GÜNCEL
Bugün mahalleliye dayatılan proje; yeni rant projesi olmuştur. Üstelik eski belediye başkanını da aratır seviyede kapılara, pencerelere tebligatlar yapıştırarak, evlerin duvarlarına çarpılar atılarak, mahallenin çöp bidonları toplatılarak, elektiriklerini kesmeye çalışarak... "Heran yıkım ekipleri gelebilir" diye söylentilerin mahalleliye iletilmesi, belirli evlerin gece taşlanması, mahalledeki bakkalların kapatılması... Kısaca en pervasız, en acımasız hem fiili hem psikolojik baskılarla mahalle sakinlerini bıktırarak, yıdırarak mahalleden gitmelerini sağlamaya çalışıyor.
Mahalleli 13 haziran 2010 tarihinde yaptıkları bir toplantı sonucu, daha önce baskı, şantaj ve kandırmacalarla şözleşme imzalamış olan mahalleliler 15 Haziran Salı günü sabah saat 9.30'da belediyeye giderek sözleşme fesih dilekçelerini bir basın açıklaması yaparak ve akabinde evrak kayıt bölümüne fesih dilekçelerini vererek eylemlerini o gün için sonlandırmışlar. Daha sonra Belediye ile yapılan görüşmelerden olumlu yanıt alamayan mahalle emekçileri CHP Genel Merkezi'nin önünde 19 Temmuz’da kitlesel bir basın açıklaması gerçekleştirmişlerdir. Bu basın açıklamasında:
Buradaki baskı politikaları aralıksız devam etmektdir. 09 Ağustos sabah erken saatlerde Yeni Mahalleye gittim. Çünkü mahalle sakinlerinden biri akşamdan telefon edip sabah için "yıkıma gelecekler" diye bir duyum aldıklarını söyledi. Fakat hangi bir gelişme olmadı.
Buradaki insanlar sabahlara kadar nöbet tutuyorlar, devriye gezer gibi mahalleyi dolaşıyorlar. Nerden mahalleye geleceklerini kestirmek çok zor, her taraftan gelebilirler. Üstelikde çevik kuvvetle geliyorlar, aniden hiç beklenmedik bir zamanda geçen sefer sabah 07'de gelmişlerdi.
Mahalleli direnmekte kararlı. “Bize resmi olarak hakkımızı verdiklerini belirten yazılı bir sözleşme getirmedikleri sürece" direnmeye devam edeceklerini belirtiyorlar. Bu bekleyiş esnasında bayağı sohbet etme imkanı da bulduk. Bir fabrikada çalışan beş genç vardı, onlarla sohbet ederken TEKEL işçilerinin buradaki direnişleri için ne düşündüklerini sordum. Önce "Onların direnişi farklı bizimki çok farklı" dediler. Fakat sohbet ilerledikce iki direnişin arasında fazla bir fark olmadığını anladılar. Birlikte, 'eğer bizler işçi olduğumuzu kavrarsak ve sorunların çözümünüde bu şekilde çözebileceğimizi kavrarsak işte o zaman herşey daha farklı olacaktır' sonucuna ulaştık.
Üzerimdeki DPG dergimizi vererek konuşmak, tartışmak istediklerinde, kafalarına takılan bir konuda bilgi almak istedikleri zaman bize gelebileceklerini söyledim. Onlar da teşşekür ettiler ve mutlaka okuyacaklarını; iş yerlerinde bir sürü problem olduğunu, mutlaka danışmak için arayacaklarını söylediler. Biraz daha sohbet edip, oradan ayrıldım.
Bir DPG okuru
Pazartesi, 23 Ağustos 2010 (16 yıl 2 ay önce)
Burası Yenimahalle Belediyesi’ne bağlı Mehmet Akif Ersoy Mahallesi. Burası, uzun zamandır "Kentsel Dönüşüm Projesi" adı altında gecekondu yıkımları ile gündemde. Mahalle halkı bu yıkım girişimlerine karşı uzun zamadır mücadele veriyor.
Kentsel dönüşüm projesi mahalle sakinlerine 2008 yılında bildirilmiş. (Bu dönem belediye başkanı AKP'li Ahmet Duyar’dır.) Üzerinden 2.5 sene geçmiş olmasına rağmen bu sorun hala çözülememiş. Yapılan yerel seçimlerde Belediye Başkanı değişmiş ve yeni Belediye Başkanı (CHP'li) Fethi Yaşar olmuştur.
Fethi Yaşar yerel seçim çalışmaları sırasında Mehmet Akif Ersoy mahallesine gelip söylediği şey aynen şöyle:
Vatandaşımız bilmelidir ki, sözleşme adı altında kendilerine imzalatılmaya çalışılan bu kâğıtlar, daha önceki hükümetlerce çıkarılan yasalar sonucu kazandığınız haklarınızı, arsalarınızı ve evlerinizi yasa tanımaz şekilde ve yok pahasına elinizden almak için kullanılacaktır. Bu uygulamanın tehdit ve korkutma yolu ile, olmayan borcunuz için senet imzalatmaktan bir farkı yoktur. Yenimahalle Belediyesinin bu uygulaması yasa dışıdır.diyerek bir çok vaatte bulunmuştur. "Dün dündür bügün bügündür" sözü gerçekliğini burjuva siyaset nezdinde korumaya devam etmektedir.
Bugün mahalleliye dayatılan proje; yeni rant projesi olmuştur. Üstelik eski belediye başkanını da aratır seviyede kapılara, pencerelere tebligatlar yapıştırarak, evlerin duvarlarına çarpılar atılarak, mahallenin çöp bidonları toplatılarak, elektiriklerini kesmeye çalışarak... "Heran yıkım ekipleri gelebilir" diye söylentilerin mahalleliye iletilmesi, belirli evlerin gece taşlanması, mahalledeki bakkalların kapatılması... Kısaca en pervasız, en acımasız hem fiili hem psikolojik baskılarla mahalle sakinlerini bıktırarak, yıdırarak mahalleden gitmelerini sağlamaya çalışıyor.
Mahalleli 13 haziran 2010 tarihinde yaptıkları bir toplantı sonucu, daha önce baskı, şantaj ve kandırmacalarla şözleşme imzalamış olan mahalleliler 15 Haziran Salı günü sabah saat 9.30'da belediyeye giderek sözleşme fesih dilekçelerini bir basın açıklaması yaparak ve akabinde evrak kayıt bölümüne fesih dilekçelerini vererek eylemlerini o gün için sonlandırmışlar. Daha sonra Belediye ile yapılan görüşmelerden olumlu yanıt alamayan mahalle emekçileri CHP Genel Merkezi'nin önünde 19 Temmuz’da kitlesel bir basın açıklaması gerçekleştirmişlerdir. Bu basın açıklamasında:
Yapılmak istenen şey halkın barınma hakkına saldırıdır” denilerek, "Mahalle halkı evsizleştirme, zulüm, sürgün ve rant kokan sosyal devlet ilkelerine ters bir uygulamaya hukuken ve insani olarak direnme kararı almış olup, sesini geniş kitlelere duyuracaktır.denilerek mahallelerine geri dönmüşlerdir.
Buradaki baskı politikaları aralıksız devam etmektdir. 09 Ağustos sabah erken saatlerde Yeni Mahalleye gittim. Çünkü mahalle sakinlerinden biri akşamdan telefon edip sabah için "yıkıma gelecekler" diye bir duyum aldıklarını söyledi. Fakat hangi bir gelişme olmadı.
Buradaki insanlar sabahlara kadar nöbet tutuyorlar, devriye gezer gibi mahalleyi dolaşıyorlar. Nerden mahalleye geleceklerini kestirmek çok zor, her taraftan gelebilirler. Üstelikde çevik kuvvetle geliyorlar, aniden hiç beklenmedik bir zamanda geçen sefer sabah 07'de gelmişlerdi.
Mahalleli direnmekte kararlı. “Bize resmi olarak hakkımızı verdiklerini belirten yazılı bir sözleşme getirmedikleri sürece" direnmeye devam edeceklerini belirtiyorlar. Bu bekleyiş esnasında bayağı sohbet etme imkanı da bulduk. Bir fabrikada çalışan beş genç vardı, onlarla sohbet ederken TEKEL işçilerinin buradaki direnişleri için ne düşündüklerini sordum. Önce "Onların direnişi farklı bizimki çok farklı" dediler. Fakat sohbet ilerledikce iki direnişin arasında fazla bir fark olmadığını anladılar. Birlikte, 'eğer bizler işçi olduğumuzu kavrarsak ve sorunların çözümünüde bu şekilde çözebileceğimizi kavrarsak işte o zaman herşey daha farklı olacaktır' sonucuna ulaştık.
Üzerimdeki DPG dergimizi vererek konuşmak, tartışmak istediklerinde, kafalarına takılan bir konuda bilgi almak istedikleri zaman bize gelebileceklerini söyledim. Onlar da teşşekür ettiler ve mutlaka okuyacaklarını; iş yerlerinde bir sürü problem olduğunu, mutlaka danışmak için arayacaklarını söylediler. Biraz daha sohbet edip, oradan ayrıldım.
Bir DPG okuru