Cumartesi, 4 Eylül 2010 (16 yıl 2 ay önce)
Gültepe semtinin Çobançeşme mahallesinde yaygın bir şekilde bildiri dağıtımı ve afiş çalışması yaptık. Çalışmaya hava kararmaya yakın başlayıp geç saatlere kadar sürdürdük. Bildirilerimizle ve afişlerimizle Çobançeşme emekçilerine boykotu anlattık. Çalışmamız sırasında işçilerle, işsizlerle mücadelenin gerekliği üzerine sohbetler ettik. Bildirilerimizi dağıtırken kahve önünde oturan emekçiler "Biz hayır diyeceğiz niye boykot, boykot AKP' nin işine yaramaz mı?" diye soruyorlar. Biz de evet ile hayır arasında ne fark var diyerek sohbete başladık.
AKP karşıtlığı üzerinden hayır demenin bize bir faydasının olmayacağını, sermaye partilerinin bir birinden farkının olmadığını... Evet veya hayır demenin patronların ekmeğine yağ süreceğini anlattık. Emekçilerle sohbetimiz uzuyor, uzadıkça hayır demekle hayatlarında ne gibi değişiklik olacağını soruyoruz. Filler tepişir çimenler ezilir örneğiyle, onların yukarıdaki sürtüşmelerinden en çok biz emekçilerin zarar göreceğini söyledik. Sohbetin bitiminde emekçilerden boykot sözü alarak ayrıldık. İçlerinde sandığa gideceğini ısrarla söyleyenlerde vardı.
Afiş çalışmasını bitirip bildiri dağıtımına devam ediyoruz. Bildiri dağıtımında karşılaştığımız bir işçi aynı soruyla bizi karşılıyor. Sohbet ettikçe belediyede taşeron işçisi olduğunu öğreniyoruz. Boykotu anlatırken işçi bize belediyedeki maaş eşitsizliğinden bahsediyor. Kendisinin asgari ücrete tabii olduğunu; kadrolu işçilerin 2 bin TL’ye yakın maaş aldığından söz ediyor. Bu sorunun biz işçileri böleceğini, bir birimize düşmanlıktan başka bir şey getirmeyeceğinden bahsediyoruz. Bunun yerine niye ben taşeron sisteminde çalışıyorum, niye ben insanca yaşayabilecek kadar maaş alamıyorum sorusunun sorulması gerektiğini söylüyoruz. Örgütlü mücadele etmeden bu hakların alınamayacağını hatırlatıyoruz. İşçi söylediklerimize hak veriyor ve sonra tekrar görüşme sözü alarak ayrılıyoruz.
Bildiri dağıtımına Çobançeşme’den Çınartepeye doğru çıkarak devam ediyoruz. Yorgunluk yavaş yavaş bastırmaya başlıyor. Havanın bir anda değişmesinden kaynaklı üzerimizde bir kırgınlık da var. Çalışmamızı bitirmeye yakın işsiz gençlerle karşılaşıyoruz. Dağıttığımız bildirilerin ne için olduğunu soruyorlar. İşçileri emekçileri boykota çağırdığımızı söylüyoruz. Boykotun ne olduğunu soruyorlar. Örgütlü bir şekilde sandığa gitmemek olduğunu anlatıyoruz. Bizde boykot edeceğiz diyorlar. Sandığa siyasi bir bilinçle değil, umutsuzluktan kaynaklı gitmeyeceklerini sonradan anlıyoruz. İçlerinden birisi engelli olmasından ve sabıkası yüzünden iş bulamadığını, bununla ilgili elinden bir şey gelmediğinden bahsediyor. Örgütlenmenin bize kazanç sağlayacağını söylüyoruz. Arjantin’deki işsiz işçiler hareketinden, geçmişteki ve günümüzdeki işçi direnişlerinden bahsederek, örgütlü mücadele ettiğimizde kazanacağımızı anlatıyoruz. sohbetin bitiminde tekrar görüşmek üzere işsiz işçi kardeşlerimizden ayrılıyoruz.
Gök yüzünde tek kutup yıldızının görülebildiği serin bir gecede, onca yorgunluğun arkasından yüzlerimizi kaplayan gülümsemeyle boykot çalışmamızı bitiriyoruz.