Bir edebiyat öğretmeni, insan hakları savunucusu Hasan Basri Aydın ve niceleri bu toplumun çocuklarıdır.
Toplum neyi, nasıl, ne kadar biliyor?
Halkların bütün dünyada hak arama adına sokağa çıktığı şu günlerde bizim görsel medyamız da kameralarını sokaklara çıkarıp, rastladıklarına kimi sorular soruyor ve aldıkları kimi yanıtlarla halk insanlarının ne denli koyu bir cehalet içinde olduğunu kanıtlamaya çalışıyorlar. Böylelikle bir taşla vuracakları iki kuşun peşinde olmalılar!
Asıl ayrımcılığın finansal olduğunu savunanlara, “Görün bakın işte, bu halktan ne köy olur ne kasaba!” deyip onları koyu bir umutsuzluğa düşürürken, hizmetinde bulunduğu sermayeyi ise; “Ey yöneticiler, seçkinler, iktidarı ve muhalefetiyle sevgili burjuva: Bu halk hâlâ hiçbir şeyin ayırdında değil; siz bir süre daha işinize devam edebilirsiniz, endişeye gerek yok!” diyerek yüreklendiriyor.
Bütün bunlar olurken, medyanın kendi gözlerinden ve kulaklarından kaçan kimi haberler de olmuyor değil...
Erzurum’a ola ki başbakanı ıslıklar diye sokulmayan üniversite öğrencilerinin arkadaşları, bu muameleyi protesto için Dolmabahçe’de başbakanlık dairesine ellerinde pankartlarıyla yöneldiklerinde, bir kadın, sürüklenerek götürülen bir genç kızın ardından polise şöyle bağırıyordu: “Nereye götürüyorsunuz, bırakın o çocuğu; jaguarı olsa onu Çankaya’ya çıkarırdınız!”
Muhabirin kendisi değil ama sorusu var ekranda: “Götürülen sizin kızınız mı efendim? !
Sorunun yanıtı çok öğretici: “Neden kızım olsun ki, ben bir edebiyat öğretmeniyim!”
Bu cümlenin, bütün çocuklar benim çocuğum anlamına geldiğini anlamamak mümkün mü?
Pınar Sağ, Ferhat Tunç, hatta 80'i aşan yaşıyla belki de aralarında en gençleri, yine bir edebiyat öğretmeni, insan hakları savunucusu Hasan Basri Aydın ve daha niceleri, bu toplumun çocuklarıdır.
Bu toplum, onları; kaba, cahil ve kasıtlı her türden gücün elinde bırakmayacaktır, alır.
Eli kulağında denir ya hani, hem de o hızla. evet!
Bilgesu Erenus