Pazar, 7 Mart 2010 (16 yıl 2 ay önce)
İzmir'in merkezi semtlerine 8 Mart'a çağrı ozalitleri yapıştırılken bir taraftanda 10 bin çağrı bildirisi en merkezi yerlerde dağıtıldı. Hazırlıklar artık tamamlanmış eylem vakti gelip çatmıştı.
Günlerden beri süren yalancı baharın yerini yağmurlu bir gün almıştı. Ne var ki, emekçi kadınlar ve kavga yoldaşları için bunun hiçbir önemi yoktu. Toplanma noktasına zamanından önce gelip başlamaya başlamışlardı. Feministlerin eylemiyle çakışmasının yarattığı handikap, toplanma ve yürüyüşe başlamayı ağırdan almamıza neden oldu. Bu dahi eyleme katılan kitlenin umrunda değildi. Çoşku ve karalılık doruktaydı yürüyüş başladığında.
“Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü “ ortak pankartının arkasından sırasıyla; BDSP, Alınteri, Devrimci Hareket, Mücadele Birliği Platformu, Demokratik Kadın Hereketi, İzmir Yeni Demokrat Kadın İnisiyatifi, Halk cephe'li Kadınlar ve destek veren kurumlar; Kaldıraç, PSAKD ve Buca Emekli Sen pankartlarıyla yerlerini alıp yürüyüşe başlandı.
Alınteri okurları olarak "Kadın olmadan devrim olmaz devrim olmadan kadın kurtulmaz" pankartımızla kortejdeki yerimizi aldık.
Kortejin başı trafik ışıklarını çift yönlü geçtikten sonra polisler tarafından trafiğin olmadığı kordona yönlendirilmek istendi. 19 Aralık eylemindeki hazırlıksız yakalanmış olmanın dersini çıkarmışa benziyorlardı. Zira kortej yolun karşısına geçtiğinde çevik polisi barıkatıyla önü kesildi. Uzun süren tartışmalar sonunda kitlenin önü açılmak zorunda kaldı. Yolun tek şeridi kapatılarak yürüyüşe yeniden başlandı. Alana girildiğinde kitlenin çoşkulu haykırışı soğuk göğü sarmalamıştı bile. Çiseleyen yağmur, yüz yıllardır cinsel, ulusal, sınıfsal sömürüyü yaşayan emekçi kadının isyan göz yaşları gibiydi...
Bütün kortejler alanda yerini aldıktan sonra yedi devrimci kurumun hazırladığı programa geçildi. Kısa bir sunuşun ardından New York'lu kadın işçilerin şahsında devrim mücadelesinde şehit düşen devrimci kadınlar için bir dakikalık saygı duruşuna geçildi.
Ardından kürsüden atılan "Yaşasın dünya emkçi kadınlar günü", " 8 mart kızıldır kızıl kalacak", " Kadın erkek el ele örgütlü mücadeleye", " Yaşasın devrimci dayanışma" sloganları alanı inletti.
Program basın metninin okunmasıyla devam etti. Sıra konuşmalara gelindiğinde 78 günlük direnişin kıvancını yaşayan Tekel işçisi bir kadın kürsüdeki yerini aldı. Onurlu direnişin tüm çoşkusu, karalılığı sözlerine olduğu kadar vücut dilinde de ifadesi buluyordu.
Şöyle sesleniyordu direnişçi Tekel işçisi kadın: " Bu gün birilerinin iddia ettiği gibi kadınların hediyelerle avutulduğu bir gün değildir. Bu gün, New york'lu kadınların açtığı ve bize armağan ettiği mücadelenin, kavganın günüdür. Direnen Tekel işçisi kadınlar olarak biz de bu günü böyle kabul ediyoruz. Ve direnişimiz bitmedi, halen sürüyor. Bulunduğumuz illerde mücadeleye kaldığımız yerden devam edeceğiz. Bir nisan da en kitlesel şekilde Ankara'da olacağız. Tüm dostlarımızı o gün yanımızda görmrk istiyoruz." Çoşkulu alkışların yerini " Yaşasın sınıf dayanışması" sloganları alıyor. " Direne direne kazanacağız" sloganıyla karalılık Konak'ın kasvetli havasını dağıtıyor.
Ay ışığı tiyatro topluluğu " Tanya" isimli oyununu sahneliyor. Oyunun sonunda kitle hep bir ağızdan " Kahrolsun faşizm" sloganıyla faşizme olan kinini haykırıyor.
Sırada bir tutsak anası var. Kadına yönelik devlet tarfından uygulanan çıplak şiddeti anlatıyor. Rutin halini alan F tipi uygulamalar dökülüyor dudaklarından. "Devrimci tutsaklar onurumuzdur" sloganları yükseliyor kasvetli göğe. Soğuk ve yağmur kitlenin karalığının karşısında çaresiz.
Yağmur olanca rutinliğiyle yağarken sahneye müzik grubu çıkıyor. Halaya duruyor kitle... Ve finalde Çavbella hep bir ağızdan söyleniyor. Ortak sloganların son bir kez daha atılmasıyla gelecek 8 mart'ta buluşmak üzere eylem sonlandırıldı.
Yağmur inatla yağmaya devam ediyor. Ne var ki, kasvetli hava, emekçi kadınların ve onların kavga yoldaşlarının birlikte mücadeleleriyle çoktan dağılmıştı bile...
