Alınteri dağıtımında emekçilerin yüzlerindeki yorgunluk ve sıcak gülümseyişleri aklımızdan çıkmıyor
Yeni sayımızın çıkmasını bekliyorduk KARTAL'da ALINTERİ'mizi işçi ve emekçilerle buluşturmaya devam etmek için. Yeni yeni yerlere de girip çıkmıştık daha önce, bu sefer de yeni bir site kestirdik gözümüze.
Başlıyoruz sitedeki kapıları tek tek çalarak gazetemizin dağıtımına. Kimisinde hiç kimse yok kapısını çaldığımız evlerin. Kapıları çalarken bazı emekçiler daha yeni geliyorlar evlerine. Merdivende gördüğümüz emekçi bir kadına gazetemizi tanıtırken ''Almadılar mı yoksa bizimkiler?'' diye soruyor kaşlarını çatarak. Bizi tekrar yukarı çıkarıyor. İşten gelirken bir arkadaşıyla birlikte gelmiş. Evin kapısını açıyor, eşine ve çocuğuna ''Nasıl almazsınız, dayanışmak için bile almalısınız'' diye çıkışıyor. Misafiri olduğu için bizi davet edemediğini ama bir dahaki satışa mutlaka beklediğini ifade ediyor.
Yoldaşımla birlikte müthiş mutlu oluyoruz. O dakikadan itibaren bıçak gibi kesen soğuk hava bize kesinlikle işlemiyor. Kapıları çalmaya devam ediyoruz. Emekçilerin yüzlerindeki yorgunluk gözlerinden belli oluyor, buna rağmen çoğu bizi geri çevirmiyor. Sımsıcak gülümseyişleri insanda diğer sitelere de uzanmalıyız duygusu yaratıyor. Saat geç oldu; Alınteri'mizi artık bir dahaki sefere götüreceğiz onlara.