Perşembe, 2 Eylül 2010 (16 yıl 2 ay önce)
ABD emperyalizmi, haydutça girdiği Irak'tan elini kolunu sallayarak sözde çıkıyor; geride dünya halklarının asla unutmayacağı izler bırakarak: “İşkence, yolsuzluk, içsavaş... Amerika Irak'a kesinlikle damgasını vurdu”. (Robert Fisk)
Savaşın vahşeti ve yarattığı yıkım öylesine boyutlu ki, sonuçlara istatistiki rakamlar olarak bakan emperyalistler bile Irak'ta katledilen insanların sayısını yüzbin olarak açıklıyorlar. Oysa gerçek rakamlar daha yüksek, tablo çok daha ağır: Irak'taki emperyalist işgal boyunca yaralanan ve sakat kalanların sayısı bir milyon civarındayken, kayıplar beşyüz binin üzerinde. Binlerce kadın ve erkek, binlerce genç ve yaşlı, binlerce çocuk... Yerlerinden yurtlarından edilen, mülteci kamplarında hayvanlar gibi yaşamaya mahkum edilen bir milyonu aşkın Iraklı... Cinayet ve tecavüzün, işkence ve aşağılamanın kesintisiz bir biçimde ortaya çıkan örnekleri... Aralıksız bir biçimde bombalanan, yakılıp yıkılan Irak, yağmalanan bin yıllık Bağdat... Kuru ve soğuk rakamlara sığmayacak olansa Irak halklarının dindirilmek bilmez acısı ve öfkesidir.
ABD çuvalladı
Bunca can kaybı, kan ve gözyaşının ardından katiller paçalarını bu bataktan kurtarmaya çalışıyorlar. Çünkü Irak hezimeti, siyasi yönden olduğu kadar askeri yönden de ABD'nin gücünün sınırlarını gösterdi. Üstelik bu hezimet sadece askeri alanla sınırlı da değil. ABD'nin dünya çapındaki itibarı ciddi biçimde “yara aldı”; onun “yumuşak güç” olarak tanımlanan ideolojik-siyasi gücü ve etkisi gözle görülür ölçüde sarsıldı. Bağdat'a girmek kolay oldu; fakat Irak'ı elde tutmak o kadar kolay değildi.
ABD'nin Irak'ta burnunun sürtülmesi, “21. yüzyıl stratejisi”ni iki büyük savaşı aynı anda yürütme üzerine kurmuş olan ABD emperyalizmi için açık bir fiyasko anlamına geliyor. “Karşı konulmaz askeri güç” efsanesi, Afganistan'dan sonra Irak'ta yediği darbelerle de çuvalladı.
Irak'tan “çekilme” Obama'nın seçim vaadiydi. Seçildiği günden bu yana en ateşli yandaşlarında dahi büyük hayal kırıklığı yaratan Obama açısından yine bir seçim atraksiyonu olarak apar topar hayata geçirildi. Amerika'da desteği hızla başaşağı giden Obama, üç ay sonra yapılacak Kongre seçimleri öncesi “sözünü tutan bir başkan” aldatmacasını canlandırabilmek için takvimi hızlandırdı. Bu bir yönüyle de bir kaçıştı. ABD'yi bu kaçışa, öncelikle Irak halkının direnişi mecbur bıraktı. Yanı sıra, Irak işgali askeri, siyasi, ahlaki yönlerden olduğu kadar ekonomik açıdan da ABD'yi vuran bir bumeranga dönüşmüştü. Onun için zaten Obama, “Irak Savaşı bitti şimdi sıra ekonomide” şeklinde demeçler veriyor. “Irak'a demokrasi götürdük” palavrasını hala utanmadan tekrarlıyor. Ama bu işgalin ABD için de bir faturası olduğunu ağzından kaçırıyor: "Büyük fedakarlıklarda bulunmaları için Irak'a genç kadınlarımızı ve erkeklerimizi gönderdik. İçeride bütçemiz zordayken dışarıda büyük kaynaklar tükettik...”
“Çekilme”den çok “misyon” değişikliği
Aslında bu tam bir çekilme değil. Irak'ta hala 50 bin Amerikan askeri var. Çekilme hazırlıkları sürerken Pentagon Basın Sekreteri Geoff Morrell, gelişmeler üzerine görüşlerini soran bir TV kanalına: “Bildiğim kadarıyla savaşın bittiğine dair kimse bir açıklama yapmadı; terörizme karşı mücadele hala bizim işimiz” şeklinde dayılandı. 'Bir yere gittiğimiz yok, hala buradayız; sadece varlığımızın biçimini, kimi araç ve yöntemlerimizi değiştirdik' diyordu dolaylı olarak...
Obama da Pentagon'u doğrular tarzda bir demeç vermekte gecikmedi: “Ağustos sonundan 2011'in Aralık ayına değin yaklaşık 50 bin Amerikalı askeri personelin misyonu, Irak güvenlik güçlerinin terörle mücadele operasyonlarına destek, Irak ordusunun eğitimi ve ABD'nin sivil ve askeri çabalarınınn korunması üzerine odaklanacak”.
Burada “savaşın sona erdiği” yönünde bir açıklama yerine ''misyon'' değişikliğine yapılan güçlü vurgu var. Obama, Irak'tan çekilme kararını deklare edişinin hemen ardından ABD'nin bütün gücüyle Afganistan'a yükleneceğinin mesajını da verdi.
Yangın devam ediyor
Çekilme öncesinde Irak'ta 90 bin ABD askeri vardı. Bunlardan 50 bini 2011 sonuna kadar Irak'ta kalmaya devam edecek. Yapılan plana göre “çatışmaya girmeyecek”, yalnızca Irak ordusuna ve polisine “eğitim ve destek sağlayacaklar”. Görüldüğü kadarıyla ABD emperyalizmi Irak'taki cinayetlerini bundan böyle bütünüyle özel güvenlik şirketlerine mensup paralı katilleri eliyle yürütecek. Şu an bunların sayısı 7 bin fakat Pentagon bunun en kısa sürede iki katına yükseltilmesi “gerekliliğinden” söz ediyor..
Zaten bu “geri çekilme”nin arkasından nelerin geleceği belirsiz. Emperyalist işgalciler arkalarında yanmış yıkılmış bir Irak bırakmadılar sadece; Irak'ta daha önce karşılaşılmadık sorun ve belalarla dolu bir kaos ve belirsizlik de bıraktılar. 6 ay önce yapılmış parlamento seçimlerinin ardından henüz bir hükümetin bile kurulamamış olması, yaşanan kaos ve belirsizliği çok net bir biçimde göstermektedir. Adeta olağanlaşmış bombalamalar, sabotajlar, suikastler sonucu Irak'ta sadece geçtiğimiz ay dörtyüz kişi öldü. Kürtlerle Araplar, Şii Araplarla Sünni Araplar, farklı Şii klikler ve partiler arasında kanlı kapışmaların patlak vermesi, ABD'nin harap ettikten sonra kendini geri çektiği Irak'ta yaşanması beklenen gelişmelerden sadece birkaçı... Kuvvetle muhtemeldir ki, siyaseten birkaç parça, toplumsal-sosyal ve kültürel olarak paramparça olan Irak'ta nefes aldırmayan şiddet devam edecek ve önümüzdeki dönemde Irak halkı cehennem tanımına yeni kareler eklenecektir.
Özcesi, Irak cehennemi, cehennemliğinden hiçbir şey kaybetmiş değil. Irak'taki iç savaşın daha da kötüleşmesi durumunda ABD “resmi” askerlerinin ve “özel güvenlikçi” adı altındaki profesyonel katillerin devreye girmek için 'neyi bekleyecekleri' bahsi de belirsizliğini koruyor. Çünkü bu koşulların ortaya çıkması için fazla beklemek gerekmeyeceği doğrultusundaki öngörüler hiç de hayali değil.