümüş olan bir kuşaktır. Düzenden hiçbir şey görmemiş, ona karşıt olarak büyümüş bir kuşak. Bunun için de tabi mücadelenin değişik biçimde içerisinde yer alıp ondan etkilenme durumları vardır. Yurtsever aileler çocuklarını eğitmişlerdir. Önderlik bilinciyle, parti bilinciyle, direniş bilinciyle eğitilmiş olanlar var. Biraz bunları duymuş, dinlemiş olanlar var. Bunları uzaktan gözlemiş, hissetmiş, edinmiş olanlar var. Farklı düzeyde de olsa mücadelenin şu veya bu düzeyde ölçüleriyle yetişmiş bir gençlik diyebiliriz bu gençliğe. Başka yönlerden de mevcut gençliğin durumu ele alınabilir. Şehirlerde kötü işlere çekilenler, yok edilmeye çalışılanlar var. Yine okullara, işyerlerine gidenler, Türkiye toplumunun gençliğini görenler, bu anlamda ağır çelişki yaşayanlar var. Farklı kesimlerden, kategorilerden oluşuyor kısaca. Genel bir tanım yapmakla birlikte gençliğin tümünü bir cepheye koymak zaten mümkün değil. Her grubun ölçü ve özelikleri farklı ve kendi özgünlüğünde incelenmesi gerekiyor.

YENİ KUŞAK GENÇLİĞİN İKİ TEMEL YÖNÜ VAR
Şimdi genel belirttiğimiz bu ölçüler temelinde ele aldığımızda mevcut gençlik aslında iki yönlü tanımlanabilir. Birinci olarak, sömürgeciliğe karşı büyük bir direnme ve mücadele gücüdür. Böyle bir potansiyele sahiptir. Çünkü mücadele içinde yetişmiş, mücadelenin ateşinde pişmiştir. Sömürgeci-soykırımcı saldırılar karşısında, yine baskı, horlama, dıştalama karşısında büyük bir öfkeye ve tepkiye sahip. Dolayısıyla bu gençlik mevcut sistem ile derin bir çelişki yaşıyor. Bazı yönleriyle onlardan kopuk ve karşıttır, öfkelidir, tepkilidir. O sistemi yıkmak için büyük bir cesaret ve fedakârlıkla doludur. Kısacası potansiyel bir savaş gücü, direnme gücü konumundadır. İkinci olarak, büyük yanılgılarla dolu, ölçü bakımından çok dağınık, yozlaştırılmış bir yapısı da var. Bu bakımdan yurtsever-demokratik çizgiye çekmede de zorluklar vardır. Bunun için büyük bir ideolojik mücadele ve eğitim gerekiyor. Her ne kadar mevcut sömürgeci kapitalist düzenden, kapitalist modernitenin ölçü ve özelliklerinden bir kopuş, ona bir tepki durumu olsa da, diğer yandan kapitalist modernizmin yozlaştırılmış ölçü ve özelliklerinin ağır etkisini de yaşıyor. Gençliği zayıf bırakabilmek için, yurtsever demokratik hareketten uzak tutabilmek için, Kürt halkının ve PKK’nin başına sorun yaratabilmek için kapitalist modernizm Kürt gençliğine karşı böyle bir politika uygulamış da bulunuyor. Bu bakımdan da doğru ölçülere çekmek, tutarlı hale getirmek, sağlam yurtsever ve demokratik çizginin kadrosu, militanı haline getirmek de büyük çaba gerektiriyor. Zorluklar içeren bir mücadeleyi istiyor. İşin bir de bu yönü vardır. Yani Kürt özgürlük ve demokrasi hareketi için de büyük uğraş, çaba ile kazanılması gereken bir yapıya sahip bir gençlik gerçekliği var. Bu bakımdan yurtsever hareket kapsamında da ideolojik-örgütsel mücadeleyle, eğitimle kazanılması gereken bir potansiyel durumundadır. Mevcut gençliğin genel tanımını böyle yapabiliriz.

GENÇLİK SOYKIRIM REJİMİNİN BAŞINA BELA OLDU

Durum bu bakımdan ciddidir. Şunu herkes, özellikle düzen bilmeli: Evet, özel savaş kapsamında Kürt geçliğini yurtsever demokratik hareketten uzak tutabilmek ve toplumsal yozlaştırmayı geliştirip soykırımı tamamlayabilmek için uygulanan bu politikalar, geliştirilen özel psikolojik savaş Kürt gençliğini yozlaştırmış, dejenere etmiştir, ama mevcut rejime karşı da büyük bir öfke ve tepki küpünü ortaya çıkartmış, büyük bir direnme potansiyeli yaratmıştır. Şimdi zaten soykırım rejiminin başına belâ olmuş gençlik de bu gençliktir. Demek ki yanlış yapılmıştır. PKK'yi zayıflatmak ve Kürtler üzerindeki inkâr ve imhayı gerçekleştirmek için geliştirilen bu özel savaş politikaları, sahiplerinin başına belâ olan bir potansiyeli ortaya çıkartmıştır. Öncelikle bu gerçek görülerek, bundan vazgeçmeli. Dikkat edilirse bu biçimdeki çabalar sadece PKK’ye zarar vermiyor; daha fazla da sahiplerine zarar veriyor. Bu bakımdan özel savaş yürüten bu güçler akıllarını başlarına toplamalılar. Bu biçimde sadece Kürtlere zarar vermiyorlar, aslında kendilerine de zarar verir konuma gelmiş bulunuyorlar.

Diğer yandansa, özgürlük hareketi ve yurtsever demokratik güçler mevcut gençliğin durumunu bilmeli, anlamalı, analiz etmeli. Mevcut öfke ve tepkiyi ilkeli, programlı, örgütlü bir mücadeleye kanalize etmeyi bilmeli. Bunun için büyük bir eğitme ve örgütleme çalışması yürütmek lâzım. Bu gerçekleştirilirse, mevcut gençlik kuşağı soykırım rejimini yenen bir direnişi rahatlıkla ortaya çıkartabilir. Bu düzeyde büyük bir potansiyeldir. Tarihin en büyük cesaret ve fedakârlığına sahip. Öfke ve tepkisi bu cesaret ve fedakârlığı yaratıyor. Fakat bu gücü eğitmek, ideolojik-politik çizgiye kazandırmak ve özgürlük mücadelesine kanalize etme gereği var. Bu olmazsa, bu büyük cesaret ve fedakârlık istenen sonucu vermez, doğru bir mücadeleye yol açmaz. Karşı tarafa zarar verdiği gibi, kendisine de zarar verir. Karşıtını yıkar, ama yeni bir şey inşa etmede, özgür ve demokratik yaşamı geliştirmede, onun ölçüsünü, özelliğini temsil etmede zorlanabilir. Bu bakımdan da özgürlük hareketinin de, tüm yurtsever ve demokratik örgüt ve kurumların da mevcut gençliğe yaklaşımda bu gerçekleri bilerek hareket etmesi, doğru ölçü ve özellik kazandırmak için eğitime büyük önem vermesi gerekiyor. Ancak bunu yaptığı ölçüde mevcut gençliği büyük bir mücadele gençliği haline getireceğini, gericili yıkan olduğu kadar, yeni, özgür ve demokratik olanı inşa eden bir potansiyel güç haline getirebileceğini de bilmeli. Kendi ölçü ve özelliklerini de buna göre oluşturmalı.

Kısacası inkâr ve imha güçleri akıllarını başlarına toplamalılar, dikkat etmelidirler. İzledikleri politikalarla kendi mezar kazıcılarını yaratıyorlar. Kürtleri bitiriyoruz derken, aslında kendilerinin bitişini de ortaya çıkarıyorlar. Vazgeçmeliler bundan. Diğer yandan, Özgürlük Hareketimiz, onun bütün demokratik kurum ve kuruluşları da mevcut gençliğin içinde taşıdığı cesareti, fedakârlığı, öfke ve tepkiyi örgütlü, bilinçli bir mücadeleye kanalize edebilmek için bu gençliğin eğitilmesi gerektiğini bilmeli. Bu gençlik ancak güçlü bir eğitimle, ideolojik-örgütsel mücadeleyle ölçü ve özellik kazandırarak gericiliği yıkan, özgür ve demokratik olanı inşa eden bir gençlik haline getirilebilir. Bunun önü açıktır. Böyle bir gelişmeyi yaratma gücü, dinamizmi günümüz Kürt gençliğinin fazlasıyla vardır. Fakat bu da kendiliğinden olacak bir durum değil. Bunun gerçekleşmesi için büyük bir eğitici çabaya ihtiyaç var. Bütün kurum ve kuruluşlar, Özgürlük Hareketinin bütün alanları bu gerçeği görüp bilerek hareket ederse, mevcut gençliği, özgürlük ve demokrasi mücadelesini başarıyla vermiş bir kuşak haline getirebilir.
(...)
Kaynak: ANF NEWS AGENCY