Ahmet Kaya şahsında muhalif kimlik ve sesleri bağırlarına basarak boğmak istiyorlar
16 Kasım Ahmet Kaya’nın 10. ölüm yıldönümü. Bestelediği ve okuduğu türkülerin içeriğinden kaynaklı ona "katli vaciptir" diyenler, bugün "değişim"lerini kanıtlamak telaşı ve sahtekarlığıyla Ahmet Kaya’ya sahip çıkıyor görüntüsü çiziyorlar.
Magazin Gazetecileri Derneği'nin ödül töreninde Yılın Sanatçısı seçilirken, yeni albümünde Kürtçe bir şarkı söyleyeceğini açıklayınca saldıranların arkasında saf tutanlar, şimdi 'sütten çıkmış ak kaşık' edasıyla Ahmet Kaya’yı bağırlarına basıyorlar. Yeni Şafak ve Zaman gibi islamcı sermayenin borazanları "bugünün Türkiye’sinde Ahmet Kaya’lara, Kürtçeye yer var" mesajı vermeye çalışıyorlar. Ahmet Kaya şahsında muhalif kimlik ve sesleri bağırlarına basarak boğmak istiyorlar.
Oysa Kürt halkı ve Kürtçe üzerindeki sivil ve resmi terör, sisteme muhalif olan herkes üzerindeki ’demoklesin kılıcı’ bütün kıyıcılığıyla işlemeye devam ediyor hala. Dün Ahmet Kaya’ya çatal fırlatan anlayış, bugün "Kürtçe konuşulacaksa da ben konuşurum, Kürtçe Türkü söylenecekse de ben söylerim" edasıyla, anadilde eğitim hakkı ve Kürtçe savunma taleplerine azgınca saldırıyor.
Ahmet Kaya okuduğu Bahtiyar türküsünün anlattıklarına kendisi muhatap oldu. Fakat gür sesi ve muhalif haykırışlarıyla halkların bilincinde yaşıyor hala…
Bahtiyar
Geçiyor önümden
Sirenler içinde
Ak eller üstünde
Çiçekler içinde
Dudağında yarım
Bir sevdanın hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda
Hep volta atarken
Cigara içerken yahut coplanırken
Kimseyle konuşmaz
Dal gibi titrerdi
Çocukça sevdiği çiçeği sularken
Diyarbakırlıymış adı bahtiyar
Suçu saz çalmakmış
Öğrendiğim kadar
Geçiyor önümden gül yüzlü bahtiyar
Yaralıyım yerde kalan sazı kadar
Benide saldılar o kaldı içerde
Çok sonra duydum ki
Yozgatta sürgünde
Ne yapsa ne etse üstüne gitmişler
Mavi gökyüzünü ona dar etmişler
Gazete çıktı üç satır yazıyla
Uzamış sakalı çatlamış sazıyla
Birileri ona ölmedin diyordu
Ölüm ilanında hüzünle gülüyordu...