Geceler, gündüzler daha insanca bir düzenin kurulmasına akmıyorsa... Yerimizde hiçbir şey olmamış ve olmuyormuş gibi duruyorsak, uykularımız kaçmıyorsa, emeğimizin, hünerimizin tümünü kavgaya taşımıyorsak...
Çürüme deyince aklınıza ne gelir?..
Çürümeyi nasıl anlatırsınız?.. Çevremizden kaç tane örnek sıralayabilirsiniz?.. Aklınıza gelen örneklerle ne kadar ilgilisiniz?... Peki bunda payınız nedir?..
Hepimizin aklına aynı örnekler mi geliyor? Aynı şeyi mi anlıyoruz çürümeden?..
Kendilerine sığınan 15 yaşındaki 2 kıza günlerce zorla içki ve uyuşturucu içiren, ardından kafalarına silah dayayarak 10 gün boyunca tecavüz eden jandarma subayları nasıl bir insanlıktan çıkma hezeyanı içindedir? Bu nasıl katmerli bir sömürüdür? Kendilerine sığınan 15 yaşında iki çocuğa, 10 gün boyunca bu kötülüğü yapabilmek için hangi sınır tanımaz vahşetin emrine girmiş olmak gerekir?
Bir Sosyal Hizmetler Kurulu'nun kadın üyesi, “Tecavüze uğrayan zihinsel engelli bir kız, doğuracağı çocuğun sorumluluğunu alamaz. Bu yüzden zihinsel engelli kızlar kısırlaştırılsın” diye bir çözüm formülü üretirse ve kurulun diğer iki kadın üyesi de ona destek verirlerse... Okumuş yazmışlar bile Nazi özentisi bu ırkçı yaklaşımların tutsağı olmuşken, insanın birçok umut kapısı birden kapanmış olmaz mı?
Örneğin, 13 ve 14 yaşında Urfa’da iki kız çocuğunun hamile olmaları sizce de çürüme midir? Kendilerinden yaşça büyük erkeklerle evlendirilen bu “küçük kadın”lara yapılan çürüme değilse nedir?
7 aydır Zonguldak’ta bir maden ocağında çürümeye terkedilen cesetler nasıl açıklanır?..
Bir “adam” eşiyle beraber, aynı anda başka bir kadınla beraber oluyor ve bunu da gayet anlamlı bir şey yapmış gibi övünerek anlatıyor. Aynı yatakta iki kadın, bir adam! Bu evde üç çocuk, henüz tertemiz, kirlenmemiş; ama inceden sızmaya başlamış damarlara çürüme…
Kadın seks kölesi, kadın şiddet gören… Ve tüm bunları içine sindirip belirsiz bir güne kadar susan kadın. Daha kimbilir kaç örnek anlatılabilir böyle ama gerek yok! Yanınıza, çevrenize, aynaya bakmanız yeter. Gerçek suratınıza çarpıyor mu?
Her şey kapitalizmin rutinine göre akıyor. Düzen doğallığını koruyor. Her şey olağan: “Çürük düzen çürütür”. Bu sistemin doğasıdır. Her türlü sapkınlık, kadına şiddet, çocuklara zulüm, kan revan, toprak altında bir sürü işçi cesedi bunlar olağan…
Ama olağan olmayan bir şey var!..
7 aydır işçi cesetleri maden ocağının altında kahredici bir çağrıyla çürüyorsa ve bir kent susuyorsa.. İşçiler her sabah bu maden ocağına çalışmaya iniyorsa…
Bir anne, bir baba çocuğunu çocuk yaşta evlendiriyorsa, bir erkek bir çocukla aynı yatağa giriyorsa… Ve insanlar susuyorsa….
Üç çocuk annesi bir kadın, başka bir kadınla aynı anda eşinin yatağına giriyorsa… Ve bütün bunlar küçücük çocuklarının gözü önünde cereyan ediyorsa... Ve biz susuyorsak…
İşte orada çürüme başlar.
Nerdesiniz? Kendine insanım diyenler neredesiniz?
Geceler, gündüzler daha insanca bir düzenin kurulmasına akmıyorsa... Yerimizde, hiçbir şey olmamış ve olmuyormuş gibi duruyorsak. Emeğimizin, hünerimizin tümünü kavgaya taşımıyorsak, eşini döven işçinin yanına gitmiyorsak, uykularımız kaçmıyorsa; maden işçilerinin cesedi oradan çıkana kadar, diğer işçi arkadaşları maden ocağına inilmemesi noktasında ikna etmiyorsak, ikna etmeye çalışmıyorsak...
Tüm bu çürümüşlüklere karşı emeğin yumruğunu konuşturmuyorsak; şair demiş ya “kabahatin çoğu senin kardeşim”, kabahatin çoğu senin! Bu düzen çürütücü biliyorsan ve halen hareketsizsen kabahatlisin!..
Kapitalizm çürütür. Sosyalizm insanlıktır. Sıkıca sarılmıyorsan sosyalist görüşlere, en ufak bir titrekliğin varsa, çıkmayacak işçi cesetleri göçük altından. Sapkınlığın bin türlüsü sürüp gidecek…
Çürümenin panzehiri sosyalizm düşüncesini ve mücadelesini büyütmektir!
Daha çok mücadele, daha az çürüme! Daha çok mücadele, daha çok insanlık!..
Farkında mısın, daha çok insan olmak lazım!