Pazar, 19 Aralık 2010 (15 yıl 10 ay önce)
19 Aralık günü devletin 20 hapishaneye aynı anda özel güvenlik güçleri ve jandarmanın eşzamanlı yaptığı katliamda çok sayıda devrimci tutsak yanarak hayatını kaybetti ve ağır yaralar aldı. Devlet, devrimci iradeyi içerde teslim almak için “Hayata dönüş” adı altında bir operasyon düzenledi. Hafızalarımızdan silinmeyen hunhar katliamı unutmadık, unutturmayacağız!
19 Aralık Katliamı'nın hesabını sormak için Alınteri, BDSP, Partizan, ESP, DHF, Devrimci Hareket, SDP, KÖZ, TÖP'ün örgütlediği yürüyüş Çankaya Türk Telekom'dan başlanarak eski Sümerbank önünde son buldu.
Yaklaşık yüz kişinin katıldığı yürüyüş, saat 13:00'te başladı. Yürüyüş başlayınca, geçiş güzergahı kapatılmak istendi. Kitlenin zorlamasıyla seçilen güzergahtan devam edildi. Alan, çok sayıda çevik kuvvet tarafından abluka altına alındı.
Yürüyüş sırasında sık sık, "Devrimci irade teslim alınamaz!”, “Faşizme karşı omuz omuza!”, “Baskılar bizi yıldıramaz!”, “İçerde, dışarda, hücreleri parçala!”, “Hasta tutsaklar serbest bırakılsın!”, “Devrimci tutsaklar onurumuzdur!”, “Yaşasın 19 Aralık Direnişimiz!”, “Katil devlet hesap verecek!" sloganları atıldı.
Sümerbank önüne gelindiğinde devrim şehitleri için bir dakikalık saygı duruşunda bulunuldu ve basın açıklamasına geçildi. Basın açıklamasında şunlar vurgulandı:
19 Aralık Katliamı'nın hesabını soracağız!
Bundan tam 10 yıl önce, 19 Aralık günü, kimyasal bombalarıyla, otomatik tüfekleri, dozer ve kepçeleriyle girdiler aynı anda 20 hapishaneye. Diri diri yaktılar, kurşunladılar, katlettiler yirmisekiz canımızı, yirmisekiz özgürlük savaşçısını. Dönemin
Başbakanından
Genelkurmay Başkanına,
Adalet Bakanından
İçişleri Bakanına... hepsinin ortak olduğu ve adına hayasızca "Hayata Dönüş" adını verdikleri bu operasyon, devlet tarafından tasarlanmış ve hayata geçirilmiş bir katliamdır; tek kelime ile insanlık suçudur!
Bayrampaşa Hapishanesi'nden ambulansa bindirilirken görüntülenen
Birsen Kars’ın, '
Bizi diri, diri yaktılar' çığlığı hala hafızalardadır.
Devlet, gerçekleştirdiği bu katliamla dışarıya da mesaj vermeyi ihmal etmedi. Verdiği mesaj açıktı: İşsizliğe, yoksulluğa, haksızlığa karşı sesini yükseltme, isyan etme, kaderine razı ol, boyun eğ ve itaat et deniliyordu işçilere, emekçilere, ezilenlere. İsyan edenlerin, eşit, özgür bir dünya için mücadele edenlerin başına neler gelir bak ve gör mesajı veriliyordu aynı zamanda dışarıdakilere...

Devrimci tutsaklara yönelik katliamı TV ekranlarından naklen yayınlatıyor, izleyin ve korkun mesajı veriyordu dışarıdakilere. Tüm toplumu içeriye tıkamayacağına göre, toplumu oluşturan bireylerin beyinlerinde hapishaneler inşa etmeyi amaçlıyordu. Dışarısı için amaçlarına ulaşmada, kısmen başarılı olduğu söylenebilir devletin. Ancak, içerisi için aynı şeyi söylemek mümkün değildir.
Çünkü, 19 Aralık yalnızca katliam ve vahşetle anılacak bir gün olarak geçmedi tarihe. Aynı zamanda idealleri uğruna ölümün üstüne tereddütsüzce yürüyen devrimci tutsakların direniş manifestosunu kanla yazdıkları bir tarihtir. Devletin tam teçhizatlı kolluk kuvvetlerine karşı, elde avuçta ne varsa onları kullanarak savaşan, teslim olmaktansa ölümün üzerine başı dik yürüyenlerin tarihidir 19 Aralık.
Devlet, öldüremediği devrimci tutsakları, emperyalist efendilerinden ithal edilen F tipi hapishanelere doldurdu. Ve "
Yüksek Güvenlikli Cezaevleri" diye adlandırdığı F tipi hapishanelerinde, 10 yıldır tecrit ve izolasyon politikaları uyguluyor; katliamlarla teslim alamadığı devrimcileri teslim alabilmek için... Devrimci tutsaklar ise devletin teslim alma saldırılarına karşı, bedenlerini ölüm oruçlarıyla, barikat direnişleriyle ütopyalarına siper ederek 19 Aralık katliam saldırısı ve devamında tecrit saldırısına karşı mücadele ettiler. Etmeye de devam ediyorlar.
Şanlı
Ölüm Orucu eyleminde yüzyirmisekiz devrimci şehit düştü, yüzlercesi de sakat kaldı. Aradan 10 yıl geçti. Tecrit hala sürüyor. On tutsağın birbiriyle haftada 10 saatlik görüşme hakkı, gerek bakanlığın gerekse hapishane yönetimlerinin keyfi tutumlarıyla uygulanmıyor. Tekmil dayatması nedeniyle telefonla görüşme hakkı gaspediliyor, tedavisi engellenen hasta tutsaklar tahliye edilmeyerek ölüme terk ediliyor. Arama adı altında hücrelere baskınlar düzenleniyor ve bu baskınlarda tutsaklara işkence yapılıyor. Devrimci tutsaklar ise tecrite karşı onurluca direnmeye devam ediyorlar. Devlet, F tipi hapishanelere koymayı başarmış olabilir, fakat aradan geçen on yıl boyunca denediği tüm baskı ve işkence metotlarına rağmen iradelerini teslim alabilmiş değildir devrimci tutsakların. Devrimci tutsaklar bugüne dek üzerlerine düşen görevi fazlası ve layıkıyla yerine getirdiler. Bundan sonra da, aynı şekilde davranacaklarından hiç kuşkumuz yok! Tecritin olduğu yerde direniş de olacaktır çünkü...
Ancak dışarda, devrimci, demokrat, ilerici kamuoyu ne yazık ki tecrit gündemiyle hakettiği şekilde ilgilen(e)memiş, katliamcı devlet üzerinde yeterince baskı oluşturamamıştır. Dışardaki bu tablo, hepimize önemli görevler yüklüyor. Tecrite karşı mücadele, sadece içerdekilere bırakılamaz! Dışardaki güçler olarak, 19 Aralık Katliamı'nın sorumlularından hesap sormak boynumuzun borcudur. Göstermelik mahkemelerle ve yalnızca üç beş erin yargılanmasıyla adalet yerini bulamaz! Hükümetinden askerine, medyasından yargısına bütün bir rejim ve sistem katliamın siyasi sorumlusudur. Gerçek adalet yerini bulana kadar ve katil devlet hesap verene dek mücadelemiz sürecektir! Hem devam eden hak gasplarına karşı tutsakların haklarını korumak ve savunmak, hem de bu tarihsel katliamın hesabını sormak için iki elimiz yakalarından, sıcak nefesimiz enselerinden eksik olmayacaktır katillerin!
Basın açıklamasının ardından
Yeni Kapı Tiyatrosu, katliamı anlatan küçük bir oyun düzenledi. Sokak sanatçıları da
Avusturya İşçi Marşı ve
Venceremos' u söyledi. Eylemin bitmesinin ardından kitle,
Buca'da taşerona karşı çıktıkları için işten atılan işçilerin yapacakları eyleme destek vermek için Buca'ya geçti...