GÜNCEL
Perşembe, 17 Haziran 2010 (16 yıl 4 ay önce)
Yüksel Caddesi'nde toplanan platform, buradan Madenciler anıtına kadar yürüdü. Yürüyüş oldukça canlı, sloganlar gürdü. Yoldan geçen kimi insanların ilgisini çeken yürüyüş, Yüksel Caddesi'nden; Meşrutiyet Caddesi’ni kapatarak Madenciler anıtına vardığında yaklaşık 80 kişiydi.
Yürüyüş sırasında; “Yaşasın İşçilerin Birliği Halkların Kardeşliği” , “Kader değil Katliam Katil Devlet Hesap Verecek” , “15-16 Haziran Ruhuyla Mücadeleye” , ” Tekel, İtfaiye, Esenyurt, UPS, Tübitak Direniyor, Direne Direne Kazanacağız” , “Zafer Direnen Emekçinin olacak” sloganları gür bir şekilde atıldı.
Yapılan basın açıklamasında:
İşçi sınıfının mücadele tarihinin önemli köşe taşlarından biri olan 15-16 Haziran Direnişi yol göstermeye devam ediyor.denildi. Basın açıklamasının ardından 1 dakikalık saygı duruşuyla eylem sona erdi.
15 Haziran 1970 tarihinde 274 sayılı sendikalar kanunu ile 275 sayılı toplu iş sözleşmesi grev ve lokavt kanunlarında değişiklik ön güren ve gelişen işçi sınıfı mücadelesini durdurmayı hedefleyen yasa tasarısının mecliste görüşülmesi üzerine, işçi ve emekçiler, sendikalarına ve haklarına sahip çıkmak amacıyla sokakları, caddeleri, meydanları zapetmiştir.
15 Haziran günü DİSK’in eylem çağrısıyla İzmit, Kocaeli, Gebze’den, Kadıköy’e, Levent’ten Mecidiyeköy’e ve Taksim’e, Bakırköy’den, Topkapı ve Edirnekapı’ya kadar yayılan eylemlerde yaklaşık 70 bin işçi yer almıştır.
16 Haziran günü ise eylemler devam etmiş ve eylemlere katılan işçi sayısı 150 bini bulmuştur. Eylemler kolluk güçleri tarafından engellenmeye çalışılmış, ancak tank, panzer, komando birlikleri tarafından kurulan barikatlar bir bir aşılmıştır. Aşılamayan tek barikat ise Galata Köprüsünün kaldırılıp geçişin engellenmesiyle Haliç barikatı olmuştur
15-16 Haziran direnişine Auer, Magirus, Otasan, Philips, Arçelik, Profilo, Aygaz, Grundig, Singer, Komili, Mutlu Akü, Maltepe Tekel sigara fabrikası, Pirelli ve Goodyear başta olmak üzere 168 fabrika ve işyerinden DİSK’in yanı sıra Türk-İş’e de bağlı işçiler katılmıştır.
Direnişin ardında üç ay sıkıyönetim ilan edilirken Toplu sözleşme ve Grev Hakkı ile ilgili yasa tasarısı 12 Eylül darbesine kadar uygulanamamıştır.
15-16 Haziran, Kavel, DGM, Tariş direnişleri ve yükselen devrimci hareket egemenlerin var olan korkularını daha da büyütmüş, bu yükselişi önlemek için 12 Eylül darbesi gerçekleştirilmiştir. 12 Eylül darbesi ile işçi sınıfının örgütleri olan sendikalar büyük oranda denetim altına alınmış, kazanılmış haklar ise birer birer tırpanlanmıştır. Saldırında hız kesmeyen egemenler çıkardıkları yasa ve uygulamalarıyla işçileri, emekçileri kölelik koşullarında yaşamaya mahkûm etmeye çalışmaktadır.
Saldırılarına ara vermeyen egemenler, buna karşı ise gelişen hareketi kontrol altına almaya da çalışmaktadır. Başta Tekel olmak üzere son dönemde gelişen direnişler ve 2010 1 Mayıs’ı ile yükselen sınıf hareketini kontrol altına almak ve düzene bağlamak için egemenler her türlü yöntemi denemekten de geri durmuyorlar. Yalan, karalama, tehdit, gözaltı, gaz, polis jopu vb. gibi yöntemleri kullanan ancak yükselen sınıf hareketini engelleyemeyen egemenlerin son yöntemi ise kuruluşundan beri işçilere, emekçilere ve halklara düşman olan, Emperyalizmle işbirliği içerisinde olan CHP ve Kılıçdaroğlu olmuştur. Özü itibariyle diğer düzen partilerinden bir farkı olmayan CHP ve bir devlet bürokratı olan Kılıçdaroğlu’nun işçilere ve emekçilere referans gösterildiği bugünlerde egemenlerin planlarını boşa çıkarmak için 15-16 Haziran ruhuyla mücadeleyi yükseltmeliyiz. işçi ve emekçilere kurtarıcı gibi gösterilen CHP ve ABD’nin Obama’sı olan Gandi Kemal’in egemenlerin cennetlerini korumak dışında bir misyonunun olmadığı ise görülecektir.
Güvencesizliğin, kuralsız, esnek çalışmanın ve devam eden krizle beraber işsizliğin had safhaya ulaştığı, taşeronlaştırma, sendikasızlaştırma saldırılarının arttığı, egemenlerin aşırı kar hırsı sonucu işçilerin başta maden ocakları ve tersaneler olmak üzere farklı işkollarında iş cinayetlerine kurban edildiği günlerden geçiyoruz. En son Zonguldak maden ocağındaki grizu patlamasında 30 madenci hayatını yitirmişti. Bu iş cinayeti bizzat Başbakan tarafından “kader” olarak açıklanmıştı. Saldırıların bu kadar pervasızlaştığı bugünlerde 15-16 Haziran direnişini hatırlamak, 15-16 Haziran direnişinden öğrenmek saldırılara karşı koymak açısından önemli bir mirastır.
Şimdi Tekel direnişinden, 2010 1 Mayısından alınan güç ve moral ile mücadele bayrağına sarılmanın vaktidir. Saldırılara karşı gelişen Tekel, İtfaiye, Tubitak, Esenyurt, UPS ve diğer direnişleri büyütmek için örgütlü mücadeleyi yükseltmenin vaktidir. Biliyoruz ki örgütlü bir gücü hiçbir kuvvet yenemez. Bu bilinçle 15-16 Haziran direnişinden öğrenerek, sendikal ihanete karşı taban örgütlülüklerini geliştirerek, sendikaları işgal eden işbirlikçi sendikacılardan sendikalarımızı geri almanın ve sınıf hareketini daha büyütmenin vaktidir.
