Angela, Paul ve Christian ile Sorbonne civarındaki kafelerin birinde tanışıyoruz. Konuşmak için önce biraz tereddüt ediyorlar.
18 Mart gününden sonra okullarının önü bütünüyle bariyerlerle kapatıldığı için artık Sorbonne Üniversitesi öğrencileri cadde üzerinde bulunan kafeler ya da çevre kaldırımlarda buluşuyorlar. Üniversiteyi çevreleyen bariyerlerin üzerinde anti-CPE içerikli sloganlar var. Bariyerlerin iç kısmı ise polis yığınaklarıyla doldurulmuş durumda. Angela, Paul ve Christian ile Sorbonne civarındaki kafelerin birinde tanışıyoruz. Konuşmak için önce biraz tereddüt ediyorlar. Kendileriyle konuşmak isteyenler konusunda güven sorunu yaşadıklarını açıkça belirtiyorlar.
Sorbonne'da sosyoloji okuyan 21 yaşındaki Angela bu konuda, “Burada hergün değişik insanlar basın olarak bizimle görüşmek istediğini belirtiyor. Ama kimin basın, kimin polis olduğu konusunda emin değiliz. Biz kimseden düşüncemizi saklamıyoruz zaten. Biz CPE karşıtıyız. Buna karşı eylem yapıyoruz” derken, Fransız dili ve edebiyatı öğrencisi 22 yaşındaki Christian ise, “Burada şiddet içeren eylemler oldu. Bu nedenle böyle şeyler yaşanıyor. Ama bu, herkesin aynı şeyi yaptığı anlamına gelmez. Bizler günlerdir eylemdeyiz. Konuşuyoruz. Karşı olduğumuzu, CPE’nin geri çekilmesi gerektiğini söylüyoruz. Şimdi de söyleriz” diyor.
Alınteri: Sorbonne üniversitesi CPE karşıtı eylemlerde öne çıktı. Sorbonne önünde gerçekleşen eylemler, gündeme hem üniversitenin tanınmış ismi hem de şiddet nedeniyle taşındı. Bu süreç hakkında ne düşünüyorsunuz?
Paul (20 yaşında Sorbonne üniversitesi yabancı diller öğrencisi): Bizim okul genel olarak sakindir. Diğer okullar eylemler konusunda daha aktif. Paris 8 (St. Denis Üniversitesi'ni kastediyor) örneğin. Ama biz önce de eylemler yapmıyor değildik. Bu kez eylemin içeriği ve biçimi farklılaştı. Çünkü CPE bizim için çok önemli. Direkt olarak hayatımızı etkiliyor. Zaten bir çoğumuz zor iş buluyoruz. CPE bu zor olan süreci imkansızlaştıracak. Sorbonne öğrencilerinin bu nedenle çok hareketli olduğunu düşünüyorum. Diğer arkadaşlarımız da benzer nedenle hareketliler.
Angela: Bizler sosyal alanlarda okuyoruz. Bu, iş bulma olasılığımızı düşürüyor zaten. Bu nedenle bile CPE geçmemeli. Mutlaka iptal edilmeli. Bugün biz biraz şansa sahibiz. Ama bizden sonra gelecek gençler giderek şansını yitiriyor. Çünkü onları daha kötü koşullar karşılayacak. Burada eğitim almanın koşulları daha kolaydı diğer ülkelere göre. Şimdi bu süreci değiştirmek istiyorlar. Son Paris’te yaşanan olaylardan sonra Başbakan Villepin “Gençliğin iş sorunu kalmayacak, çözeceğiz” demişti. Şimdi çözüyorlar işte! Bu bizim için çözüm değil. Evet, bu kez Sorbonne öğrencisi bile şiddet kullanıyor. Kullanmak zorunda bırakılıyor. Öğrenciler kızgın olduğu için şiddet kullanıyorlar. Çok sayıda insanla yürüdük ama geri çekmediler yasayı. Çok neden sayabiliriz. Mantıklı ya da mantıksız. Onaylansa da onaylanmasa da bu bir tepkinin, karşı çıkmanın simgesi. Çok mu sosyolojik oldu bilmiyorum ama böyle işte. Çünkü kimse bir çözüm yolu göstermeyince onu çözmek için öğrenciler de kendi yöntemlerini yaratmaya çalışıyor. Bakın bugün hükümet polisle üniversiteleri öğrencilere karşı korumaya almış durumda. Bu çok komik bir olay. Onlar da öğrencilere şiddet uyguluyor. Neden bu gündem olmuyor?! Çok boktan bir şey bu durum.
Paul: Angela haklı söylediklerinde. Neden onlar şiddet kullandığında yanlış olmuyor. Ama bir biçimde CPE geri çekilmeli-çekilecek. Şimdi bizim eylemlerimiz 68’e de benzetiliyor. Bilmiyorum ama farklı şeyler diye düşünüyorum. Biz onlar kadar politik değiliz galiba. Politik arkadaşlarımız var ama onlar sınırlı. Ayrıca CPE karşıtı olmak için politik olmak gerekmiyor. Ama genelde bizi bir politik simgeye angaje etmek istiyorlar. Biz genç ve çoğunluktayız. Enerji de var. Bize CPE ile işsizlik vermelerini istemiyoruz. Buna karşı olduğumuz içinde hergün eylemde olacağız. Biraz zorunluluk gibi.
Alınteri: Bu eylemlerde sendikalarınız nasıl bir aktivite içinde?
Christian: Bizim okulda sendika çok aktif değil. Diğer okulları çok ayrıntılı bilmiyorum ama şimdi eyleme geçen öğrencilerle birlikte sendikalar daha hızlı hareket etmeye başladı diye düşünüyorum. Bu eylemlerde tüm insanlar var. Aileler, sendikalar, dernekler, birçok kurum ve kişi. Çünkü CPE herkesi ilgilendiriyor.
Paul: Sendikaların çok çalışması gerekiyor. Çünkü, şimdi gençleri ilgilendiren daha fazla saldırı var. Ve yenileri gelebilir. Buna karşı durmak ve direnmek için her an eylem yapmak gerekebilir. Ama yöntemler bulmak gerekiyor. Sendikaların, öğrenciler içinde aktifleşmesi gerekiyor.
Alınteri: Mart ayının başından itibaren tüm üniversiteler ve liseler eylemde. Yüzbinlerce kişiyle sayısız eylem yapıldı. Şu ana kadar hükümet geri adım atmadı. Bu aşamada ne yapmak gerekiyor?
Paul: '94 ve daha önceki birçok eylemde hükümetle öğrencilerin karşılaşması olmuş. Bu büyük eylemlerle çözülmüş. O zaman da gençler çok kararlı davranmış. Bugün sayı olarak rekorlar da yakaladık. Şuna inanıyorum ki öğrenciler kadar ailelerin de kararlı olması gerekiyor. Bütün bir blokaj daha etkili olur.
Angela: Ailelerimiz şu ana kadar olan bütün eylemlerde yer aldı. Ama bu yetmedi. Çünkü okula gitmememiz Villepin için çok şey ifade etmiyor. Diğer sektörler ve servisler önemli. Onlar da kapanmalı. Ama biz CPE'nin geri çekileceğine inanıyoruz. Çok önemli bir sorun çünkü. Tüm ailelerle birlikte sokaktan hiç ayrılmadan CPE geri çekilene kadar beklemek gerekiyor. Biz şu an yüzde 68 ile çoğunluğuz. Bu büyük bir rakam.
Christian: Gençlerin hayatı 2007 seçimleri için bu hale getirilmek isteniyor. Bu nedenle hükümet kararlı durmaya çalışıyor. Ama gençler geri çektirmesini bilecek!...