1995'te gözaltına alınan Seyhan Doğan nerede?

Perşembe, 23 Eylül 2010 (16 yıl 1 ay önce)

13 yaşındaki Seyhan Doğan, 1995 29 Ekim'de gece saat 03:00 sıralarında Mardin- Dargeçit'teki evlerine, askerler tarafından düzenlenen baskın esnasında 9 yaşındaki kardeşi Hazni ile birlikte gözaltına alındı. Aynı operasyonda altı kişi daha gözaltına alındı. Bu altı kişi de Seyhan'ın akrabalarıydı.

Olayın hemen ardından annesi Asiye Doğan, Askeri Tabura giderek “Çocuklarım nerede?” diye sordu. “Merak etme, çocukların gelir” diye cevap verdiler.

Ertesi gün tekrar askeri tabura giden annesine “Senin çocuklarını bıraktık, eve gittiler, bir daha gelme” dediler. Birkaç gün sonra 9 yaşındaki Hazni'yi serbest bıraktılar. Hazni bütün olanları ailesine anlattı. Seyhan ve Hazni işkencelerden geçirilmiş ve Filistin askısına alınmışlardı. Hazni, ağabeyisi Seyhan'ın askıya ters asıldığını ve ona çok ağır işkence edildiğine tanıklık etmişti.

Annesi Asiye Doğan her gün oğlunu soruyor, dilekçeler veriyordu. Sonuç alamıyordu. Çareyi televizyona çıkmakta buldu, belki seslenirse oğlu gelir diye düşündü. Bir gün MED TV'ye çıktı ve “Ben devletten davacıyım, çocuğumu istiyorum” dedi. Anne Asiye Doğan ertesi gün ortadan kayboldu. Kızı Zekiye Dargeçit Savcılığı'na gitti. Savcıya “Anneme ne yaptınız” diye sordu. “Biz görmedik” yanıtını aldı.

Dargeçit Savcılığı'na her gün giden ve aynı yanıtı alan Zekiye, bir gün dayanamadı ve acıdan üstünü başını yırtmaya başladı. Birileri savcıya “Kardeşi kayboldu, annesinden haber alamıyor, aklı gitti, kusura bakmayın” dedi.

Zekiye'nin bu tepkisinden 1 saat sonra hukuksuz bir şekilde kaçırılan annesi Asiye'yi, yine hukuksuz bir şekilde köy meydanına bıraktılar. 11 gün kendisinden hiç haber alınamayan anne Asiye, oğlu gibi kaybedilmek istenmişti. Çok ağır işkencelerden geçirilmişti.. yaşadığı işkenceleri anlatmaya çekindi. Pek konuşmuyordu artık. Durumu ağırlaşınca doktora götürdüler. Çocuğunun ve yakınlarının kaybedilmesine yüreği dayanamayan anne Asiye, gördüğü işkencenin de ağır etkisi sonucu Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi'nde yaşamını yitirdi. Seyhan'dan ve akrabaları olan altı kişiden bir daha haber alamadı.

Faşist devletin yaratmış olduğu bir kayıp hikayesi de Seyhan Doğan ve akrabalarına ait. Bu hikayenin sahipleri bugün İstanbul İHD'de bir basın toplantısı gerçekleştirdiler.

1995'ten beri kayıp olan Seyhan Doğan ile ilgili yeni bulgulara rastlayan avukat Eren Keskin ve Seyhan'ın ağabeyi Kadri Doğan, katliamcı faşist devletin katlettiği kardeşiyle ilgili yeni bilgilere rastlamalarının ardından İHD'de basın toplantısı gerçekleştirdiler.

Avukat Eren Keskin yaptığı açıklamada ilk olarak, Seyhan'ın 1995'te nasıl gözaltına alındığını anlattı. Eren Keskin, birkaç ay önce Mardin-Dargeçit'te köy muhtarıyla görüşme yaptığını söyledi. Bu görüşme sonrasında; Keskin, muhtarın: “Seyhan Doğan'ın 1992'de vefat ettiği” ile ilgili bir kayıt gösterdiğini söyledi. Keskin, bunların yanı sıra 2009'da başvuru üzerine savcılığın soruşturma başlattığını belirtti.

Devlet kirli oyunlarını, yine kendisinin kirletmiş olduğu yargı, hukuk makamlarıyla örtmeye çalışmaktan kaçınmıyor. Katliamlarını örtmeye çalışan devlet, 1995'te kaybettiği 13 yaşındaki bir çocuğu 1992'de ölü gösteriyor.

Ne farkeder ki devlet açısından: 1992'de de olsa 1995'te de olsa Seyhan ve akrabaları kaybedilecekti. Çünkü o bir Kürt'tü; çünkü devlete göre kadın da olsa, çocuk da olsa gereği yapılır...

Seyhan'ın ağabeyi Kadri Doğan, o dönemlerde köyde koruculuk dayatmalarının olduğunu ve kabul etmedikleri için gözaltında kaybedildiklerini ve köylerinin askerler tarafından yakıldığını söyledi. Doğan açıklamalarına şöyle devam etti:

Ben kardeşimin hangi memlekette olduğunu, nerede gömüldüğünü bilmek istiyorum. 15 kişilik bir aileydik, şlimdi koca aileden bir ben kaldım. Kardeşim Hazni'nin peşini hala bırakmadılar. Şu anda Tekirdağ'da Cezaevi'nde. Annem, olanlara dayanamadı vefat etti. Babam da çok aradı kardeşimi, o da dayanamadı Seyhan'ı göremedi, üstelik Hazni'nin cezaevinde olması da çok ağırdı. Babamı 1 ay önce kaybettim. Kürt olduğumuz için devlet tarafından işkencelerden geçirildik.

Kadri Doğan, “Hazni'yi nasıl bıraktılar?” sorusunun ardından, Hazni'nin kendisine anlattıklarını dillendirmek istediğini, fakat tedirgin olduğunu belirtti ve şunları söyledi:

Hazni, ağabeyiyle birlikte Filistin askısındayken içeriye bir jandarma giriyor. Kardeşlerimin gözleri bağlı. Hazni daha 9 yaşında çok korkmuş. Jandarma içeriye girdikten sonra, jandarmanın oğlu da o esnada işkencehanede ve babasının bulunduğu odaya giriyor, babasına Hazni'yi işaret ederek: 'Baba onu bırak, o benim sınıf arkadaşım' demesi üzerine Hazni çözülüp bırakılıyor. Dışardaki askerler nereye gidiyordun diye soruyorlar. Hazni: 'Komutana sigara alacağım' diyor ve kaçıyor taburdan.

Kürdistan'da yaşanan kirli savaşın katliamları, kuyulardan çıkarılan cesetler, yol kenarlarına gömülen insanlar, hayvanlarını otlatırken parçalanan Ceylan'ların minicik yürekleri, Uğur'ların bedenindeki kurşunlar, Filistin askılarındaki Seyhan'lar... T.C Devleti, kıyımlarınıa devam ederken, bir yandan da kuyulara, topraklara sığdıramadıkları canlar gün yüzüne çıkmaya devam ediyor... Bir asker, 9 yaşındaki Hazni'lere aynı okulda okuyan, aynı köyde yaşayan çocuğu, kendi çocuğunun hatırı için çözüyor Filistin askısından. Aynı köyde aynı ekmekten beslenen asker, aynı dili konuşmadığı için, devletin işkencehanelerinde katliam yapabiliyor...