GÜNCEL
Mrb Arkadaşlar
Bugün sizi burada çok bekledim ama gelmediniz. Sizinle son kez bir vedalaşmak istedim. O da kısmet olmadı. Kaç gündür sizi rahatsız ettik. Bizimle her şeyinizi paylaştınız. Size çok alışmıştım. İnanın bunları yazarken bile içim kan ağlıyor. Sizi tanıdığıma hiç pişman değilim, olmam da. Sizden çok şey öğrendim. İnanmanızı istediğim bir şey var: Hayatımda unutulmayacak kadar özel olan insanların başında geliyorsunuz.
Üzülerek söylüyorum ki pazartesi gidiyorum. Gerçek olan bir şey var ki gideceğim yolda dönmemek de var. Hepinizin hakkınızı helal etmesini dilerim.
İnşallah sizler de beni unutmazsınız... Belki de hayat yolları tekrar kesiştirir. ....... Bu da benim numaram. Olur da birgün beni hatırlar ve aramak istersiniz diye düşündüm.
Hoşçakalın... Sağlıcakla kalın...
Değerli dostlar
Söze öncelikle büyük bir özürle başlıyorum. Çünkü sizler için hiçbir şey yapmadan gidiyorum. İnanın sizler için çok şey yapmak istiyordum. Ama gerek zamanın yetersiz olması gerekse de içinde bulunduğum psikolojik sorunlar yüzünden sizlerden utanarak ayrılıyorum. Aslında ben size son buluşmada bir konuşma yapmayı planlamıştım. Ama inanın değil bir söz ağzıma bir harf bile alamıyordum. Çünkü ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Çünkü sizlerden ayrılmak büyük acı verdi bana. Belki tanışmamız kısa süreli olabilir. Ama bazen insanın yüreğindeki temizliği bir bakışla görebiliyorsun. Gerçekten hepinizin yüreği çok temiz. Her türlü kıymete layık insanlarsınız. Şu yazıyı yazarken bile şu an ağlıyorum, yüreğim paramparça. Belki siz benim üzüntümü abarttığımı düşünürsünüz. ...
Beni tam tanıyamadınız, belki içinizde beni yanlış da tanımış insan olabilir. Çünkü bu aralar girmiş olduğum stresten dolayı sizlere büyük rahatsızlık verdim. Ama benim de elimde değil, sizin gibi insanlardan ayrılmak ölmekten beter.
Şunu bilmenizi dilerim: Hepinizi çok sevdim, çok saydım. Hepiniz yüreğimin sonsuzluğuna gömüldünüz. Üzerimde çok hakkınız var; ne olur hakkınızı helal edin. Hiçbir zaman sizleri unutmam.
Artık bundan sonraki süreçte kader yollarımızı birleştirir mi bilmiyorum. Eğer kısmet olmasa yollar kesişmese de tek istediğim sizler de beni unutmayın.
Çarşamba, 10 Mart 2010 (16 yıl 8 ay önce)
“Grevde ne yaptın?” diye soran çocuklarınıza anlatacağınız ne güzel, ne onurlu, ne sevinçli anılarınız oldu sizin!..
Gözlerinizden öpüyoruz. Bir umudumuz sizde, anlıyor musunuz?
.... çalışanları
Mrb Arkadaşlar
Bugün sizi burada çok bekledim ama gelmediniz. Sizinle son kez bir vedalaşmak istedim. O da kısmet olmadı. Kaç gündür sizi rahatsız ettik. Bizimle her şeyinizi paylaştınız. Size çok alışmıştım. İnanın bunları yazarken bile içim kan ağlıyor. Sizi tanıdığıma hiç pişman değilim, olmam da. Sizden çok şey öğrendim. İnanmanızı istediğim bir şey var: Hayatımda unutulmayacak kadar özel olan insanların başında geliyorsunuz.
Üzülerek söylüyorum ki pazartesi gidiyorum. Gerçek olan bir şey var ki gideceğim yolda dönmemek de var. Hepinizin hakkınızı helal etmesini dilerim.
İnşallah sizler de beni unutmazsınız... Belki de hayat yolları tekrar kesiştirir. ....... Bu da benim numaram. Olur da birgün beni hatırlar ve aramak istersiniz diye düşündüm.
Hoşçakalın... Sağlıcakla kalın...
Değerli dostlar
Söze öncelikle büyük bir özürle başlıyorum. Çünkü sizler için hiçbir şey yapmadan gidiyorum. İnanın sizler için çok şey yapmak istiyordum. Ama gerek zamanın yetersiz olması gerekse de içinde bulunduğum psikolojik sorunlar yüzünden sizlerden utanarak ayrılıyorum. Aslında ben size son buluşmada bir konuşma yapmayı planlamıştım. Ama inanın değil bir söz ağzıma bir harf bile alamıyordum. Çünkü ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Çünkü sizlerden ayrılmak büyük acı verdi bana. Belki tanışmamız kısa süreli olabilir. Ama bazen insanın yüreğindeki temizliği bir bakışla görebiliyorsun. Gerçekten hepinizin yüreği çok temiz. Her türlü kıymete layık insanlarsınız. Şu yazıyı yazarken bile şu an ağlıyorum, yüreğim paramparça. Belki siz benim üzüntümü abarttığımı düşünürsünüz. ...
Beni tam tanıyamadınız, belki içinizde beni yanlış da tanımış insan olabilir. Çünkü bu aralar girmiş olduğum stresten dolayı sizlere büyük rahatsızlık verdim. Ama benim de elimde değil, sizin gibi insanlardan ayrılmak ölmekten beter.
Şunu bilmenizi dilerim: Hepinizi çok sevdim, çok saydım. Hepiniz yüreğimin sonsuzluğuna gömüldünüz. Üzerimde çok hakkınız var; ne olur hakkınızı helal edin. Hiçbir zaman sizleri unutmam.
Artık bundan sonraki süreçte kader yollarımızı birleştirir mi bilmiyorum. Eğer kısmet olmasa yollar kesişmese de tek istediğim sizler de beni unutmayın.