"Şeref namus sözü" dediler

Pazartesi, 13 Aralık 2010 (15 yıl 10 ay önce)

2 Aralık 2006 tarihinde on yaşındaki Volkan Beyhan evinin yanındaki parkta oynarken, askeriyeden çıkan bir harfiyat kamyonunun altında kalarak can vermişti. Baba İbrahim Beyhan kaçak harfiyat yapan şirketten ve askeriyeden şikayetçi olmuş, dava açmıştı. Bunun üzerine tüm deliller karartıldı ve mahkeme bugün bu cinayete takipsizlik kararı verdi. Türk adaletinden sonuç alamayan İbrahim Beyhan, AHİM'e başvurdu.

Dava dosyasını da kaybetmeye çalıştılar. Sultanahmet'teki adliyeye gittim, orada davanın düştüğünü öğrenince kahroldum. Şık giyinimli biri çarptı bana, avukattı. Beni gözü yaşlı görünce “ne oldu?” dedi. Ben de elimdeki dosyaları gösterdim, durumu anlattım. İnceledi elimdekileri. “Buraya gelen itirazları hakimler görmüyorlar, direk kalemlerine gönderiyorlar, daha sonra da karara bile bakmıyorlar. Karar ne olursa olsun imzalayıp gönderiyorlar” dedi. Bu olaydan sonra ben Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığı'na gittim. Daha önceden Halim Taş isimli savcı bakıyordu bu davaya. Bu savcı hakkında daha önce; soruşturmayı incelemediği için Adalet Bakanlığı'na suç duyurusunda bulunmuştum. Görevini yapmadığı için AHİM' e de başvurdum Bu defa başkası vardı, fakat beni tekrar Halim Taş'a yönlendirdi. Benle görüşen savcıya “Halim Taş hakkında neden soruşturma açmıyorsunuz, görevini yapmıyor” dediğimde; “Ben meslektaşım hakkında böyle bir dava açamam.”dedi.. Savcı Halim Taş'a gittiğimde bana ”Sen beni şikayet ettiğin için canım istemedi, davayı açmadım. Ağzından tek kelime çıkarsa hakkınızda, görev başındaki savcıya hakaretten dava açarım” dedi. Ben de sinir krizleri geçirdim ve kendimi adliyenin balkonunda buldum. İntihar edecektim, bana; ”Bu adamların yargılanmasını sağlayacağız, şeref namus sözü” dediler. Ve beni yirmidört saat gözaltında tuttular. Hakkımda soruşturma açıldı. Gece saat 03.00'da parmak izimi aldılar, numara astılar boynuma.. Sabah 04.00'da bıraktılar, sabah 09.00'da nöbetçi savcı karşısına çıkardılar. Savcı, “Neden şov yapıyorsun?” dedi. Ben de esas şov yapanların üç kat yukarıda oturduklarını söyledim. Bunun üzerine savcı bana, “Türkiye'de adalet yok, allahın adaletini bekle” dedi.

Üç yıl önce, kapı kapı dolaşıp adalet arayan; fakat bir türlü adalet kapısını bulamayan İbrahim Halil Beyhan'ın yaşadıkları böyleydi. İbrahim Beyhan'ın on yaşındaki oğlu Volkan, İstanbul Sultan Çiftliği'nde üç yıl önce, araç trafiği'ne kapalı çıkmaz sokakta bulunan çocuk parkında giderken, askeriye tarafından hiçbir izin olmadığı halde şifahen açılan bir güzergahtan geçip hafriyat döken kamyonun çarpması sonucu hayatını kaybetmişti.

02.12.2006 Cumartesi saat 14.00 sularında oğlum evin önündeki çocuk parkına giderken; (bu parkın olduğu sokak araç trafiğine kapalı çıkmaz bir sokak, üstelik bu sokağın çıkmazını da askeri tel örgüler oluşturuyor.) kamyon harfiyat taşıması yapıyor. Kaçak taşıma yapan kamyon arka arka gelerek Volkan'ı eziyor. Bu kamyonların hiçbirinin yasal güzergah izni yok, askeriye bu kamyona nasıl olur da kapı açar? İl Trafik Komisyonu'nda yol krokileri yok! Sokakta tabela, yazı, işaret, koruma gibi bilgilendirmeler yok. Ne sivil yargıda, ne de TSK'da böyle bir izin yok. Bu da TSK-İSKİ-taşeron firmanın arasında bir anlaşma olduğunu gösteriyor. Burada apaçık “rüşvet” var. Sadece kamyon şoförü hakkında dava açılıyor. Bence burada en az suçlu kamyon şoförüdür. Adam işini yapıyor, nasıl söylendiyse öyle yapıyor. Ben tamamen suçsuzdur demiyorum kamyon şoförüne; fakat askeri birlikte izin olmadığı halde, çıkmaz bir sokakta -parkın bulunduğu çıkmaz bir sokakta- kamyonun ne işi vardır? Bu konuyla ilgili Adalet Bakanlığı'na, TSK'ya, İl Trafik Komisyonu'na ve daha bir çok yere dilekçe gönderdim, bana yanıt vermediler. Taşeron firma olaydan hemen sonra ihaleyi devretmiş, yol krokileri değiştirilmiş, hepsi bir şekilde kendini aklamaya çalışıyor.

Baba üç yılda birçok delil topladı. Oğlunun katillerinin yargılanması için elinden geleni yapan babanın elinde kocaman bir evrak çantası var şimdi. Ama Türkiye'de adaletin görevlileri olan savcı ve hakimler, taş atan çocuklarımız için, çocuklarımızın “nereli?” olduğunu dahi bir delil sayarken, oğlu için adalet arayan İbrahim Beyhan'ın üç yıldır kapı kapı dolaşarak biriktirdiği evrakları, topladığı delileri görmezden gelebiliyor.

Baba, mahkemeden eli boş döndü. Bu cinayetin peşini bırakmayan İbrahim Beyhan, AHİM'den sonra, konuyu TBMM'ne de taşıdı.