GÜNCEL
Abdullah MERAL (Devrimci Sol tutsağı), 14 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 63. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Haydar BAŞBAĞ (Devrimci Sol tutsağı), 17 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 67. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Mehmet Fatih ÖKTÜLMÜŞ (TİKB MK üyesi), 17 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 67. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Hasan TELCİ (Devrimci Sol tutsağı), 24 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 74. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Her direnişin, her eylemin hedefleri vardır. Bu hedefler taleplerde kristalize olur. ÖO’nun da talepleri vardı. Ama taleplerden de öte daha büyük, daha derin bir anlam saklıydı onda; çünkü o siyasi bir kapışmaydı, bir irade savaşıydı.
1) Cezaevlerindeki işkence ve her türlü baskıya, “askerileştirme” politikasına, en doğal haklarımızın gaspına doğru uzanan hak kısıtlamalarına son verilmelidir. Bu kapsamda cezaevlerinde saldırı operasyonlarına son verilmeli, hiçbir gerekçe ile dayak atılmamalıdır. Uygulanagelen hücre ve tecrit cezasına, cezaevi girişlerinde atılan kapıaltı dayaklarına son verilmelidir. Soyma biçimindeki onur kırıcı üst aramalarına, saç kesmeye, aramalarda her şeyin tarumar edilmesine son verilmelidir. Arkadan kelepçe vurulması kaldırılmalıdır. İşkence ve baskı yapan erler görevlerinden alınmalıdır.
Bu kapsamda insanın normal yaşantısını sürdürmesini yok edici, insanca yaşama ve savunma hakkımızın gaspına varana hak kısıtlamalarına son verilmeli, hiçbir koşulda bu hakkımız çiğnenmemelidir. Havalandırma, ziyaret, avukat, gazete, kitap, dergi, beslenme ve sağlık haklarımız verilmeli, mahkemeye götürülen dilekçe ve savunmalara, savunma için gerekli dokümanlara ve avukatların getirdiği belgelere cezaevi görevlilerince el konulmamalıdır.
2) Tek tip elbise uygulaması (TTE kaldırılmalı, sivil elbiselerimiz geri verilmelidir. Hiçbir koşulda tek tip elbiseyi kabul ettirmek için dayak ve yaşam koşullarını yok edici hak gaspları uygulanmamalıdır.
3) Askeri cezaevlerindeki tutukluları “er” sayan yasa ve yönergeler kaldırılmalı ve siyasi tutuklu olduğumuz kabul edilmelidir.
4) İşkencelere ve cezaevlerinden şubeye alınmalara son verilmeli, buna olanak sağlayan 1439 sayılı yasa değiştirilmeli ve idamlar önlenmelidir.
5) Cezaevi idaresi seçtiğimiz temsilcileri tanımalıdır.
6) Piyasada serbestçe satılan her tür yayın cezaevine alınmalıdır.
7) Hücre statüsü kaldırılmalı ve hücre kapıları açık tutulmalıdır.
8) Radyo ve TV serbest bırakılsın.
9) Çok kısıtlı olan havalandırma süreleri uzatılsın.
10) Aynı davadan yargılanan tutuklular isterlerse bir araya gelebilsinler.
11) Tahliye olan arkadaşların tekrar Siyasi Şube’ye götürülerek sorguya çekilmesine son verilsin. Tahliyeler anında ve şubeye götürülmeden yapılsın.
12) Yemeklerdeki bilinçli kısıtlamalara son verilsin.
13) Ziyaret ve avukat görüşlerinin süresi uzatılsın. Ziyarette yakın akraba kısıtlaması kaldırılsın, bayram günleri açık görüş imkanı tanınsın. Ziyaretçilerin getirdiği ilaç ve yiyecekler içeri alınsın.
14) Avukatlarımızla yaptığımız görüşmeler dinlenmesin.
15) Düzenli muayene ve tedavi koşulları sağlansın.
16) Mektuplaşmalarımızda konulan kısıtlamalar kaldırılsın ve mektuplarımız düzenli olarak verilsin.
(17 Mart 1984)
SON SÖZLERİMİ BİR KEZ DAHA HAYKIRIYORUM!*
Mahkemenizde dava konusu olan TİKB davasında son sözlerimden ötürü ikinci kez yargılanmaktayım. TİKB davasında karar öncesinde mahkemede söylediğim son sözler, aynı davadaki savunmamın 124-125. sayfalarında yer alan son kısmıdır. Ve bu savunmamdan ötürü de I No’lu Askeri Mahkeme’de yargılanmaktayım. Ayrıca aynı mahkemede verdiğimiz dilekçeler de dava edilmiş ve I No’lu Mahkeme’de diğer davayla birleştirilmiştir. Mahkemenizde görülen aynı içerikli bu davanın da söz konusu diğer davalarla birleştirilmesi uygun olacaktır.
TİKB Davası sırasında verdiğimiz dilekçe ve savunmalar nedeniyle açılan davaların bir benzeri olan bu dava da, hem savunma hakkımızın önlenmesi ve hem de yaptığımız siyasi savunmaya saldırı amacı taşımaktadır. Savunmalarımızda söylediğimiz sözlerden ötürü cezalandırılma istemi, savunma hakkımıza açık bir saldırı, bizlere gözdağıdır. Aslında faşist yargılama sisteminde alışılagelmiş bir uygulamadır bu. Askeri faşist cuntanın askeri mahkemeleri olan faşist sıkıyönetim mahkemelerinde savunmaya yer yoktur. Hele bu mahkemelerin faşist rejimin eleştiri ve teşhirine tahammülleri hiç yoktur. Siyasi savunma yapanlar ya salondan dipçikle çıkartılır ya da savunmaları ellerinden zorla alınır.
Poliste işkenceyle başlayan savunma hakkına saldırı ve engelleme, cezaevlerinde ve mahremedeki duruşmalarda da sürdürüldü. Cezaevlerindeki siyasi varlığımıza yönelik işkence ve saldırıların yanı sıra, dava dosyası ve fotokopilerine, savunma notlarımıza ve dilekçelerimize el konulmuş, bir daha da iade edilmemiştir. Savunmamıza kaynak olacak kitaplar verilmemiş, bazıları ise elimizden alınmıştır. Duruşmalar sırasında sorgularımız engellenmi, savunma aşaması da dahil tüm mahkeme boyunca savunma yapmamıza fırsat tanınmamış, bu yoldaki çabalarımız ise duruşmalardan atılmakla sonuçlanmıştır. Savunmamıza temel teşkil eden suç duyurularımız ve taleplerimiz sürekli hasıraltı edilmiş ya da reddedilmiştir. Dava siyasi bir dava olmasına karşın, siyasi hesaplaşmadan korkulmuştur. Tekyanlı eylem iddiası, suçlamanın temeli olmuştur. Faşist yargılamada savunmanın olmadığı, bu davada bir kere daha görülmüştür.
Buna rağmen TİKB Davası’nda yargılanan komünist ve devrimciler cuntanın oyununu bozarak mahkemeyi faşizmin değil, devrimin kürsüsü yapmışlardır. Faşizmle olan ideolojik siyasal çarpışma her duruşma tekrarlanmış, askeri faşist cunta her yönüyle teşhir edilmeye çalışılmış, halk düşmanı yüzü açığa çıkarılmıştır.
TİKB Davası sanıkları faşizmi yargılayan ve suçlayan konuma geçince siyasi hesaplaşmadan kaçan faşist cunta, yeni davalarla gözdağı vererek bizleri sindirmeye çalışmaktadır. Ancak bizlerin komünist olduğu unutulmaktadır. Pahası ne olursa olsun düşüncelerimizi açıklamak ve savunmaktan hiçbir faşist yasa bizi alıkoyamaz. Hiçbir faşist yasa onların kavranmasının ve maddi bir güç olmasının önüne set çekemez. Bugün mahkeme salonlarında yankılanan sesimiz, fabrikalarda, tarlalarda, okullarda, zulüm ve sömürünün olduğu her yerde giderek büyüyecek askeri faşist cuntanın burçlarında bir top mermisi gibi patlayacaktır. Çünkü, Marksizm-Leninizm yenilmezdir. Çünkü o, tarihin gördüğü en devrimci sınıfın bilimidir. Baskı, tehdit, işkence, idam sehpaları karşısında zaferden zafere koşturan silahımızdır bizim. Çürümüş düzeninizi, faşist diktatörlüğünüzü yerle bir edecek, işçilerin köylülerin devrimci diktatörlüğünü kuracak yegane güçtür o.
Halkımızın yüzlerce kızı ve oğlunun uğruna ölüme gittikleri yüce davamızı bir kere daha savunmaktan onur duyuyorum. Ve “son sözlerimi” bir kez daha haykırıyorum:
Biz proletarya ve halkın yüce davası, devrim, sosyalizm ve sınıfsız komünist toplum için mücadele eden komünistleriz.
Sizler, köhnemiş bir dünyanın, emperyalistlerin, işbirlikçi tekelci kapitalistlerin ve toprak ağalarının uşaklarısınız.
Onlar adına bizi yargılayıp ölüm fermanı çıkartmaya çalışıyorsunuz. Vereceğiniz karar bizi bağlamayacaktır.
Biz yaşayalım ya da ölelim; TİKB yaşayacak, proletarya ve halkın özgürlük, bağımsızlık, demokrasi, sosyalizm ve sınıfsız komünist toplum için yürüttüğü mücadeleye önderlik edecektir.
Yaşayalım ya da ölelim, devrimin ilerlemesi durmayacaktır. Ölümümüz devrime kan olacaktır.
TİKB yaşayacak ve onun uğrunda mücadele ettiği ilkeler ve yüce komünizm ideali ergeç gerçekleşecek, proletarya ve halkların dünyasına egemen olacaktır.
- KAHROLSUN FAŞİST DİKTATÖRLÜK!
- YAŞASIN TÜRKİYE İHTİLALCİ KOMÜNİSTLER BİRLİĞİ!
* Mehmet Fatih ÖKTÜLMÜŞ’ün, son sözlerinden ötürü ikinci kez yargılandığı mahkemede yaptığı ’savunma’dır. (Yargılayan Savunma)
Salı, 15 Haziran 2010 (16 yıl 4 ay önce)
Dedim ya
Çok önceden paylaşılmış ekmeğimiz
Şimdi uzay çağlı bir şölende
Bir dilim açlık grevidir yediğimiz
Başka yok
Oysa toprak yorulur biz yorulursak
Susarsak bütün dünya susar
İşte bu yüzdendir hep çektiğimiz
Ve ölürken bile
Bir ışıklı selamdır güneşe
Celladımızdan son istediğimiz.
Adnan YÜCEL
Abdullah MERAL (Devrimci Sol tutsağı), 14 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 63. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Haydar BAŞBAĞ (Devrimci Sol tutsağı), 17 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 67. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Mehmet Fatih ÖKTÜLMÜŞ (TİKB MK üyesi), 17 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 67. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Hasan TELCİ (Devrimci Sol tutsağı), 24 Haziran 1984, Ölüm Orucu’nun 74. günü ÖLÜMSÜZLEŞTİ.
Her direnişin, her eylemin hedefleri vardır. Bu hedefler taleplerde kristalize olur. ÖO’nun da talepleri vardı. Ama taleplerden de öte daha büyük, daha derin bir anlam saklıydı onda; çünkü o siyasi bir kapışmaydı, bir irade savaşıydı.
1) Cezaevlerindeki işkence ve her türlü baskıya, “askerileştirme” politikasına, en doğal haklarımızın gaspına doğru uzanan hak kısıtlamalarına son verilmelidir. Bu kapsamda cezaevlerinde saldırı operasyonlarına son verilmeli, hiçbir gerekçe ile dayak atılmamalıdır. Uygulanagelen hücre ve tecrit cezasına, cezaevi girişlerinde atılan kapıaltı dayaklarına son verilmelidir. Soyma biçimindeki onur kırıcı üst aramalarına, saç kesmeye, aramalarda her şeyin tarumar edilmesine son verilmelidir. Arkadan kelepçe vurulması kaldırılmalıdır. İşkence ve baskı yapan erler görevlerinden alınmalıdır.
Bu kapsamda insanın normal yaşantısını sürdürmesini yok edici, insanca yaşama ve savunma hakkımızın gaspına varana hak kısıtlamalarına son verilmeli, hiçbir koşulda bu hakkımız çiğnenmemelidir. Havalandırma, ziyaret, avukat, gazete, kitap, dergi, beslenme ve sağlık haklarımız verilmeli, mahkemeye götürülen dilekçe ve savunmalara, savunma için gerekli dokümanlara ve avukatların getirdiği belgelere cezaevi görevlilerince el konulmamalıdır.2) Tek tip elbise uygulaması (TTE kaldırılmalı, sivil elbiselerimiz geri verilmelidir. Hiçbir koşulda tek tip elbiseyi kabul ettirmek için dayak ve yaşam koşullarını yok edici hak gaspları uygulanmamalıdır.
3) Askeri cezaevlerindeki tutukluları “er” sayan yasa ve yönergeler kaldırılmalı ve siyasi tutuklu olduğumuz kabul edilmelidir.
4) İşkencelere ve cezaevlerinden şubeye alınmalara son verilmeli, buna olanak sağlayan 1439 sayılı yasa değiştirilmeli ve idamlar önlenmelidir.
5) Cezaevi idaresi seçtiğimiz temsilcileri tanımalıdır.
6) Piyasada serbestçe satılan her tür yayın cezaevine alınmalıdır.
7) Hücre statüsü kaldırılmalı ve hücre kapıları açık tutulmalıdır.
8) Radyo ve TV serbest bırakılsın.
9) Çok kısıtlı olan havalandırma süreleri uzatılsın.
10) Aynı davadan yargılanan tutuklular isterlerse bir araya gelebilsinler.
11) Tahliye olan arkadaşların tekrar Siyasi Şube’ye götürülerek sorguya çekilmesine son verilsin. Tahliyeler anında ve şubeye götürülmeden yapılsın.
12) Yemeklerdeki bilinçli kısıtlamalara son verilsin.
13) Ziyaret ve avukat görüşlerinin süresi uzatılsın. Ziyarette yakın akraba kısıtlaması kaldırılsın, bayram günleri açık görüş imkanı tanınsın. Ziyaretçilerin getirdiği ilaç ve yiyecekler içeri alınsın.
14) Avukatlarımızla yaptığımız görüşmeler dinlenmesin.
15) Düzenli muayene ve tedavi koşulları sağlansın.
16) Mektuplaşmalarımızda konulan kısıtlamalar kaldırılsın ve mektuplarımız düzenli olarak verilsin.
(17 Mart 1984)
İSTANBUL SYNT. KOMUTANLIĞI 3 NO’LU ASKERİ MAHKEME BAŞKANLIĞINA
SON SÖZLERİMİ BİR KEZ DAHA HAYKIRIYORUM!*
Mahkemenizde dava konusu olan TİKB davasında son sözlerimden ötürü ikinci kez yargılanmaktayım. TİKB davasında karar öncesinde mahkemede söylediğim son sözler, aynı davadaki savunmamın 124-125. sayfalarında yer alan son kısmıdır. Ve bu savunmamdan ötürü de I No’lu Askeri Mahkeme’de yargılanmaktayım. Ayrıca aynı mahkemede verdiğimiz dilekçeler de dava edilmiş ve I No’lu Mahkeme’de diğer davayla birleştirilmiştir. Mahkemenizde görülen aynı içerikli bu davanın da söz konusu diğer davalarla birleştirilmesi uygun olacaktır.TİKB Davası sırasında verdiğimiz dilekçe ve savunmalar nedeniyle açılan davaların bir benzeri olan bu dava da, hem savunma hakkımızın önlenmesi ve hem de yaptığımız siyasi savunmaya saldırı amacı taşımaktadır. Savunmalarımızda söylediğimiz sözlerden ötürü cezalandırılma istemi, savunma hakkımıza açık bir saldırı, bizlere gözdağıdır. Aslında faşist yargılama sisteminde alışılagelmiş bir uygulamadır bu. Askeri faşist cuntanın askeri mahkemeleri olan faşist sıkıyönetim mahkemelerinde savunmaya yer yoktur. Hele bu mahkemelerin faşist rejimin eleştiri ve teşhirine tahammülleri hiç yoktur. Siyasi savunma yapanlar ya salondan dipçikle çıkartılır ya da savunmaları ellerinden zorla alınır.
Poliste işkenceyle başlayan savunma hakkına saldırı ve engelleme, cezaevlerinde ve mahremedeki duruşmalarda da sürdürüldü. Cezaevlerindeki siyasi varlığımıza yönelik işkence ve saldırıların yanı sıra, dava dosyası ve fotokopilerine, savunma notlarımıza ve dilekçelerimize el konulmuş, bir daha da iade edilmemiştir. Savunmamıza kaynak olacak kitaplar verilmemiş, bazıları ise elimizden alınmıştır. Duruşmalar sırasında sorgularımız engellenmi, savunma aşaması da dahil tüm mahkeme boyunca savunma yapmamıza fırsat tanınmamış, bu yoldaki çabalarımız ise duruşmalardan atılmakla sonuçlanmıştır. Savunmamıza temel teşkil eden suç duyurularımız ve taleplerimiz sürekli hasıraltı edilmiş ya da reddedilmiştir. Dava siyasi bir dava olmasına karşın, siyasi hesaplaşmadan korkulmuştur. Tekyanlı eylem iddiası, suçlamanın temeli olmuştur. Faşist yargılamada savunmanın olmadığı, bu davada bir kere daha görülmüştür.
Buna rağmen TİKB Davası’nda yargılanan komünist ve devrimciler cuntanın oyununu bozarak mahkemeyi faşizmin değil, devrimin kürsüsü yapmışlardır. Faşizmle olan ideolojik siyasal çarpışma her duruşma tekrarlanmış, askeri faşist cunta her yönüyle teşhir edilmeye çalışılmış, halk düşmanı yüzü açığa çıkarılmıştır.
TİKB Davası sanıkları faşizmi yargılayan ve suçlayan konuma geçince siyasi hesaplaşmadan kaçan faşist cunta, yeni davalarla gözdağı vererek bizleri sindirmeye çalışmaktadır. Ancak bizlerin komünist olduğu unutulmaktadır. Pahası ne olursa olsun düşüncelerimizi açıklamak ve savunmaktan hiçbir faşist yasa bizi alıkoyamaz. Hiçbir faşist yasa onların kavranmasının ve maddi bir güç olmasının önüne set çekemez. Bugün mahkeme salonlarında yankılanan sesimiz, fabrikalarda, tarlalarda, okullarda, zulüm ve sömürünün olduğu her yerde giderek büyüyecek askeri faşist cuntanın burçlarında bir top mermisi gibi patlayacaktır. Çünkü, Marksizm-Leninizm yenilmezdir. Çünkü o, tarihin gördüğü en devrimci sınıfın bilimidir. Baskı, tehdit, işkence, idam sehpaları karşısında zaferden zafere koşturan silahımızdır bizim. Çürümüş düzeninizi, faşist diktatörlüğünüzü yerle bir edecek, işçilerin köylülerin devrimci diktatörlüğünü kuracak yegane güçtür o.
Halkımızın yüzlerce kızı ve oğlunun uğruna ölüme gittikleri yüce davamızı bir kere daha savunmaktan onur duyuyorum. Ve “son sözlerimi” bir kez daha haykırıyorum:
Biz proletarya ve halkın yüce davası, devrim, sosyalizm ve sınıfsız komünist toplum için mücadele eden komünistleriz.
Sizler, köhnemiş bir dünyanın, emperyalistlerin, işbirlikçi tekelci kapitalistlerin ve toprak ağalarının uşaklarısınız.
Onlar adına bizi yargılayıp ölüm fermanı çıkartmaya çalışıyorsunuz. Vereceğiniz karar bizi bağlamayacaktır.
Biz yaşayalım ya da ölelim; TİKB yaşayacak, proletarya ve halkın özgürlük, bağımsızlık, demokrasi, sosyalizm ve sınıfsız komünist toplum için yürüttüğü mücadeleye önderlik edecektir.
Yaşayalım ya da ölelim, devrimin ilerlemesi durmayacaktır. Ölümümüz devrime kan olacaktır.
TİKB yaşayacak ve onun uğrunda mücadele ettiği ilkeler ve yüce komünizm ideali ergeç gerçekleşecek, proletarya ve halkların dünyasına egemen olacaktır.
- KAHROLSUN FAŞİST DİKTATÖRLÜK!
- YAŞASIN TÜRKİYE İHTİLALCİ KOMÜNİSTLER BİRLİĞİ!
16.2.1983
Mehmet Fatih ÖKTÜLMÜŞ
* Mehmet Fatih ÖKTÜLMÜŞ’ün, son sözlerinden ötürü ikinci kez yargılandığı mahkemede yaptığı ’savunma’dır. (Yargılayan Savunma)