Ulucanlar Direnişi 11. yılında TUYAB bileşenleri tarafından, Karacaahmet Mezarlığı'nda selamlandı
TUYAB bileşenleri; Alınteri, Partizan, DHF ve ESP, 11. yılında Ulucanlar Direnişi'ni anma eylemi gerçekleştirdi. Karacaahmet Mezarlığı'nda, cami önünde toplanılarak Ulucanlar şehidi Ümit Altıntaş'ın mezarına doğru sloganlarla yürüyüş gerçekleştirildi. TUYAB imzalı "Ulucanlar katliamı ve direnişi 11. yılında... unutmadık unutturmayacağız" adlı pankartın arkasında yürüyüşe geçen kortej sık sık: “Anaların öfkesi katilleri boğacak!, Yaşasın devrim ve sosyalizm!, Devrim şehitleri ölümsüzdür!, Devrimci tutsaklar onurumuzdur!, Yaşasın Ulucanlar direnişimiz!, İçerde dışarda hücreleri parçala!” sloganları atıldı. Şehit düşen devrimcilerin isimleri okunarak; “yaşıyor!” denildi.



Ümit Altıntaş'ın mezarı başına gelindiğinde, anma programı başlatıldı. Mezar karanfillerle süslendi ve devrim şehitleri için 1 dakikalık saygı duruşu gerçekleştirildi.



Ardından anma için hazırlanan sunum yapıldı. Sunumu gerçekleştiren Sema Gül:
Kanla yazılıyor hapishaneler tarihi. İşkenceler, katliamlarla... Ama diğer yanı direniş destanları bu tarihin... Her saldırı, devrimci iradeye, direnişe, teslim olmama kararlılığına çarpıp yerle bir oluyor. Taş duvar, demir kapı, kör pencere, hücre ve işkence motifli şiir şiir, türkü türkü, barikat barikat bestelenen direniş destanları yazılıyor.
Hapishanelerede karşı karşıya gelen aslında iki sınıftır, iki dünyadır. Hapishaneler, işçilerin ve emekçilerin gelecek özleminin, özgür, sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya kurma arayışının temsilcisi olan devrimci tutsaklar ile; karanlığın bekçisi olan ve milyonlara yoksulluğu, sefaleti, işsizliği, savaşı ve her türlü baskı ve zulmü dayatan bu düzenin temsilcilerinin karşı karşıya geldiği bir alandır.
Bugün, sahtekarca demokrasi dersleri vermeye çalışıyorlar. Oysa ki Diyarbakır, Mamak, Metris, Buca ve Ümraniye hapishane katliamlarının failleri ellerini kollarını sallayarak sokaklarda serbestçe dolaşırken, kimseyi kandıramazsınız. "Saldırının amacı açıktı. Dönemin başbakanı tarafından açıkça ilan edildi, 'Hapishaneler denetim altına alınmadan toplumsal muhalefet denetim altına alınamazdı.' F tiplerine doğru ilerleşin ilk adımlarıydı bu sözler ve özenle seçilmişti Ulucanlar. Henüz Ulucanlar ve 19 Aralık katliamlarında yitirdiklerimizin kanları kurumadı. Hiçbirini unutmadık, unutturmayacağız.
Bu topraklar, tasfiyeciliğe, tasfiyeciliğin yanıbaşında ve ona yanıt olarak görkemli direnişlere tanıklık etti..dedi.
Tarih hep düşlerimiz uğruna öldürüldüğümüze, öldükçe çoğaldığımıza tanıklık etti...
O büyük güne kadar, ölmekten de ölülerimizi omuzlarımızda taşımaktan da vazgeçmeyeceğiz...
Siper yoldaşlığı sözlerle değil, sokak aralarında, barikat başlarında çarpışırken bulur anlamını. Tıpkı Ulucanlar Direnişi'nde olduğu gibi, kurşun yağmuru altında omuz omuza halay çekmektir, Abuzer'in Halil'in cesedini insan boyu köpüğün arasından bulup taşırken gözyaşı dökmektir siper yoldaşlığı.. Ulucanlar, bu toprakların çokça gördüğü ve ölümün gözlerde küçüldüğü anlardan biridir sadece.
Onlarca namludan çıkan kurşuna inat, “arkadaşlar saldıralım, geri alabiliriz” diye haykıran, burada yatan adamın, Ümit'in sesidir Ulucanlar..
Ölüm ha geldi ha gelecekken, gövdesinden kanı boşalırken “beni boş verin, siz işinize bakın” diyen Önder'dir, yarasından dolayı konuşamadığı için “nasılsın” diye her sorulduğunda zafer işaretiyle karşılık veren Zafer'in gözleridir Ulucanlar..
Atılan her gaz bombasını düşmana geri savurmak için koşturan Ahmet'in, Aziz'in elleri, yanan gözlerimizi tedavi etmeye çalışan Mahir'in şefkatidir Ulucanlar..
Asla ölümü kutsamak değil dört duvarın arasında, yedi saat boyunca yaşanan direniş. Ulucanlar, vakti geldiğinde ölümün üstüne nasıl yürünmesi gerektiğini gösteren bir aynadır sadece..
Dipçik yağmuru altında yaralı yoldaşını taşımaya çalışan İsmet'i, “beni parti bayrağıyla gömün” diyen Habip'i asla unutmayacağız.
Bilmeliyiz ki, attığımız her adım, geçtiğimiz her sokak, yürüdüğümüz her yol On'lardan bir parça..
Bilmeliyiz ki, kurduğumuz her barikat, yaktığımız her ateş, fırlattığımız her taş On'lardan bir parça..
Bilmeliyiz ki, çaldığımız her işçi kapısı, bildiri dağıttığımız her fabrika, afiş astığımız her duvar On'lardan bir parça...
Her sabah düştüğümüzde yola, kurşuna karşı sapan, kurşuna karşı yürek, kurşuna karşı bilinç bu direniş gelmeli aklımıza..
Başımız dik, yumruklarımız sıkılı olmalı her an, On'ların hesabını biz soracağız, On'ların adını bu topraklara biz yazacağız.