Çarşamba, 30 Aralık 2009 (16 yıl 10 ay önce)
Eczanelerle ilgili son günlerde ciddi bazı sorunlar yaşanmakta.
Toplum tarafından bilinen şekli "ECZANELER DEVLET İLE ANLAŞMIYOR", olsa da gerçeği yansıtmayan bu söylem tüm kitlelerde hayat buluyor maalesef. Evet sorun bu değil sorun tam da bir kapitalist saldırı biçimi sorunu ve buna nasıl karşı konulacağı sorunu. Şöyle ki bundan birkaç yıl önce bu hükümet uygulamaya soktuğu SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM YASALARI çerçevesince sağlık ve ilaç sektöründe yaptığı yasal değişiklerle bu alandaki sömürünün ve rantın burjuvaziye ve uluslararası tekellere akmasını sağlama girişimlerini başlattı. (Bu hükümet olmasa da diğerleri de yapacaktı bunu).
Sırasını bekleyen papaz
Sağlıkta dönüşüm yasasına karşı KESK tarafından başlatılan ve tüm kurumlarca da desteklenen eylemlilik takviminin hiç birinde aktif rol alan bir eczacı yâ da onun örgütlülüğü olan TEB gibi kurumlar görülmedi. Üstelik bu yasa karlılık anlamında oldukça ciddi pozitif etki de yapmıştı eczanelere. Düşünsenize tüm SSK'lılar serbest eczanelerden ilaç alabiliyorlardı, diğer kurumlar da aynı şekilde ve yeşil kartlılar da önce sadece muayene olurken artık % 20 katılım ödeyerek ilaçlarını eczanelerden alabiliyorlardı. Bir anda bol sıfırlı rakamlar dönmeye başladı eczanelerde, cirolar baş döndürücü hızla yükseldi vb.
Toplumun bu eğitimli kısmı, bu yasanın neler getireceğini hesap etmeyi sonraya bırakıp açılan sağlık birimlerinin yerlerini takip etmeye bu yeni düzene göre konumlanmaya ve cirolarının keyfine bakmayı yeğlediler. Tabiî ki içlerinde bazı sosyalist/demokrat az sayıda eczacılar oda yönetimlerinde az da olsa cılız sesler çıkarmaya çalıştılarsa da bu genelleşmedi, bunun için özel bir çaba da fazla sarf edilmedi. Doğal olarak ekonomik altyapıları sosyal ve siyasal üst yapılarını şekillendiriyordu. Ancak yine de bir kısmı üniversitedeki örgütlülüklerde tanıdığı kapitalizmin az çok ne yapmaya çalıştığını bildiğinden örgütlülükleri olan TEB'e sıkı sıkı sarılanlar da vardı. Ve en azından bunu yapmaya çalışıyorlardı.
Hal böyle olunca hallerinden oldukça hoşnut olmaya başlamışlardı ki devlet yavaş yavaş ilaçtaki ödemelerinde düzenlemelere başladı. Kamu kurum ıskontosu oranlarıyla oynamalar çoğaldı. Son olarak da ilaç geri ödemelerinde fiyat indirimlerine gidiliyor ve artık eczaneler oldukça az kar eder hale gelmeye başladı ve hatta birçok az iş yapan eczane son fiyat indirimleriyle de kapanma noktasına geldi.
Yani eczacı Alman işgalindeki papaz gibi sıranın kendine geldiğini göremedi. Evet, kapitalizmin aşırı kar arzusu sonucu sıra eczacıya gelmişti. Burjuvazi ilk olarak Fransa'da tarih sahnesine çıkarken meslek sahiplerini kullanmıştı ve iktidara gelince de palazlanmaya başlayıp tüm ustaları kendine işçi yapmıştı. Ülkemizdeki eczacılar da işte tam bu durumu yaşıyor; burjuvazi ve onun devlet sistemi olan kapitalizm neredeyse son ve gerçekten konumu, eğitimi ve meslek örgütlenmeleri bakımından demokratik yapıdaki bu mesleği artık kendine işçileştirip tekelleştirerek karı burjuvaziye akıtmak istiyor.
Hedefte 2.5 milyon kişi var
Bu saldırı sadece eczacıyı değil; 1) Eczacının yanında çalıştırdığı işçilerini, 2) Depoları ve çalışanlarını, 3) İlaç şirketlerindeki çalışanları ile tüm bunların aileleri ile birlikte yaklaşık olarak 2,5 milyon kişiyi etkiliyor.
Şimdi herkes şöyle düşünüyor: "AKP karşısında örgütlü güç istemiyor". Ne eczacı ve onun örgütlülüğü ne de başkaca kişiler ve gruplar sorunu böyle koyarlarsa tamamen yanılır ve ilk gelecek farklı bir hükümette de saldırının devam ettiğini görürler.
Kod adı: Sağlıkta dönüşüm!
Bu saldırı sermayenin emeğe olan saldırısıdır. Eczacı gibi arada kalmış ve inanılmaz rakamların döndüğü sektörden iş yapma yetenekleri, yerleri, konumları ve çalışma tarzlarına vb şekillere göre paylarını alan mesleğin buna devam etmesi KAPİTALİST SİSTEMDE zordur. Ege Üniversitesi Eczacılık İşletmeliği Anabilim Dalı Öğretim Görevlisi olan BÜLENT KIRAN'ın 2006 yılında yaptığı
çalışma SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM saldırısının eczacı üzerindeki etkilerini de o yıllarda koymuştu.
Tüm buna rağmen bu dönüşüm yasasının ilk başladığı zamanda sadece eczacılardan değil tüm sağlık sektöründen ciddi bir karşı koyuş ve buna uygun yapılanma oluşmadı/oluşturulmadı. Gelinen nokta tam da sermayenin istediği bir durum. Ancak yine de yapılacak çok iş var. Tüm sağlık örgütlülükleri ile ortaklaşmalı ve tüm sağlık kurumlarında örgütlü, örgütsüz, memur, işçi, sözleşmeli, tüm çalışanlara durum daha da ayrıntılı anlatılmalı. Ve son günlerde kamuoyunda oluşan ECZANELER DEVLET İLE ANLAŞMIYOR imajı da kullanılarak tersi -DEVLET ECZANELERLE ANŞLAŞMIYOR-sloganı kullanılmalı. Bir satranç oyununda rakibinizin sizden beklediği hamleyi yapmamalısınız. Onun hiç beklemediği hamleler yapmalısınız ki oyunu kazanabilesiniz.
Alınteri okuru Faruk Eroğlu