"Tanıklar Konuşuyor"da 2. gün

"Üç çocuğumu kaybettim. Köyümüzü yaktılar, bizler birlikte yaşamak zorundayız."

GÜNCEL
Pazartesi, 21 Haziran 2010 (16 yıl 4 ay önce)

Akın Birdal: Annelere bakıyorum sanki Newroz'lara gider gibi, 1 Mayıslara gider gibi çocuklarının, eşlerinin elinden tutmuş gelmişler. Hepinizi saygıyla selamlıyoruz.

Kayıp yakınları

Biz insan hakları kurumu olarak birçok şeye tanıklık ettik. İnsan haklarında önceliğimizi emekçilerden, ezilenlerden yana koyduk. Öncelikle bir açılım çıkardılar. Niyetleri ne olursa olsun bir süreçti. Bunu bile yüzlerine gözlerine bulaştırdılar. Örneğin cezaevleri şu anda tam bir provokatif süreç yaşıyor. Yemekler yenecek durumda değil. Revire tutuklular çıplak ayakla götürülüp getiriliyor. Güler Zere'nin akıbetini bekleyen onlarca tutuklu var.

İkinci olarak üniversitelerde devrimci, yurtsever öğrencilere önceden başlayan saldırılar, kitlesel linçlere dönüştü. Örneğin Muğla'da Şerzan ve arkadaşlarına Berrin kod adlı bir polis yol gösteriyor. Şuradan git buradan git, sonra çekip vuruyor.

KayıplarÜçüncü son yapılan güvenlik zirvesinin ardından saldırılar daha da tırmandı. Silopi'de operasyonlara karşı yürüyen halkımız ve milletvekili arkadaşlarımız saldırıya uğradı. Yüzlerce parti üyesi tutuklandı. Biliyorsunuz arkadaşlar, yüzlerce çocuk tutukladılar. Son zamanlarda kötü yaşam koşullarına itiraz etmeye başlayınca hepsini sürgün ettiler. Ancak sürgünlerden sonra ailelerin sözcüsü bir arkadaşımız "Biz haklarımızı isterken bize savaş ilan eden rejimden bir hak talep etmenin anlamı yoktur" diyerek çadırları söktüler. Sonra yüzlerce arkadaşımız tutuklandığı ve iddianamenin hazır olduğu ama Anayasa değişikliğinden bize karşı şantaj olarak çekmecede hazır tuttular. Bir savaş rejimi varken, demokrasi ve insan hakları bu durumdayken, işçiler-emekçiler neo-liberal politikalar altında ezilirken biz bu hükümete kendi mahkemelerini, ordusunu ve polisini kurma hakkı getiren Anayasa değişikliğine "Evet" demeyeceğiz. Dediğimiz anda hazır olun iddanameyi bu haliyle farklı çıkacaktı dedi.

Kapatılan TÖB-DER Başkanı İsmet Yalçınkaya: Ben 1960'dan bu yana yapılan tüm darbelerin hem tanığı hem mağduruyum. 1961 darbesinde Kartal Tepe Okulu'nda öğrenciydim. Talat Aydemir kalkışmasında ise okuldan atılan 1400 öğrenciden biriyim. Atılma nedenim de "Orduya darbe düşüncesini bulaştırmam" olarak sunuldu. Ben dedim ki "Buna gerek yok, darbecilik ordunun genetiğinde var." Beni anons ederken kapatılan TÖB-DER Genel Başkan Yardımcısı dendi. Doğrudur TÖB-DER bir dönem Eğitim-Sen'in kapatılma gerekçesi olan "Anadilde eğitim hakkını" savunduk. 71 darbesine, 61 Anayasası emekçilere geniş geldi diye kapatıldık. Anadilde eğitim hakkını savunuyorduk çünkü bir çocuğun kendi anadilini öğrenmesi 24 saati alıyor. Şimdi siz insanları yok sayacaksınız bilmediği bir dilden eğitim yaptırıcaksınız. Bunun en önemli kanıtı ve mağduru benim. Ben Boşnak'ım. İlkokul 3. sınıfa kadar Türkçeyi öğrenemedim. Bu yüzden anadilde eğitim hakkı sonuna kadar savunulmalıdır.

Kayıplar

KESK MYK üyesi son bir yılda ve son günlerde KESK'e yapılan gözaltı ve tutuklamaları teşhir eden bir konuşma yaptı. Sosyalist Parti MYK adına yapılan konusmada ise linç kültürü ve saldırılar üzerine konuşma yaparken son dönemlerde öne çıkan linç saldırılarından örnekler verdi. Biz TÖB-DER'i yeniden açıyoruz onurumuza sahip çıkıyoruz, iki yüz on bin öğretmenin onuruna sahip çıkmalıyız.

KESK YK ÜYESİ Fatma Gökpınar: Bütün baskı ve engellemelere rağmen bir araya gelmemize önem vermeliyiz. KESK başta barışı ve demokrasiyi ilke edindiği için hükümet tarafından bazı zorluklar yaşadık. Şubelerimiz mühürlendi, bizler ise tekrar açtık.

12.09.1993 tarinde ilk defa sürgün kurultayı yaptık. KESK şubemize ilk defa JİTEM tarafından baskınlar düzenlendi, her yer talan edildi. Geçmişte ve gelecekde olan bütün baskılar bizi yıldıramayacak. Mücadalemizden vazgeçmiyeceğiz.
Yaşasın devrim ve soyalizm. Teşekkür ederim.

SDP Genel Başkan Yardımcısı Barışta Erdost: İstanbul Arnavutköy'de Kürt bir ailenin evini askere giden birini uğurlayan kırk kişilik bir grup saldırdı ve polis saldırının gözetiminde olduğu belirtiliyor. Bu ülkede Kürt açılımı ve barışı tek taraflı baskı uygulayarak nasıl getirebiliriz? Barış ve açılım istiyorsak önce baskıları durdurmalıyız. Baskıları durdurmak için de mücadele etmek şart.

78'liler Vakfı İpek Gür:
Bu ülkede tabii ki de güzel günler yaşandı. Semtlerde, sokaklarda, fabrikalarda devrimci tohumlar ektiler. Bu devrimcilerden bazı güçler çok korkmaya başladılar. 77 1 Mayıs'ı ve 12 Aralık Maraş, Çorum, Sivas unutulmamalı. Bu ülkenin devrimcileri acımasızca katledildiler. Bu ülkenin üzerine kara bir kabus gibi 12 Eylül darbesini yaptılar. Binlerce devrimciyi cezaevine tıktılar. Sağmacılar, Mamak ve diğer cezaevlerinde devrimci çığlıklar yükselmeye başladı.

Cengiz Gülüç: Bu kadar acı çekmiş toplumların biraraya gelmeleri tabii ki manidardır ama yeterli değildir. Bir sınıf mücadelesi Marksizm anti-kapitalizm üzerine diğeri ise kimlikler üzerine. Kimlik sorununu emek-sınıf mücadelesinin içinde görmek de mutluluk vericidir. Resmi ideolojiye karşı neden birliktelik sağlayamıyoruz? Alevilikle ilgili sorunları dahi birlikte çözemiyoruz. Bunları iyi analiz etmeliyiz. Benim bir önerim var, birincisi iyi bir araştırma yapmalı, ikincisi Kızılbaşların yaptığı gibi halk mahkemeleri kurmalı. Paralı askerliğe ses çıkarmıyorlar. Vicdanı reddicilere nasıl davrandıklarını görüyoruz. Bu nedenle burda temsili bir halk mahkemesi kurmalıyız. Burda gerçekten hakimler, yargıçlar olması gerekmiyor. Burda kendimizi ifade etmek neye karşı olduğumuzu belirtmek için bütün halkların biraraya geldiğini ve onları ezmeye, asimile etmeye çalışanları yargılayıp cezalandırmak istediğimizi belirtebiliriz. Teşekkürler.

Öldürülen Bir Çocuğun Babası Mehmet Dursun: Polis kurşunuyla öldürülen, bir çocuğun babası olarak sivil toplum örgütlerine, sendikalara bir çift sözüm var. Lütfen salondan çıkmasınlar. Benim oğlumu öldürenler, oğlumun üstüne trafik kazası raporu yazarken suç üstü yakaladık. Bizim çocuklarımızı katledenler unutmasınlarki kendi çocukları da rahat etmeyecekler. Bu tür olaylar devlet tarafından bile bile yaptırtılıyor. Polis karakollarında öldürülenler yalnızca yirmi dört kişi, dışarda öldürülenler hariç. Filistinli çocukların İsrailli askerler tarafından öldürülmesi de aynı şey değil mi? Bunlar ahlaksız ve namussuzlardır. 60 kişi de sokaklarda katledildi ama sivil toplum örgütleri ve sendikalar bu işin neresindedir. Yunanistan'da 1 kişi katledilince sendikalar genel grev kararı aldılar ya bizimkiler ne yaptı? Eğer bu tür olayları ilgili bir şeyler yapmıyorlar ise hemen o koltukalardan kalkmalıdırlar çünkü o koltuklara oturacak çok daha iyi insanlar vardır. Bu eleştirilerim sendikalara, sivil toplum örgütlerine düşer. Hakimler o katilleri serbest bırakabilirler ama bizler yakalarını bırakmayacağız.

Nuri Yıldırım: Motorlu iki kişi oğlumu tanıyorlar ve soruyorlar nereye gidiyorsun? İnternete diye cevap veriyor. Hadi gel seni bırakalım diyorlar. Motora binip giderken yunus ekipleri onları takip ediyor ve kaza süsü verip onları durduruyorlar. Çıkan tartışmada oğlumu vurmuşlar. Bunu bir çocuktan duydum ve dünyam yıkıldı çünkü yarım saat önce yanımdaydı. Karakolda amirlerin bana dediği kaza geçirdiği ve hastanede olduğu söylendi. Hastaneye gittiğimde yoğun bakımda her tarafına bir şeylerin takılı olduğunu gördüm. O anda fenalaşıp olduğum yere yığıldım. Oğlum yirmi gün yoğun bakımda yattı ve şu anda belden aşağısı tutmuyor.

Sosyalist Parti Genel Başkanı: Ben ilk defa üniversite öğrencisi 20 yaşımda polisle tanıştık. Polisin esas resmi görevi korumaktır. Sistemin bazı koşulları polisleri değiştiriyor. Boşlukları çok iyi kullanıyorlar. Ahmet Arif de bizim cezaevi arkadaşımızdı. 1952 yılında bu ülkede sadece Türkler yaşamıyor Kürtler de vardır diyordu. Bunu söylediği için Mihri Belli'ye dava açıldı. Örgütlü ve eğitimli toplumlar devamlı kazanır.

Kasım Yıldırım: 1 Mayıs 1977'nin tanığı olarak 37 emekçi insanların kıyımını birebir yaşadım. Kürt gençleri olarak pankartımıza kendi anadilimizde slogan yazmak istedik. Ama engellendik. Tertip Komitesi sizler Kürtçe pankartlarla çıkarsanız alana almayız dediler. Bizler de boş pankartlarla alana girdik ama bayağı ses getirdi. Alana girerken üzerimize kurşunlar yağmaya başladı binaların teraslarından. Kargaşa yaşandı, dar sokaklarda bilinçli olarak minibüsler vardı kaçamayalım diye. Ben cesetlerin üzerine basa basa ancak çıkabildim. Devrimci, ilerici, aydın insanların üzerine basa basa, çıkabilmek için başka çarem kalmamıştı. Devletin acımasızca yaptığı katliamlardandır. Bizler egemen güçler karşısında birlikte, beraber, tek yürek, tek yumruk olursak kazanırız.

Mazlum DER Genel Başkanı: Köy boşaltmaları konusunda hem köylülerden hem de resmi kurumlardan aldığmız bilgileri sizlerle paylaşacağım. Dönemin İçişleri Bakanı Mehmet Ağar 2174 köy boşaltığını bizzat kendisi tarafından bizlere bildirdi. Kürt köylerine iki öneri getiriliyor birincisi; Korucu olmaları, ikincisi; yolcu olmayı öneriyorlar. Çoğunluğu yolcu olmayı tercih ediyor. 1997'de Necmettin Erbakan'ın yaptığı demeçte ise; yolcu olmayı tecih edenlerin sayısı, üç milyon civarında olduğunu söylüyor. Esas olayları yaşayanlar, o yöre halkı gerçeği daha iyi biliyorlar.

Çocuklarını Kaybeden Kürdistanlı Analar Konuşuyor


Eşini Kaybeden Kürdistanlı Kadın: Eşinin devlet tarafından katledilmesini ne baroların, ne belediye başkanları tarafından sahip
çıkılmadığını anlattı. Avukatların bile sadece ceplerini düşündüğünü söyledi ve adalet istedi.

Kürdistanlı Bir Başka Kadın: Üç çocuğumu kaybettim. Köyümüzü yaktılar, bizler birlikte yaşamak zorundayız.

Bir Başka Kadın: Ben de iki çocuğumu kaybettim. Diğer anneler gibi bir çocuğum da Sincan Cezaevi'nde. Her ziyaretine gidişimde bir şekilde görüşmemi engelliyorlar. Yeter diyoruz! Bir taraftan yakıp yıkıp, bir taraftan açılım barış diyemezler. Bizler de bu ülkede yaşıyoruz. Bizler Kürt halkı olarak, Türk halkıyla barış içinde yaşamak istiyoruz. Kürt olmakla gurur duyuyoruz. Bu kıyımları, bu katliamları, akan kan durdurulmadığı sürece barış olamaz. Biz barış ve demokrasi istiyoruz. YETER DİYORUZ! Ne mutlu Kürd'üm.

Bir Başka Kadın: Düzgün eğitim istiyoruz, okul istiyoruz, anadilimizin yasaklanmamasını istiyoruz. Fethullah Gülen'leri istemiyoruz okullarda, cemaatçiler tarafından okullara yerleştirilen öğretmenler kılığındaki insanların çocuklarımızın beyinlerini uyuşturmalarını, kimliklerini asimile etmeye çalışmalarını istemiyoruz.

Kayıplar