Cuma, 21 Mayıs 2010 (16 yıl 5 ay önce)
Zonguldak'taki maden kazasından sonra Başbakan ağzını gere gere "Bura insanı bu tür şeylere alışık, madenciliğin kaderi bu" dedi.
Bu cümleyi biraz açarsak aslında söylenen tamı tamına şudur: "Bizim kapitalist sistemimizin içinde madenciler ve madenciler gibi kötü şartlarda çalışmak zorunda bırakılan işçilerin ölmesi doğaldır. Zaten Türkiye işçi sınıfı buna alışıktır. Ki zaten sistemimiz onları ücretli köle yapan bir sistem değil mi? Böyle bir sistemde olabilecek şeyler bunlar, büyütmeyin."
Aslında söylediklerinde haklıydı da başbakan. Biz bu ölümlere toplum olarak neredeyse alıştırılmıştık. Her ne kadar Tuzla ölümlerinde ezberi biraz bozsak da, genel de bir iki basın açıklaması dışında sesimizi pek çıkarmıyor, işçi ölümlerine neden olan şirketlere açılan göstermelik davaları bile takip etmiyor, bir süre sonra bir başkası yaşanıncaya kadar olanları unutuyorduk.
Düşünün bir; AKP hükümetinin iktidarda olduğu 2002-2010 yılları arasında, yani 8 yılda 715 maden işçisi hayatını kaybetti. Aslında sadece AKP hükümeti iktidarda olduğu dönem değil, hemen her dönem yıllar arasında değişiklik gösterse de maden işçileri kötü çalışma koşulları yüzünden ya sakat kaldı ya da öldü. Hangimiz sesimizi çıkardık, hangimiz ezberi bozacak etkinliklere imzamızı attık?
Ama ezber bozulmalı. Vicdani olan her insan, sokaklara çıkıp haykırmalı, sadece sokaklara çıkıp haykırmakla da kalmamalı, artık somut adımlar atmalı. İşçi güvenliği ve işçi sağlığı ile ilgili yasa tasarılarının Meclisten geçilmesi için çalışmalar yapmalı, özel ve taşeron şirketlerin yargılanmasını ve kapatılmasını sağlamalı...
Bu dediklerimi sendikalara, demokratik kitle örgütlerine söylemiyorum. Zaten onlar görevlerini yapmadıkları için bugün bu noktaya gelmedik mi? Bu ezbere alıştırılmadık mı?
Bunu her bireye, vicdanı olan her yüreğe söylüyorum.
Şimdi ezberi bozma zamanı. Eğer bunu yapmazsak, olacak olan her ölümden biz de sorumluyuz.
Berkant Örkün