1 Mayıs eylemlerini sıcağı sıcağına yansıtan bu sayısının ağırlığını, doğal olarak 1 Mayıs haber ve yorumları oluşturuyor
1 Mayıs eylemlerini sıcağı sıcağına yansıtmak amacıyla baskıya geç giren gazetenin bu sayısının ağırlığını, doğal olarak 1 Mayıs haber ve yorumları oluşturuyor. Türkiye, Kürdistan ve dünyada 1 Mayıs eylemlerinin genel bir tablosunu sunmanın yanında röportajlar ve yorumlarla, 2010 1 Mayısı'nın havası gazetenin sayfalarından yansıyor.

Başyazı ve DSB köşesi, 1 Mayıs'ı 26 Mayıs Genel Grevine nasıl bağlamak gerektiği üzerinde duruyor. Bu amaçla ilk etapta yüklenilmesi gereken halkalara ilişkin somut öneriler dile getiriliyor.
Alınteri, işçiler ve emekçiler tarafından büyük beğeni ve övgüyle karşılanan içerik zenginliği, çok yönlülük ve anlaşılır bir dilin kullanılması gibi özgün çizgilerini bu sayısında da sürdürüyor. 1 Mayıs haberlerinin yoğunluğundan dolayı eldeki yazı ve haberlerin çoğu kullanılamadığı halde gazete yine cıvıl cıvıl.
Üretimin parçalanması ile birlikte patlama yapan ev içi üretim ve bu üretimi gerçekleştiren kadın emeğinin örgütlenmesi konusuna giriş yapan “Görünmeyen emek” yazısının yer aldığı Kadın sayfası, büyüklerin de çocuklar kadar keyif alarak okuduklarını söyledikleri Çocuk sayfası, değişik ve ilgi çekici konularda bilgilendirici olmalarının yanında düşündürücü vurgular ve alt çizmelerle okuyucuyu düşünmeye davet eden yazıların yer aldığı sanat kültür sayfası... bu harmoniyi oluşturan renklerden bazıları.
Bu kez Siirt'te yüzümüze çarpan toplumsal utancın neoliberalizmin çürütücülüğü ve devletin ikiyüzlülüğüyle olan bağlantıları yanında “Kürt açılımı” yutturmacasıyla bağlantısına işaret eden yazılar, bu sayının öne çıkan konularından biri.
Sayıda öne çıkan diğer bir konu, ateşini kendisine saklamakla kalmayıp proletaryaya özgü bir sadelik, bilinç açıklığı ve kararlılıkla uzanabildiği her yere taşıyan Aynur Çamalan'ın TÜBİTAK direnişine ilişkin haberler ve bağlantılı gelişmeler. Bunlar içerisinde yer alan “Tez Koop-İş'i nasıl bilirsiniz” teşhiri, yeni bir kabarmanın eşiğindeki sınıf hareketindeki ilk ciddi kıpırdanmalarla birlikte kaçacak delik arayışları hızlanan sendika ağalarının yüzlerindeki maskelerin indirilmesine bir katkı özelliğini taşıyor.
“'68'li olmak devrimci olmaktır!” yazısı, ya utanmazca sömürü konusu yapılan ya da utanmazca üzerinde tepinilen '68'in anlamı ve ona saygının yoluna dair kısa bir hatırlatmada bulunuyor.
Bu kez “Toplantı ve Gösteri Özgürlüğü” konusunun işlendiği Hukuk köşesinde ise, esasında bütün özgürlüklerin elde edilmesi kadar savunulup kullanılabilmesinin de geçerli tek yolu hatırlatılıyor: Hak verilmez alınır, zafer sokakta kazanılır!..