Anamın verdiği simit paralarını biriktirseydim, bir baltaya sap olmuştum kesin. Gülmeyin, bir simit parasından ne olur demeyin
Gemicik, fabrikacık, dükkancık, falancık filancık derken şimdi de karşımızda şirketcik. Elalemin çocuğu (Erdoğan‘ın, Gül‘ün, Unakıtan‘ın çocukları) cin gibi, zeki, atılgan, girişimci!..
Okyanuslarda ‘gemiciklerini’ yüzdürüp parasına para katan mı dersiniz, fabrikacığında mısır patlatan mı. Çiftliğinde yumurtaları birbirine tokuşturup dolar hesabı yapıyor kimi. Bir diğeri 16 yaşında şirket kurup Harvard‘da okumaya hak kazanıyor. Bu ne zeka, bu ne bitmek tükenmek bilmez çalışkanlık.
Sonunda Tayyip Erdoğan’ın kızı Sümeyye Erdoğan da iş hayatına atıldı, geç bile kalmıştı. 90 bin liralık sermayesiyle, ağabeyisinin 120 bin lira sermaye kattığı şirketciğine ortak olmuş Sümeyye. ABD‘nin Indiana'sında sosyoloji okuyup, Londra‘da master yapmış. Sümeyye okur da, Abdullah Gül’ün oğlu Mehmet Amerika’da okuyamaz mı? Unakıtan’ın çocukları Zeynep, Fatma, Abdullah şirket kurar da Sümeyye kuramaz mı? Hepsi birbirinden cevval çocuklar… Gemicikler, şirketçikler, yumurta çiftlikleri, güvenlik sistemleri, milyon dolarlık ihaleler, organik gıdalar; gitsin liralar gelsin dolarlar… Başımı döndürdü bu güllük gülistanlık ülkemin çocukları. Makinayı alıp başlıyorum hesap yapmaya. 90 bin lira sermayeyle böyle bir şirkete ortak olabilmek için ne kadar çalışmam gerekiyor diye. Eğer ki asgari ücret alıyorsam, kaba hesap aylık 500 liradan 180 ay, yani 15 senecik çalışır, hiç para harcamaz ve zıkkım yiyerek beslenme sorununu da çözersem benim de böyle naçizane bir şirketçiğe ortak olma umudum var. 15 sene zıkkım yesek ne yazar, zaten zehir zıkkım bir hayatımız var.
Aslında biz de çocukluğumuzda çok gayretkeştik. Gazoz kapağı, alüminyum falan toplar, bazen parayla satar, bazen iki-üç keçiboynuzu, bir avuç iğdeye fit olurduk… Yani vakti zamanında sermayeyi har vurup harman savurduk. Ne gemicik almak geldi bi karış havada aklımıza ne de şirketcik kurmak yamalı pantolonlarımızla. Aslında suç bizde değil babalarımızda. Ayda bir aldığı eşek etinden yapılma sucukları mideye indirirken onu hiç uyarmadık, bugünleri hiç düşünmedik. Arada bir et de girerdi yemeğimizin içine. Çok savurganız çok… Yoksa bu çocukların böyle semirmesinin sebebi çalıp çırpmaktan, alınterini sömürmekten değil, asla ve kat'a!.. Emek ve sermayeyle, kapitalizm denen girişimci cenneti bu sistemle hiç alakası yok olanların, asla ve hatta kat'a… Anamın verdiği simit paralarını biriktirseydim, bir baltaya sap olmuştum kesin. Gülmeyin, bir simit parasından ne olur demeyin. Elin oğlu-kızı yememiş içmemiş biriktirmiş; boğazından bir lokma geçerken gemiciklerini, fabrikacıklarını hesap etmiş.
Çalanı çırpanı severiz millet olarak. Bu konuda atalarımızın özlü sözü kazınmıştır beyinlerimize: “Çalıyor ama iş yapıyor, helal olsun!” Çalmayı beceremiyorsak Sümeyye’nin suçu ne!.. İşçiyi sömürmeyi bilmiyorsak bundan kapitalizme ne!.. Siz de çalın şirketciğinize şirketcik ekleyin, siz de çırpın gemiciğinize bir gemicik daha katın. Çalın çırpın elalemin çocuklarına laf atmayın, çalın çırpın kapitalizme toz kondurmayın.
(İstanbul’dan bir Alınteri okuru)