Salı, 28 Eylül 2010 (16 yıl 1 ay önce)
İstanbul Sultan Çiftliği'nde 3 yıl önce, 10 yaşındaki Volkan Beyhan, araç trafiği'ne kapalı çıkmaz sokakta bulunan çocuk parkında giderken askeriye tarafından hiçbir izin olmadığı halde şifahen açılan bir güzergahtan geçip harfiyat döken kamyonun çarpması sonucu hayatını kaybetmişti.
Baba İbrahim Halil Beyhan, 2006'dan bu yana oğlunun katilleri hakıkında dava açmış, kendi başına topladığı dedilleri savcılığa ve gerekli makamlara sunduğu halde bir sonuç alamadı. Çocuğunun ölümüyle ilgili elde ettiği belgelere dayanarak; İSKİ Genel Müdürlüğü, İBB, Ak İnşaat taşeron firması ve parkın yanındaki 66. Mekanize Tugay Komutanlığı hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunan baba, dava ile ilgili takipsizlik kararını öğrenince sinir krizleri geçirmiş ve adliyenin balkonundan atlamaya çalışarak intihar girişiminde bulunmuştu. 3 yıldır bu hukuksuzluklar içerisinde adalet aramaya çalışan İbrahim Halil Beyhan:
dedi.02.12.2006 Cumartesi saat 14:00 sularında oğlum evin önündeki çocuk parkına giderken; (bu parkın olduğu sokak araç trafiğine kapalı çıkmaz bir sokak, üstelik bu sokağın çıkmazını da askeri tel örgüler oluşturuyor.) kamyon harfiyat taşıması yapıyor. Kaçak taşıma yapan kamyon arka arka gelerek Volkan'ı eziyor. Bu kamyonların hiçbirinin yasal güzergah izni yok, askeriye bu kamyona nasıl olur da kapı açar? İl Trafik Komisyonu'nda yol krokileri yok! Sokakta tabela, yazı, işaret, koruma gibi bilgilendirmeler yok. Ne sivil yargıda, ne de TSK'da böyle bir izin yok. Bu da TSK-İSKİ-taşeron firmanın arasında bir anlaşma olduğunu gösteriyor. Burada apaçık “rüşvet” var. sadece kamyon şoförü hakkında dava açılıyor. Bence burada en az suçlu kamyon şoförüdür. Adam işni yapıyor, nasıl söylendiyse öyle yapıyor. Ben tamamen suçsuzdur demiyorum kamyon şoförüne; fakat askeri birlikte izin olmadığı halde, çıkmaz bir sokakta -parkın bulunduğu çıkmaz bir sokakta- kamyonun ne işi vardır? Bu konuyla ilgili Adalet Bakanlığı'na, TSK'ya, İl Trafik Komisyonu'na ve daha bir çok yere dilekçe gönderdim, bana yanıt vermediler. Taşeron firma olaydan hemen sonra ihaleyi devretmiş, yol krokileri değiştirilmiş, hepsi bir şekilde kendini aklamaya çalışıyor.
16.06.2006 tarihinde, yani 3 ay sonra davayla ilgili takipsizlik kararı alındı.
Dava dosyasını da kaybetmeye çalıştılar. Sultanahmet'teki adliyeye gittim, orada davanın düştüğünü öğrenince kahroldu. Şık giyinimli biri çarptı bana, avukattı. Beni gözü yaşlı görünce “ne oldu?” dedi. Ben de elimdeki dosyaları gösterdim, durumu anlattım. İnceledi elimdekileri. “Buraya gelen itirazları hakimler görmüyorlar, direk kalemlerine gönderiyorlar, daha sonra da karara bile bakmıyorlar. Karar ne olursa olsun imzalayıp gönderiyorlar” dedi. Bu olaydan sonra ben Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığı'na gittim. Daha önceden Halim Taş isimli savcı bakıyordu bu davaya. Bu savcı hakkında daha önce; soruşturmayı incelemediği için Adalet Bakanlığı'na suç duyurusunda bulunmuştum. Görevini yapmadığı için AHİM' e de başvurdum Bu defa başakası vardı, fakat beni tekrar Halim Taş'a yönlendirdi. Benle görüşen savcıya “Halim Taş hakkında neden soruşturma açmıyorsunuz, görevini yapmıyor” dediğimde; “ben meslektaşım hakkında böyle bir dava açamam.”dedi.. Savcı Halim Taş'a gittiğimde bana: ”sen beni şikayet ettin içim canım istemedi, davayı açmadım. Ağzından tek kelime çıkarsa hakkınızda, görev başındaki savcıya hakaretten dava açarım” dedi. Ben de sinir krizleri geçirdim ve kendimi adliyenin balkonunda buldum. İntihar edecektim, bana: ”bu adamların yargılanmasını sağlayacağız, şeref namus sözü” dediler. Ve beni 24 saat gözaltında tuttular. Hakkımda soruşturma açıldı. Gece saat 03.00'da parmak izimi aldılar, numara astılar boynuma.. sabah 04.00'da bıraktılar, sabah 09.00'da nöbetçi savcı karşısına çıkardılar. Savcı: “neden şov yapıyorsun?” dedi. Ben de esas şov yapanların 3 kat yukarıda oturduklarını söyledim. Bunun üzerine savcı bana: “Türkiye'de adalet yok, allahın adaletini bekle” dedi.
Yaklaşık bir sene eşim ve ben ağır travmalar geçirdik, psikolojik tedavi gördük. Oğlum uçak mühendisi olmak istiyordu. Oğlumun hayallerini yıkan bu katillerin yargılanmasını, hesap vermesini istiyorum.