GÜNCEL
Agos Gazetesi önünde kameralar karşısında gözyaşlarına boğulmuş, sesi titreyen yüreği kanayan bir kadın. Hrant Dink'in eşi Rakel Dink. “Karar Çutağın doğum gününde geldi” diyor (*); arkasında ağlamamak için dudaklarını ısıran Dink'in yakınları ve dostları... "Cenazesinde yüzbinlerce insanın onunla ilgili vicdani kararını ilan etmesinden sonra AİHM’in bugünkü kararı onun haklılığının tescili oldu. Yarın Çutağımın doğum günü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin oy birliğiyle verdiği bu karar bir doğum günü hediyesi” diye haykırıyor Rakel Dink.
AİHM'e ilk başvuran, ölümünden bir hafta önce, etrafındaki kafatasçı faşist çember daraltılarak yaşadığı toprakları terk etmeye zorlanan Dink'in kendisi olmuştu. Ölümün devlet tetikçileri eliyle işlenen bir cinayet olduğu o denli barizdi ki, sizin bütün manevra alanlarınızı boşa düşürdü. Ne tetikçilerinizi korumak için gösterdiğiniz cevvaliyet ne cinayetten önceden haberdar olan bürokratlarınızı terfi ettirmeniz ne sahte ağlaşmalarınız buna engel olabildi. Yüzbinlerin cinayetin izini süren öfkesinden ve tepkisinden kaçacak delik bulamadınız.
Bu aşamaya dek, “Osmanlı'da oyun çok” sözünün hakkını doğrusu iyi verdiniz!. Önce Dışişleri Bakanı'nız, AİHM'e Türkiye adına gönderdiği savunmada Hrant Dink'i “Nazi lideri”ne benzeterek büyük bir skandala imza attı. Hem de el kadar çocukluğundan başlayarak Ermeni olmasından dolayı ırkçılığın hedefi olmuş, buna karşı durmuş Dink'e söyleyebildiniz bunları!.. “Benim anlayışımla, bir insanın birlikte yaşadığı insanları etnik ya da dinsel herhangi bir farklılığı nedeniyle aşağılaması ırkçılıktır ve bunun bağışlanır bir yanı olamaz” diyen Hrant Dink'e!
Savunma gizli kalır sandınız, olmadı; basına sızdı! Aynı bakanınız, bu kez de burjuva politikasının doğası gereği ikiyüzlülükte tavan yaparak -nedense- “Savunmayı içine sindiremedi”. Öylesine kıprıtısız hale geldinizki karar sonrası yine aynı bakanınız “AİHM'in mahkumiyet kararına itiraz edilmeyeceğini” duyurdu! Adalet Bakanı'nız “Davanın savunulamaz olduğunu” dile getirdi. Cumhurbaşkanı'nız Abdullah Gül, Dink'in “Gerekli tedbirler alınamadığı için öldürüldüğü”nü itiraf etmek mecburiyetinde kaldı.
Dink'i yazdıklarını “Bir Nazi liderinin görüşlerine” benzetmeye kalkmak, Kürt çocuklarını mahpuslara dolduran, Ermeni olmasından dolayı Dink'i lime lime etmeye çalışan soysuzlara yakışırdı. Onu bir Nazi lideriyle özdeşleştirme utanmazlığınız yetmedi, ölümünden kendisini sorumlu tutup “İsteseydi koruma verilirdi” bile diyebildiniz!
Yine de hakkınızı yemeyelim; yaptıklarınız içerisinde size en yaraşır olanı, “anlaşma teklifi”yle aileyi satın almaya kalkmaya cüret edebilmeniz oldu. Kıyımlarınızı yaşayanlardan kimilerinin hala hayatta olduğu bir aileye yapmaya kalktınız bunu! Yüzyılların aşağılanması, dışlanması, “ötekileştirilmesi"ne maruz kalmış, yetmemiş çok değerli bir evladını daha kurban vermiş bir ailenin -bir ihtimal- parayla satın alınabileceği üzerine hayaller kurdunuz.
Kafatasçılıktan beslenen linç kültürünüzü tüm topluma yaydınız. Yaptığınız sözde “sosyolojik çözümlemeler"in tersine, toplumun sözüm ona en okumuş, en aydın gözüken kesimleri dahi bu şuursuzluğun kolayca öznesi olabiliyor.
Yaygın olarak bilinir, öldürülmeden önce Hrant Dink sıkıştırıldığı ırkçı faşist daire içersinde kendi ruh halini “güvercin”e benzetmişti:
Bugün, bu kez ürkeklikten değil ama, sınıf ve emekçileri, toplumun çeşitli kesimlerinin ırkçılık ve linç taburlarının arkasına dizilmemesi için önümüze, arkamıza, sağımıza, solumuza göz takmak, zorundayız! Başımız ise, anında her yana dönecek kadar süratli olmalı! Ki, faşist çemberlere sıkıştırılacak yeni "güvercin tedirginlikleri” yaşanmasın!.. Olmalıyız ki, işçilerin birliği halkların kardeşliği köprüsünü kurmak gibi zorlu yolda yeni aşamalar katedebilelim!
(*) Çutak: Ermenice 'keman' aynı zamanda Rakel Dink'in eşi için kullandığı lakap.
Çarşamba, 15 Eylül 2010 (16 yıl 1 ay önce)
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, Hrant Dink'le ilgili dosyalardan Türkiye'yi mahkum etmesiyle bu leke alnınıza kazınmayacak şekilde yapıştı! Yaptığınız tüm manevralardan sonra, çıkan karara itiraz etmeye dahi cesaret edemiyorsunuz. Bu, katliamcı damgasını kayıtsız şartsız kabul etmek zorunda kalmanız değilse nedir!
Karar “Çutak'ın” doğumgününde geldi
Agos Gazetesi önünde kameralar karşısında gözyaşlarına boğulmuş, sesi titreyen yüreği kanayan bir kadın. Hrant Dink'in eşi Rakel Dink. “Karar Çutağın doğum gününde geldi” diyor (*); arkasında ağlamamak için dudaklarını ısıran Dink'in yakınları ve dostları... "Cenazesinde yüzbinlerce insanın onunla ilgili vicdani kararını ilan etmesinden sonra AİHM’in bugünkü kararı onun haklılığının tescili oldu. Yarın Çutağımın doğum günü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin oy birliğiyle verdiği bu karar bir doğum günü hediyesi” diye haykırıyor Rakel Dink.
AİHM'e ilk başvuran, ölümünden bir hafta önce, etrafındaki kafatasçı faşist çember daraltılarak yaşadığı toprakları terk etmeye zorlanan Dink'in kendisi olmuştu. Ölümün devlet tetikçileri eliyle işlenen bir cinayet olduğu o denli barizdi ki, sizin bütün manevra alanlarınızı boşa düşürdü. Ne tetikçilerinizi korumak için gösterdiğiniz cevvaliyet ne cinayetten önceden haberdar olan bürokratlarınızı terfi ettirmeniz ne sahte ağlaşmalarınız buna engel olabildi. Yüzbinlerin cinayetin izini süren öfkesinden ve tepkisinden kaçacak delik bulamadınız.
Bu aşamaya dek, “Osmanlı'da oyun çok” sözünün hakkını doğrusu iyi verdiniz!. Önce Dışişleri Bakanı'nız, AİHM'e Türkiye adına gönderdiği savunmada Hrant Dink'i “Nazi lideri”ne benzeterek büyük bir skandala imza attı. Hem de el kadar çocukluğundan başlayarak Ermeni olmasından dolayı ırkçılığın hedefi olmuş, buna karşı durmuş Dink'e söyleyebildiniz bunları!.. “Benim anlayışımla, bir insanın birlikte yaşadığı insanları etnik ya da dinsel herhangi bir farklılığı nedeniyle aşağılaması ırkçılıktır ve bunun bağışlanır bir yanı olamaz” diyen Hrant Dink'e!
İkiyüzlülükte tavan...
Savunma gizli kalır sandınız, olmadı; basına sızdı! Aynı bakanınız, bu kez de burjuva politikasının doğası gereği ikiyüzlülükte tavan yaparak -nedense- “Savunmayı içine sindiremedi”. Öylesine kıprıtısız hale geldinizki karar sonrası yine aynı bakanınız “AİHM'in mahkumiyet kararına itiraz edilmeyeceğini” duyurdu! Adalet Bakanı'nız “Davanın savunulamaz olduğunu” dile getirdi. Cumhurbaşkanı'nız Abdullah Gül, Dink'in “Gerekli tedbirler alınamadığı için öldürüldüğü”nü itiraf etmek mecburiyetinde kaldı.
Dink'i yazdıklarını “Bir Nazi liderinin görüşlerine” benzetmeye kalkmak, Kürt çocuklarını mahpuslara dolduran, Ermeni olmasından dolayı Dink'i lime lime etmeye çalışan soysuzlara yakışırdı. Onu bir Nazi lideriyle özdeşleştirme utanmazlığınız yetmedi, ölümünden kendisini sorumlu tutup “İsteseydi koruma verilirdi” bile diyebildiniz!
Yine de hakkınızı yemeyelim; yaptıklarınız içerisinde size en yaraşır olanı, “anlaşma teklifi”yle aileyi satın almaya kalkmaya cüret edebilmeniz oldu. Kıyımlarınızı yaşayanlardan kimilerinin hala hayatta olduğu bir aileye yapmaya kalktınız bunu! Yüzyılların aşağılanması, dışlanması, “ötekileştirilmesi"ne maruz kalmış, yetmemiş çok değerli bir evladını daha kurban vermiş bir ailenin -bir ihtimal- parayla satın alınabileceği üzerine hayaller kurdunuz.
“Yaralı güvercin”ler azalacak mı?
Kafatasçılıktan beslenen linç kültürünüzü tüm topluma yaydınız. Yaptığınız sözde “sosyolojik çözümlemeler"in tersine, toplumun sözüm ona en okumuş, en aydın gözüken kesimleri dahi bu şuursuzluğun kolayca öznesi olabiliyor.
Yaygın olarak bilinir, öldürülmeden önce Hrant Dink sıkıştırıldığı ırkçı faşist daire içersinde kendi ruh halini “güvercin”e benzetmişti:
Şu çok açık ki, beni yalnızlaştırmak, zayıf ve savunmasız kılmak için çaba gösterenler, kendilerince muradlarına erdiler... Ne yazık ki artık eskisinden daha fazla tanınıyorum ve insanların 'A bak, bu o Ermeni değil mi?' diye bakış fırlattığını daha fazla hissediyorum. Ve refleks olarak da başlıyorum kendi kendime işkenceye. Bu işkencenin bir yanı merak, bir yanı tedirginlik. Bir yanı dikkat, bir yanı ürkeklik. Tıpkı bir güvercin gibiyim... Onun kadar sağıma soluma, önüme arkama göz takmış durumdayım. Başım onunki kadar hareketli... Ve anında dönecek denli de süratlidiyordu.
Bugün, bu kez ürkeklikten değil ama, sınıf ve emekçileri, toplumun çeşitli kesimlerinin ırkçılık ve linç taburlarının arkasına dizilmemesi için önümüze, arkamıza, sağımıza, solumuza göz takmak, zorundayız! Başımız ise, anında her yana dönecek kadar süratli olmalı! Ki, faşist çemberlere sıkıştırılacak yeni "güvercin tedirginlikleri” yaşanmasın!.. Olmalıyız ki, işçilerin birliği halkların kardeşliği köprüsünü kurmak gibi zorlu yolda yeni aşamalar katedebilelim!
(*) Çutak: Ermenice 'keman' aynı zamanda Rakel Dink'in eşi için kullandığı lakap.