Perşembe, 29 Temmuz 2010 (16 yıl 3 ay önce)
Hrant Dink'in oğlu Arat Dink, babası ile ilgili bir panelde yaptığı konuşmada, şovenizmin ezilen halkların bilincinde yarattığı dinmeyen kanamayı anlatan bir anısını anlattı:
Evlendiğimizde eşimin anneannesi bize bir Türk bayrağı hediye etti. Ömrünün son demlerindeki bir insanı kırmak istemedim, fakat, en mutlu günümüzde böyle bir hediye beni çok kızdırmıştı. Anneanne, hediyesi reddedilince ağlayarak anlatmaya başladı. “6-7 Eylül Ermeni katliamından, Türk komşularımızın verdiği ve eve astığım bu bayrak sayesinde ölmekten kurtuldum. O gün bu gündür hep sandığımda bir Türk bayrağı saklarım. Bir gün mutlaka size de gerekli olacak”
....
Dün
6-7 Eylül Ermeni katliamı, bugün
İnegöl'den sonra
Hatay'ın Dörtyol ilçesinde,
Kürt hareketinin yaptığı eylem bahanesiyle, kirli savaşın yarattığı yıkımın sonucu metropollere göç etmiş
Kürt emekçiler, evlerine
Türk bayrağı asmayanlar ve Kürtler sayısını unuttuğumuz kez linç ediliyor. Silahlı saldırıya uğruyor, evleri, işyerleri, arabaları yakılıyor.
BDP Dörtyol Şubesi yakıldı,
BDP Eşbaşkanı
Selahattin Demirtaş,
Erzurum havaalanında saldırıya uğradı,
Kars'ın
Digor İlçesine bağlı Dağpınar Belediye Başkanı
Ayhan Erkmen, BDP Selahattin Demirtaş'ı uğurlayıp geri döndükten sonra Sanayi bölgesinde bir grubun taşlı saldırısına uğradı. Bunların hemen ardından, yeni linç güruhları marifetleri duyacağımız bir gerçek.
BDP Dörtyol İlçe Başkanı
Halil Baybaris gerginliğin had safhada olduğunu belirterek, çığlık çığlığa
"Partimize yönelik bir saldırı oldu. Partimizi yaktılar. Ayrıca çarşı merkezinde Kürtlerin işlettiği kahvelere ise motolofkokteyli atılarak yakıldı. Şu an kaygılıyız. Bizi korumakla görevli olan polis ise telefonlarımıza cevap vermiyor. Şu an burada bulunan hiçbir Kürdün can güvenliği yok. Hepimiz kaygılıyız" diyor.
Dörtyol'da saldırıya karşı,
Kürtlerin yaşadığı mahalleye
MHP'li faşistlerin baskın yapacağı haberi alınınca, saldırı sadece onların sorunuymuş gibi, bir başlarına semtlerine barikatlar kurdular, direniyorlar. Alışık olunan biçimiyle, yine başka illerden
Kürtler sokaklara inecekler, kalanlarımız birkaç basın açıklaması yapacağız o kadar. Ta ki, yeni bir linç haberi duyuncaya dek!
Neden, ne uğruna
İçişleri Bakanı Beşir Atalay'a bakarsanız; bunlar
“Sermayenin kendi arasındaki iktidar paylaşımı kapışması ve taşların yeniden dizaynı uğruna yapılan Anayasa referandum sürecini baltalamaya yönelik provakasyonlar”..
Oysa bilinir, sorun bu denli
“iç” değil! Düğmeye basılmış gibi ardı ardına yaşanan linçler, kirli savaş konsepti bütünlüğünün parçaları. Bir yandan kirli savaşın yeni kanlı sayfaları ile
“Açılım” sahtekarlığının iç içe yürütülmesi sonucu, kırıntıları verip,
Kürt Halkının tümden tasfiye ile dünyalarının alınması..
Linçler; sınır ötesi ve içi operasyonlar, gerillaların kulaklarını kesip, gözlerini oyan, ölü kadın gerillalara tecavüz edebilen savaş manyağı
Özel Ordu'ların taburlara yeniden dizilmesi, Karadeniz'e fındık toplamaya giden Kürt emekçileri
“Nazi Kampları” oluşturarak etrafında güvenlik duvarları örülmesinin devamı niteliğinde. Üstelik Güvenlik Bilgi Taraması
(GBT) kontrolünden geçirilenlerden GBT kayıtları
“temiz” olmayan ile nüfus cüzdanı bulunmayan
Kürtler bu kamplara da alınmayacak!
Bunun da dış halesi var. Sorun onlar açısından kirli savaşın akıttığı kanlar, durmadan gelen asker cenazeleri değil!Hiç bir zaman olmadı! Türk Genelkurmayı, Kürt Halkının linç edilmesinde kullandığı asker cenazelerini hiçbir zaman
“Türkiye'nin stratejik öncelikleri” arasında saymadı. Her ağızlarını açtıklarında
“Basra-Hazar havzası petrol ve özellikle de doğalgaz yatakları ve bunların Türkiye üzerinden dünya pazarlarına güvenli biçimde aktarılması, enerji güvenliğini” stratejik öncelikleri arasında saydılar. Sömürü cenneti Güney Kürdistan ve Türkiye arasında ticaret hacmini 20 milyara çıkarmak, ortak serbest sömürü bölgesi oluşturarak yatırımlara güvence almayı
“Stratejik öncelikleri arasında” saydılar.
Linç gürühlarına karşı bizim müfrezelerimiz
Kürt halkına yönelik tasfiye harekatı; şovenizm ve milliyetçilik üzerinden yükselen linç girişimleriyle derinleştirilmek isteniyor. Bu onların konsepti. Ya bizler?! Basın açıklamaları değil, tüm işçi ve emekçiler, ilerici ve devrimci güçlerin, Kirli savaş konsepti karşısına, birleşik bir tarzda dikilebilmesinin zorlu kavgasına bu gün daha fazla ihtiyacımız var!
“işçilerin birliği-halkların kardeşliği” şiarı sokaklarda yükseltmeli,
Kardeşliğin Müfrezeleri sokaklara inmelidir!