Kapitalist eğitim sistemi öğretmenleri de öğrencileri de intihara sürüklüyor. Sınav sisteminin kurbanı sadece 14 yaşında..
egitimemekcileridernegi.org
Daha 14 yaşında. Oyun sandı belki de ölümü. Ama belli ki SBS'nin yarattığı rekabete dayanamadı.
Bugün SBS sonuçları açıklandı. Henüz birkaç saat geçmişti ki İzmir'den bir intihar haberi geldi. Şimdiye kadar 16 öğretmen KPSS yüzünden, işsizlik yüzünden intihar etmişti. Şimdi ise SBS'den düşük puan aldığı için intihar eden bir öğrenci. Bizim öğrencimiz.
Her kademede öğrencilere ve çalışma hakkını kullanmak isteyen herkese dayatılan sınavlar, yaşı ne olursa olsun milyonlarca insanı rekabetin içinde öğütüyor. İnsan olmaktan gelen en doğal haklarımızı kullanmak bile sınavlara tabi. Eğitim hakkı gasp edilen öğrenciler ve çalışma hakkı gasp edilen üniversite mezunu işsizler.
Kaderlerimiz bir ve aynı. Bizleri saran işsizlik ve güvencesizlik, o gencecik bedenlerini ölüme götüren öğrencileri saran ise geleceksizlik. Hepsinin kaynağı ise işsizlik düzeni, rekabet düzeni, yoksulluk düzeni yani kapitalizm.
İzmir'in Buca ilçesinde, Kütahya'da ilköğretim okulu son sınıf öğrencisi olan 14 yaşındaki Y.G.Ö., annesi Z.Ö. ile birlikte, 9 Eylül Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği 1. sınıfında okuyan ağabeyi B.Ö.'nün Buca 62/4 sokakta bulunan evine ziyarete geldi. Sabah saatlerinde SBS sonuçlarının açıklanmasının ardından puanını kontrol eden ve 336 puan aldığını öğrenen Y.G.Ö., kendini kapının koluna asarak intihar etti. Y.G.Ö.'nün uzun süre odasından dışarıya çıkmaması üzerine odaya giren Z.Ö., oğlunun cesedi ile karşılaştı.
Dayanamıştı ufacık yüreği. Öyle ya "başarısızlık" damgası yiyecekti. Sadece şimdi mi? Hayır! Liseden sonra ÖSS'de, yetmeyecekti çalışabilmek için girdiği her sınav sonrasında yaşayacaktı bu duyguyu. Yani ömrünün en güzel dönemlerini sınava çalışarak ve her seferinde "başarısızlıkla" suçlanarak geçirecekti. Öyle ya sınavdan düşük puan alan bizler suçluyduk ve bizler ölümü hak ediyorduk.
Peki daha kaç kişi ölecek? Daha kaç kişinin ölümüne seyirci kalacağız?
Sınavlar, işsizlik, rekabet, yoksulluk daha kaç can alacak?
Ve daha önemlisi biz daha ne kadar susacağız.
Bir taraftan öğretmen arkadaşlarımız ölürken bir taraftan öğrencilerimiz ölüyor.
Artık yeter! Artık sokaklara çıkalım, öğrencilerimize, sınıf kardeşlerimize, geleceğimize sahip çıkalım.