Ergin'den mektup var!

Ergin'den mektup var!

Ergin Öncü, gündemimize zor düşenlerden. Hepimize figüranlık dayatılan berbat bir filmin esas kahramanlarından değil. Dolayısıyla kolayca harcanabilir, hayatı ellerinden hoyratça koparılıp alınabilir, fütursuzca yaftalanabilir. Ve işin en acısı, bütün bunları hiçbirimizin ruhu duymayabilir.

Ergin’in yarın duruşması var. ‘Devrimci Karargâh’ üyesi olduğu iddiasıyla 18 aydır hapis yatıyor. Demokrasi oyununu sürdüreceksek; adalete, insana, hayata olan inancımızdan vazgeçmediysek, Ergin’in başına gelenlerden sorumluyuz. Mektubunu hepimize yazmış. Hepimizi uyarıyor.

Bugün oturup onun mektubunun, hiç değilse kısaltılmış halini birlikte okuyalım:

27 Nisan 2009 tarihinde örgüte yapılan genel bir operasyon kapsamında sabah saatlerinde çalıştığım işyerinde gözaltına alındım. Gözaltında 4 gün kaldık ve bu süre zarfında dışarıda yaratılan ‘infial’en habersizdik. Yaratılmış bu’infial’ sebebiyle tam 1.5 yıldır tutuklu bulunuyorum. Bu 1.5 yıllık süreç hukuka, yasalara göre değil, işte bu ‘infial’ durumuna göre işletildi. Ne için gözaltına alındığımı(zı) anlamadan tutuklanmış olduk ve öğrenmek için 6 ay beklemek zorunda kaldık. Sonunda içinde ‘delil’ olmayan bir iddianame vasıtasıyla ‘örgüt üyesi’ olmakla suçlandığımı nihayet öğrenmiş oldum...

İlk duruşma tarihi tutuklanmamızdan 10 ay sonrasına verildi. Yani bir süre daha F tipi denen kimi ‘devlet büyükleri’nin otel odası dediği, esasında modernize ve estetize edilmiş işkence yerinde tutulacaktım. 10 aylık haksız tutukluluk durumumun kâfi geleceği ve tahliye olacağım yönündeki naif beklentimin boşuna olduğunu duruşma salonunda öğrenmiş oldum. İkinci duruşma 4 ay sonrasına ertelenmişti. Hukuksuzluk devam ediyordu.

Ben Gümrük Muhafaza memuruyum, görevim gereği silah taşıyorum. Taşıma ve bulundurma ruhsatım var yani. Bunu neden belirtiyorum; bana isnat edilen suçlardan biri de ruhsatsız silah taşımak. İddianamenin başlangıç kısmında ne iş yaptığım ve bu kapsamda üzerimdeki silahın çalıştığım kuruma ait olduğu iddianameyi hazırlayan savcı tarafından belirtilmiş olmasına rağmen, iddianamenin sonuç kısmında ruhsatsız silah taşıdığım gerekçesiyle cezalandırılmam istenmiş. Şaka gibi…

Dönemin yargılanmalarında moda olduğu üzere Ergenekon’la ilişkilendirme rüzgârı beni de es geçmedi tabii. Daha önce adını bile duymadığım Ergenekon sanıklarıyla telefon irtibatım olduğu söyleniyordu. Şaşırdım tabii. İşin aslını öğrenmek için dosyayı inceledim. Durum şu: 2007 yılında bir otobüs firmasının yazıhanesini rezervasyon amacıyla aramışım. Aynı yazıhaneyi 2003 yılında Ergenekon sanıklarından biri aramış. Alın size Ergenekon bağlantısı! Sonra GSM operatörü, bir banka şubesi danışma hattı. Bağlantım tek tek sıralanmış! İşin tuhaf yanı aramızdaki bu sözde bağlantıyı sağlayan ‘aracı kurumlara’ yönelik en ufak bir suçlama yok. Oysa ‘aracı’ olarak onların da suçlanması gerekmez miydi? Dosyada isimleri bile anılmamış.

Bir diğer iddia ise sol yayın yapan kimi internet sitelerine girmek ve oralardan yazılar, resimler indirmek. Evimden alınan bilgisayarlardan ve CD’lerden herhangi bir ‘belge’ ya da ‘doküman’ elde edemeyen polis ben gözaltındayken, 24 saat sonra, ailemle beraber işlettiğim internet kafeden rastgele iki bilgisayara el koyuyor. Her gün onlarca insanın giriş-çıkış yaptığı ve belki her gün yüzlerce internet sitesinin ziyaret edildiği bilgisayarlardan elde edilen dökümler, delil olarak sunulmuş. Bu bilgisayarlar iddianamede, sanki kişisel bilgisayarlarmış gibi bir izlenim yaratılmış. Hoş, öyle olsa da bahsi geçen resimler, yazılar, internet siteleri yasadışı değil. Hiçbirinin erişimi engellenmemiş. Burada daha önemli olan nokta bu bilgisayarlara ben gözaltındayken, 1 gün sonra el konulmuş olması. Benimle ilgili olduğu söylenen iki yazışma -ki onlar da sıradan ve günlük olağan yazışmalar- ben gözaltındayken başkaları tarafından yapılmış. Bilgisayarlarda kayıtlı onlarca e-posta adresinin hiçbirinin bana ait olmadığı ve dolayısıyla bu bilgisayarların benim tarafımdan kullanılmadığı açıkça ortada olmasına rağmen yoktan ‘delilimsi’ler yaratılmaya çalışılmış...

1.5 yıldır kaçma şüphesiyle tutuklu bulunuyorum. Hem de gözaltına alınmadan önce operasyondan haberim olmasına rağmen. Beni aylarca izlemiş olan polis her gün gittiğim işimi, nerede çalıştığımı öğrenemiyor ve sabah ev baskınına geldiğinde iş bilgimi, iş adresimi ailemden alıp gözaltı için ikinci kez yola çıkıyor. Onlar yola çıktıklarında ben haberi ablamdan alıp onları beklemeye başlamıştım. İradem dahilinde kaçma imkânım varken kaçmayıp, polisi beklemişken 1.5 yıldır kaçma şüphesiyle tutukluluğumun devam ettirilmesi nasıl bir hukuk mantığıyla açıklanabilir?

Yaşadıklarım bana herkesin bir biçimde yaşadığı bir örgütün üyesi olarak suçlanabilir durumda olduğunu gösteriyor. Yaptığımız her fiil ‘terör suçu’ kapsamına alınabilir. Sadece şu anda gözle görülür faaliyetleriniz değil eğer bu faaliyetler suç niteliği taşımıyorsa bizim davada olduğu gibi 20 yıl önce katıldığınız 1 Mayıs gösterisi örgüt üyeliğinizin delili sayılabilir. Arşiv kayıtları emniyet binalarının bodrum katlarının dehlizlerinde tozlansın diye tutulmuyor ne de olsa.

Piyasada satılan ve herhangi bir kitapçıdan rahatlıkla bulabileceğiniz bir kitap, herkesin dinlediği müzisyenlerin CD’leri suç delili, herhangi bir yasal mitinge katılmakda örgüt faaliyeti sayılabiliyor. Sol yayın yapan bir internet sitesini ziyaret etmişseniz o sitenin tüm içeriğinden sorumlu tutulabilirsiniz mesela. Sınır yok... Akşam eve gitmeden önce eşinizi arayıp yemek için ‘malzeme’ alayım mı diye sordunuz mu vay halinize! Bombacı ilan edilmeniz içten bile değil...

Yeriniz yurdunuz, işiniz, aileniz, sosyal çevreniz biliniyor olsa da kaçma şüpheniz, sizi suçlayabilecek tek bir delil olmasa da ‘delil karatma’ şüpheniz yıllarca devam edebilir. İşte ‘Özgürlükçü Çağdaş Liberal Avrupa Demokrasisi’ yolunda gelinen en ileri aşama budur...

7 Aralık 2010 tarihinde Beşiktaş 9. Ağır Ceza Mahkemesinde tutukluluğumun 19. ayında 3. duruşmaya çıkacağım. Bu haksız durumun son bulacağı umudunu taşıyorum. Sizin de orada olmanız desteğinizi hissetmek benim için moral kaynağı olacaktır. Şimdiden teşekkür ediyor, çalışmalarınızda başarılar diliyorum.

Saygılarımla. Ergin Öncü 1 No.lu F Tipi Cezaevi, Tekirdağ