Salı, 28 Aralık 2010 (15 yıl 10 ay önce)
Yaşanacak Dünya
DEKÖP-A‘nın almış olduğu karar doğrultusunda yapılan 19 Aralık etkinlikleri kapsamında Stuttgart EKM‘de 26 Aralık‘ta gecikmeli olarak bir panel yapıldı. Panelin çerçevesi, 19 Aralık anması olarak çizildiği için, polemiğe girmemeye dikkat edildi.
O dönemi yaşamış olan direnişçilerin anlatımlarıyla, yer yer duygusal anların yaşandığı panelde, soru-yanıt bölümünde artık sürecin tartışılması isteği ağır bastı ve doğrudan bu temelde bir panel örgütlenmesi talebi yoğun bir biçimde dile getirildi.
Bu boyutta bir direniş yok!
İlk söz
‘96 Süresiz Açlık Grevi direnişçisi İrfan'a verildi:
96‘da cezaevindeydim. Katliamı yaşayan yoldaşlarla birlikte kaldık. Arkadaşlar, ‘Katliamdan 3 gün önce saldırı istihbaratını almıştık. Hazırlık yaptık ama kimyasal silahlar kullanıldı. Elbiselere bir şey olmadı. Vücudumuzda yanıklar oluştu’ dediler.
Bayrampaşa‘nın dış kapısında basın açıklamasına gitmiştim. Kapıyı bile eritmişler. Ecevit, Amerika‘dan dönünce, ‘Cezaevleri sorunu çözülmeden, İMF programı uygulanamaz’ demişti. Bu açıklama, saldırının emperyalistler tarafından hazırlandığının en açık göstergesi. Zaten yıllar öncesinden F-tipi hazırlığı vardı. Dünya devrimci hareketi açısından, cezaevleri direnişi açısından bu boyutta bir direniş yok. Sürecin uzunluğu ve şehitler, gaziler açısından da tek örnektir.
Onurlu bir miras bırakmak
2000 ÖO direnişçisi Vural:
Sistem neden bu saldırıya ihtiyaç duydu? Sistemin temsilcileri artık yalan bile üretebilecek durumda değiller. Alçaklık, erdemsizlik dayatılıyor. Yaşamın her alanı hücreleştirilmis. Onursuz kişilikler yaratılmaya çalışılıyor. 2000 yılında Amerikan emperyalizmi, 'Bu yüzyıl ayaklanmalar yüzyılı olacak' diyordu. Her saldırı karşısında direniş yaşanacağını biliyorlar. Sorun topyekün halkı teslim alma sorunu. 96′dan daha kapsamlı bir saldırı olacağını biliyorduk. Belki de hiçbir hak alamayacagimizi biliyorduk. Ama boyun eğmemek bizim için en büyük kazanımdı. Onurlu bir miras bırakmaktı. Ölürken yaşatmak içindi. Ölüm sevdalısı değildik.
Yine
Gebze cezaevinde kalan ve direnişten 3 ay sonra tahliye olan bir kadın tutsak, dışardaki sürecin zorluklarından söz etti:
Gebze’de operasyondan önce bir ölüm listesi hazırlanmıştı. 3 ay sonra dışarı çıktım. Eşim cezaevinde olduğu için sürekli eylemlere katıldım. Ziyaret ettim. Hepimiz çok zorlandık.
Kazanma şansı vardı
Yaşanacak Dünya temsilcisiyse, cezaevleri ve dışardaki mücadelenin tarihsel sürecinden söz etti.
'82 Diyarbakır zindan direnişi ve Ölüm Orucu‘ndan,
84 Metris Ölüm Orucu‘yla tek tip elbisenin geriletilmesi ve bunun dışarıya yeni bir öğrenci hareketinin doğuşu olarak yansıması örneğini verdi.
Mücadelenin yükseldiği her dönemde cezaevlerinde büyük saldırıların olduğuna, içerisi-dışarısı bağlantısının bu kadar doğrudan yaşandığına değindi. 19 Aralık 2000 cezaevleri operasyonunun dışardakilere canlı olarak izletilmesinin de gene bununla bağlantılı olduğunu, asıl hedefin dışardaki mücadeleyi ezmek olduğunu, yanısıra yurtdışında o dönem yapılan eylemlerin büyük bir etki yarattığını ve ülkeye çok ciddi yansımaları olduğunu vurguladı. Son olarak, kitleselligi ve uzunluğuyla eşsiz olan bu direnişin böyle ağır bir yenilgiyle bitmesinin acı olduğu ve aslında bu süreci kazanma şansının yapılan hatalarla kaybedildiğini vurguladı.
Ağırlaştırılmış müebbet mahkumlarından tabutluk görüntüleri
Daha sonra, ağırlaştırılmış müebbet mahkumlarindan
Ali Gülmez‘in mektubu okundu. Mektuptan çıkan tablo oldukça ürkütücüydü. Günde bir saatle sınırlı havalandırma “
hakkı”,
15 günde bir toplam bir saat ve sadece aileden iki kişiyle sınırlı görüş “hakkı” ve bütün bunların idarenin keyfine göre, mektup vb.le birlikte her an herhangi bir bahaneyle elinizden alınma riskiyle karşılaştığınız bir ortam.
Yani, aile-avukat görüşü, havalandırma, mektup, gazete vb. de dahil dünyayla tüm bağlarınızın her an koparılabileceği tehdidiyle yaşamak… Bunları kapı döverek ve sloganla protesto ettiğinizde, hücre baskını ve dayak ve sürekli yeni yaptırımlar. Bütün bunlar, "ölene kadar hücrede tutulma"yla birleştiğinde, ki yasada böyle, zindan içinde zindan mantığı karşımıza çıkıyor yine.
Soru-yanıt bölümünde söz alan
AGİF temsilcisi ise, “
Felluce katliamında olduğu gibi, 19 Aralık da canlı olarak izletilerek, topluma korku yaymak istendi. Bakın sizin sonunuz da böyle olur. Ülkedeki ayrışma ne yazık ki buraya da yansıdı. Çok şey yapıyorsun, ama süreci değiştiremediğin duygusuna kapılıyorsun. Bu süreçte, her yere koşturan emektar Naciye arkadaşı da anmak gerek” dedi.
Ağırlaştırılmış müebbet mahkumlarının koşullarının iyileştirilmesinin güncel mücadelenin konusu olduğu vurgulanarak, panel sona erdirildi. Etkinliğe 60 kişi katıldı.