"Acilen yeniden yapılanmaya; güne uygun, süreçlere müdahil olabilecek ideolojik silahlarımızı kuşanmalıyız"
Merhaba,
Çok uzun zamandır gazetelerin çıkmaması çalışmaların sadece belli alanlarda ite kaka ilerlemesi durumu vardı. Eğer bu durumun tek kaynağı içeride bu tür farklı düşünce gruplarından dolayısıysa yapılan ayrışma çok doğru. Ama bizler 91 yılı eleştirilerinde de olan yapamıyoruz, edemiyoruz, sınıfla bağ kuramıyoruz ve dolayısıyla da sınıfa önderliğin de yakınından geçmiyoruz diyorduk. Ve aslında 30 yıllık hareketimiz boyunca da daimi olarak bu eleştirileri yaptık. Aslında eleştirisini de yapmadık (sadece söyledik), çünkü eleştiriler aynı zamanda bir daha aynı hatalara düşülmemesi, aynı yanlış yollara tekrar girilmemesi içindir.
Benim 4 yıldır kendimi Alınteri okuru olarak tanıtmamdan dolayı artık bizi ileri sıçratacak yeni bir şeyler bekliyorum (yeni dediğim tarihimizi inkar ederek değil, tarihimize de yakışır şekilde örgütümüzü daha da ileri taşıyacak, bizi sosyalizme daha da yakınlaştıracak şeyler.) ve kafama takılan bazı sorular sorunlar da mevcut. Atılan yazının ağırlığını ayrılık sürecindeki biçimsel yönler oluşturuyor. Keza diğer taraftan da bizlere buna benzer şeyler söyleniyor. Bunlar artık bizim için önemli değil bizim için önemli olan ideolojik ayrım ve bunu bir örgüt içinde oluşturan örgüt yapısıdır.
Benim ve eminim daha birçok insanın cevabını merak ettiği birkaç soru var.
1-) Öncelikle tarihimiz boyunca belli dönemlerde kişilerden başlayıp sonra bir çok alanda yaşanan kopuşlar, hizipçilerin atılması ve en sonunda da böyle bir ideolojik-politik kaynaklı bir ayrım yaşadık. Acaba bir örgütün içerisinde tarihin belli dönemeçlerinde ideolojik ayrımın yaşanması ve kişisel kopuşların kaynağını araştırmak gerekmez mi? Yani bizler politikalarımızı; alanlardan edindiğimiz pratikleri alıp kolektif bir şekilde bir Leninist partiye yakışır şekilde üretseydik bu kadar ayrı denizlerde yüzer miydik? Ben buna sebep olanlardan en büyük etkenin hala mahkum edemediğimiz ve eleştirisini de fazla yapmadan hızlıca mahkum etmemiz gereken şeyin DAR GRUPÇULUK olduğunu düşünüyorum. Eleştirisini yapmayalım diyorum çünkü buna fazlaca vaktimiz de yok. Açıklanan yazıda artık örgüt işlerliği nasıl olacak bu belirtilmemiş ama acilen belirtilmeli. Karamsar olmak istemiyorum ama bir 10 sene sonra tekrar hizip çıkabilir. Dar grupçuluğu yok edelim. Hep yaptık, eleştirimizi acımasızca uygulayalım artık kendi dediğimizi.
2-) Artık politikamız nedir; yoksa diğer eleştiriler gibi bu eleştirinin de üzerine yatıp bekleyecek miyiz? Yoldaşlar, acımasız olmak istemiyorum ama üzüntülüyüm. Eleştirilerim sert olabilir ama bu son süreçten kaynaklıdır. Acilen yeniden yapılanmaya; güne uygun, süreçlere müdahil olabilecek ideolojik silahlarımızı kuşanmalıyız. Politikalarımız daha açık ve hızlı yayınlanmalıdır. Kent yoksulları eleştirisi tek paragraflık yapılmamalı, neo-faşizm ve emperyalist kapitalist sistemin ve ülkemizin tahlili kısaca yapılmadan daha sağlam ve kafalarımızı daha da çok açacak ideolojik yazıları bekliyorum. Ama vaktimiz yok yoldaşlar. Zaman bekleme zamanı değil zaman ihtilalci kimliğimizi kuşanıp örgütümüzü güçlendirerek burjuvazinin sistemini yıkma zamanıdır.
3-) Bundan sonra araçlarımız ne olacak, bir farklılık taşıyacak mıyız? Sosyalist devrim tezinin savunulmasından sonra ne düşünüyoruz ve düşüncelerimize karşı da diğer dönemlerden ayrı proletaryaya gidiş araçlarımız nelerdir?
4-) Eleştiri konusunda daha dikkatli olalım diyorum ben çünkü; yazıyı okuyan kitleler ciddi bir umutsuzluğa kapılabilir. Yazı adeta bizde 20 yıldır hiçbir ileri sıçramanın olmadığının dökümanı şeklinde. Ve 20 yıldır bir şey değişmiyorsa mayalanmış alışkınlıklarımızdan nasıl vazgeçeceğiz? Bunu kişilerin inisiyatifine mi bırakacağız? Yoksa, yeni bulacağımız yöntemlerle bu alışkanlıklarımızı parçalayacak mıyız? Yol, yöntem....?
Acilen cevap bekliyorum. Örgüt işlerliği, politikalar, yol-yöntem konusunda. İyi çalışmalar.
.... ilinden bir yoldaş