Pazar, 31 Ekim 2010 (16 yıl 1 hafta önce)
“Kına yakmasın düşman ellerine ,
Bizler tükenmeyenlerin nasırlı elleriyle
Çitleri yıkacak olanların çelik bilinciyiz
Bizler proletaryanın neferleriyiz!”
Alınteri, Devrimci Proleter Gençlik ve '78’liler Girişimi tarafından örgütlenen anma etkinliği için saat 12:30’da Karşıyaka Mezarlığı 2. kapıda buluşuldu.
Sezai yoldaşın başına geldiğimizde onun nezdinde tüm devrim şehitleri için bir dakikalık saygı duruşunda bulunuldu. Saygı duruşunun ardından Sezai yoldaşın eşi Esma yoldaş bizlere Sezai’yi anlatmaya başlamadan önce “geçtiğimiz sene içinden geçtiğimiz bunalımlı dönemin de etkisiyle anma içime sinmemişti” dedi. Konuşmasında daha sonra şunları söyledi:

...Ancak özellikle bu dönemde yenilenmiş bir şekilde geldik Sezai’nin başına; ben ve buradaki yoldaşları bugün çok daha güzel bir enerjiyle buradayız. Sezai’nin ölümünden bir hafta önce
Şaban yoldaş ve
Remzi yoldaşı kaybetmiştik. Sezai’nin ölümü de onların acısının üzerine geldi. Buraya gelişimiz Sezai’yi burada ilk toprağa verdiğimiz gün gibi hala. Ben kuru kuru bir anmanın özellikle böyle yoldaşlar için yeterli ya da gerekli olduğunu düşünmüyorum. Eğer bizler Sezai’yi, Şaban’ı, Remzi’yi,
Osman’ı anmak anlamak istiyorsak onların neden nasıl mücadele ettiklerini anlamalı ve onların yolundan gitmeliyiz. Ekim ayı yalnızca yoldaşlarımızı kaybettiğimiz bir ay değil aynı zamanda
Ekim Devrimi’nin de gerçekleştiği ay olması itibariyle önemli. Ben kendi adıma çıkardığım bir dersi belki bir düşünceyi ifade etmek istiyorum: Ekim Devrimi 1
905 yenilgisinin hemen ardından gelmiştir. Yani o dönem yenilgi, kayıp gibi görünen durumlar devrimi doğurmuştur. O yüzden böyle buhranlardan daha sağlam çıkabilmek mümkün. Sezai’nin en çok istediği şey
ALINTERİ’nin çıkmasıydı. Bizler de onun ölümünün birinci yılında onu anmaya geldiğimizde ALINTERİ gazetesinin ilk sayısıyla gelmiştik. O ALINTERİ’ne çok önem verirdi. Bizler de ona çok istediği şeyi getirmiştik. Sezai de yoldaşlar da ölmedi. Onlar bizlerle birlikte yaşıyorlar.
Ardından Sezai yoldaşın ailesi adına
Hatice Abla, “
Sezai öncelikle evde bizleri örgütledi. Hayatının her alanında örgütlü olabilmiş bunu yaşam biçimi haline getirebilmiş bir devrimciydi” dedi.
'78’ler Girişimi Başkanı Hüseyin Gevher ise, “
Sezai Ekinci'yle Adana Özel Tip Cezaevi’nde karşılaştığını, çok mütevazi bir insan olduğunu ve işkence ya da tutsaklık halindeyken bile içinde bulunduğu koşulu devrimcileştirebilen bir yoldaş olduğunu” söyledi.
Alınteri gazetesi adına Sezai ve tüm Ekim Şehitlerinin devrimci kişiliklerine vurgulu bir konuşma yapıldı.
Sezai'yle birlikte cezaevinde yatmış bir yoldaş da direnişi sırasında çakalların, “
Bir bağır da sesini duyalım yalvarışlarıyla tanıdım Sezai yoldaşı. O, kitaplarda okuduğumuz kahramanların nasıl kahramanlaştığını gösterdi bizlere şubede” dedi.
Devrimci Proleter Gençlik ise, “
Bizler gençlik açısından sorunu komünist kişiliği yaratıp yaratamamakta görüyoruz. Sezai yoldaş nezdinde söz veriyoruz ki bu kişiliği yaratarak, belki ağır ama sağlam adımlarla mücadelemize devam edeceğiz. Sizler buzu kırıp, yolu açtınız. Bizler ise en iyi şekilde üzerimize düşen sorumluluğu yerine getireceğiz” sözünü verdi.
Yoldaşın başında onun için çıkarılacak kitap hakkında sohbet edildi. “
Kitapta, mücadelenin içinden gelen devrimcilerin nasıl şekillendikleri, süreçleri nasıl kavradıkları, yaşamlarını ve çevrelerini nasıl örgütledikleri anlatılacak” denildi.
Sezai yoldaşın başından ayrıldıktan sonra '77’nin zorlu koşullarında Halkın Kurtuluşu’ndan ayrılışın en sancılı dönemlerinde gözükaralığı, yoldaşlarını sıkıca kucaklayışıyla tanıdığımız sevgili
Atilla yoldaşımızı da ziyaret ettik ve onlara verdiğimiz sözü onun başında da tekrarladık.
Henüz 18 yaşında ömrünün baharının da baharında zekiliği, kıvraklığı ve yine gözükaralığıyla anlatılanlardan, okuduklarımızdan tanıdığımız
Selma yoldaşın mezarına gittik. Ve “
kendisini pusularda katletmeye çalışan katil devletten hesap soracağız” dedik.
Anma etkinliği sonrasında bütün yoldaşlarla '78’liler Derneği’nde bir araya geldik. Uzun süredir bir araya gelmemenin özlemiyle dostça kucaklaşıldı; yoldaşlar üzerine ve bugün neler yapmamız gerektiğine dair sohbetler yapıldı.
Yoldaşlarımızın anıları mücadelemize ışık tutuyor.