Perşembe, 16 Aralık 2010 (15 yıl 10 ay önce)
Sermayeye geniş çaplı vergi ve prim affı getirmesinin yanı sıra işçi sınıfı ve emekçilerin sadece mevcut konumlarını değil kazanılmış haklarını da sıfırlayacak önlemlerin içine doldurulduğu “Torba Yasa” Meclis'te pişiriliyor. Yine bu dönemde 18 yaşını aşmış olan herkese 5'e varana kadar silah edinme hakkını, polise ve MİT'e ağır silahlar ithal etme serbestliğini içeren bir “silahlanma yasası” çıkarılıyor. Toplumsal yaşamın geleceği üzerinde de tayin edici etkileri olan bu hazırlıklar yürütülürken, toplumun dikkati ve rejimin öfkesi öğrenci gençliğin üzerine yöneltiliyor.
Akşam Gazetesi yazarı Nihal KEMALOĞLU'nun bugünkü yazısı, bu bağlantılara dikkati çekiyor. Adorno'dan da önce “Kapitalizmden söz etmek istemeyen kişi, faşizm kelimesini de ağzına almamalıdır!” diyen Horkheimer'in altını çizdiği ilişkiye işaret ediyor. Yani, tersinin de geçerli olduğunu unutmamak kaydıyla, kapitalizmin kriziyle burjuvazinin saldırganlığındaki tırmanış ve faşizm arasındaki bağlantıya parmak basılıyor.
'Öğrenci düşmanlığı' yine devlet sahnemizde
Belli oldu, önümüzdeki dönem 'milli iradeyi ve birliği' tehdit algısı öğrenci düşmanlığı üzerinden kurulacak.
Son haftalardaki öğrenci protestolarıyla hırslanan iktidar, tarihimizin cunta dönemlerinden arak soğuk savaş slogan ve yöntemleriyle öğrencileri ezme peşinde.
Tek kutuplu dünyanın küresel sermayesinin hizmet üssü, tedarikçi, taşeron ülkede ikinci nesil neoliberal reformları hevesle gerçekleştiren hükümetin 'milli bekaya sızma var' hezeyanlarıyla yumurta protestosu yapan öğrencileri hedefe yerleştirdi!
Bütün bu koparılan gürültünün arkasında 'sosyal devleti' ilelebet tarihe gömecek yasaların tıkıştırıldığı Torba Yasa, Meclis'ten geçmek üzere.
29 Kasım'da Meclis'e gelen Torba Yasa'daki İş Kanunu değişikleriyle, çalışanlar Cumhuriyet tarihi boyunca edindikleri bütün kazanımlara veda ediyor.
Sigortasız, kıdem tazminatsız, parça başı iş, evden istihdam, kiralık taşeron firmalar, kamu çalışanına grev yasağı, işsizlik fonunun sermayeye devri, bölgesel asgari ücretle çatılacak yeni çalışma hayatının 'milli irademizi ve birliğimizi' nasıl tehdit ettiği tartışılamıyor bile... Emeği öznesizleştiren, paryalaştıran iş yasalarıyla birlikte 'ruhsatlı silahlı sivil toplumun' temelini atacak. Silah Yasası silah taşıma ruhsatını 2, silah bulundurma ruhsatını 5'e çıkartırken, pompalı silah kullanma yaşı 18'e indiriliyor.
Millet olarak silah kültüründen uzaklaşıyoruz şovenist bahanesi ve silah lobilerinin ısrarlarıyla milyar dolarlık sektörün yasası el üstünde Meclis'ten geçerken, yumurtalı protesto gösterisine katılan öğrencileri şiddet uygulamakla suçlayıp, soruşturma açmak hakikaten ironik.
Öte yandan Türkiye'yi sermaye-güvenlik devletinin son aşamasına getirmiş iktidarın kalkıp da öğrenci olaylarını 'düğmeye basıldı', 'karanlık tezgahlar', 'kirli oyunlar', 'illegal örgütlenme' feveranları 12 Eylül'ün paşaları ve sivil çığırtkanlarına taş çıkarttı...
Asıl hükümet düğmeye basarak siyasi tarihimizin despotik takvimlerinin 'vatanımızın bağrında örgütlenmiş solcu öğrenciler var' gürültüsüyle kitlesel kaygı hortlatılıyor.
Halkın 'sağduyusu' uyarılıp 'özelleştirilmiş, piyasalaştırılmış milli bekamız' üzerinden damardan gür popülizm meydanları dolduracak.
Zaten siyasi görüşlerinden yargılanarak darağacına çıkarılan çocuklarının matemini tutmaktan korkan ve yüzleşemeyen kitleler bu heyheyli cenk söylemiyle seçime varacaklar.
Faydacı siyasi akıl 12 Eylül'le yüzleşme ve hesaplaşma vaatlerini usulca gündemden çekerek bu günlerde darbeci üniformize dili sahibi gibi kuşandı.
Ama öğrencilerin özgür ve eşit eğitim hakkı protestolarının altında 'eski komünist', 'yeni terörist' tuzağı fantezisine sığınan bu zihniyete karşı ziyadesiyle şerbetliyiz. Asıl hazin olan, askeri vesayeti tasfiye etmekle övünen hükümetin, 1970/1980'lerin anakronik propaganda taktiklerine başvurmasıdır.
Sermaye birikim modelleriyle antidemokratik dönemler arasındaki kopmaz ilişkiyi epey tecrübe etmiş Türkiye, umarız bu dolduruşa gelmez.
Sonuçta otoriterleşmiş 'katı iktidarın' her türlüsünü birkaç yumuşak kabuklu taze yumurtanın sarstığını gördük.
Öğrencilere suçlamaların en garabeti piyasacı demokratların postmodernlikle incinmiş zihinlerinden geldi ve çocuklar 'faşistlikle' suçlandı. 'Tarihin maalesef sonuna gelememiş' dünyada olup biteni okuma kusurlu zatlar başlarını biraz Batı'ya çevirirlerse öngörülmeyen tayfunun taşıdığı değişime geç kalmazlar, pozisyon ayarlarlar.
Mahallenin yaşlı teyzeleri gibi eski sandıklarından çıkarttıkları küflü, çürüttükleri 68 gençlik hatıralarını yad edip felaket tellallığına çıkan demokratlara cevabı Adorno'nun verdiğini farz edelim şimdilik..
'Kapitalizmden söz etmeden faşizmden söz edemezsiniz!'