GÜNCEL
OSTİM’de 3 Şubat’ta 9 kişinin öldüğü patlamanın yaşandığı iş yerinin sahiplerinden Ayhan Özkan, kendilerine tüp sağlayan şirkette çalışan bir kişinin ifadesi sonucu, ‘bu şirkette oksijen tüpü görüntüsünde doğalgaz satışı yapıldığının ortaya çıktığını’ söyledi.
(...) Bu tanığın kendilerine başvurarak, 'Ben vicdanıma yenik düştüm, dayanamıyorum. Bunları söyleyeceğim' diyerek kendilerine geldiğini ifade eden Özkan, kendilerinin de tanığı savcılığa götürdüklerini ve ifadesinin alındığını belirtti.
(...) Savcılığın olaya el koyduğunu bildiren Özkan, 'Tanığın ifadesine göre saklanan, bu işte kullanılan ve sökülmüş tüpler Ersoy Gaz’ın deposunda ele geçirildi. Bu tüpler 96 tane. Sökülmüş, tek bir tüp haline getirilmiş, üzerleri farklı bir boya ile boyanmış, fakat altında yine de mavi renk oksijen rengi görülüyor. İçinde de doğalgaz kokusunu bilirkişi heyeti tamamen tespit etti' diye konuştu.
OSTİM’de meydana gelen patlamanın üzerinden çok da fazla zaman geçmedi: yaklaşık 62 gün! Bu süre zarfında birbirini suçlayan sermaye tarafları mı dersiniz, ortadan kaybolan patronlar mı dersiniz yoksa katliamdan hasbelkader sağ çıktıkları halde polis baskısıyla konuşturulmayan işçiler mi dersiniz? Neler söylenmedi ki bunlar üzerine. Bu katliam bütün sınıf kinimizi bir kez daha bileyledi, aynı zamanda vicdanımızı da bir kez daha sızlattı.
Şunu bizlere çok açık olarak gösterdi ki, kapitalizm denilen illet yalnızca maddi sömürüye dayanmıyor. Kapitalizm aynı zamanda insanları manevi yönden de sömürüyor. Bilincinden yoksun bırakılan işçilerin, bir umuttur dediğimiz manevi yelekleri de sökülüp alınıyor. Ancak ortaya yirmi ölü çıktığında sızlayabilir hale geliyor işçilerin vicdanı. O da muhtemelen patron tayfasının kendisini aklama çabasına kurban edilerek sahte bir vicdana bürünüyor oksijen tüpü firmasında çalışan bir işçi. Onun açıklamaları nezdinde patlamanın yaşandığı firmalar sözümona aklanıyor. Tek kabahatli oksijen gazı temin eden firma oluyor.
O oksijen tüplerini temin edip işçisine kullandıran firmanın hiçbir kabahati olmuyor. O işyerlerini denetlemekle yükümlü birimlerin hiçbir suçu kalmıyor. Denetlemekle yükümlü birimlerin sorumluluğundan daha fazlasına sahip olan devletin hiç kabahati olmuyor. İşçisini iş güvenliğinden yoksun çalıştıran patronun hiçbir kabahati olmuyor nasılsa!..
Bir anda bütün aktörler sütten çıkmış ak kaşığa dönüşüveriyor. Tabii ortaya böyle bir malzeme ve böyle bir fırsat da çıkınca, bizim görev aşkıyla yanıp tutuşan emniyetimiz, savcımız, devletimiz, burjuva basınımız bu malzemenin üstüne atlıyor…
Ama bilmiyorlar ki yaptıkları yanlarına kalmayacak, bilmiyorlar ki bu zokayı bizlere yutturamazlar… Aymazlıkları artık boylarını aşıyor, boylarını aşırdıkları aymazlıkların da boğulacaklarını bilmiyorlar…
[Ankara'dan bir Alınteri okuru]
Salı, 5 Nisan 2011 (15 yıl 7 ay önce)
Anadolu Ajansı'nın bugün geçtiği haber neredeyse bütün gazetelerde yer aldı: İbretlikti!
(...) Bu tanığın kendilerine başvurarak, 'Ben vicdanıma yenik düştüm, dayanamıyorum. Bunları söyleyeceğim' diyerek kendilerine geldiğini ifade eden Özkan, kendilerinin de tanığı savcılığa götürdüklerini ve ifadesinin alındığını belirtti.
(...) Savcılığın olaya el koyduğunu bildiren Özkan, 'Tanığın ifadesine göre saklanan, bu işte kullanılan ve sökülmüş tüpler Ersoy Gaz’ın deposunda ele geçirildi. Bu tüpler 96 tane. Sökülmüş, tek bir tüp haline getirilmiş, üzerleri farklı bir boya ile boyanmış, fakat altında yine de mavi renk oksijen rengi görülüyor. İçinde de doğalgaz kokusunu bilirkişi heyeti tamamen tespit etti' diye konuştu.
OSTİM’de meydana gelen patlamanın üzerinden çok da fazla zaman geçmedi: yaklaşık 62 gün! Bu süre zarfında birbirini suçlayan sermaye tarafları mı dersiniz, ortadan kaybolan patronlar mı dersiniz yoksa katliamdan hasbelkader sağ çıktıkları halde polis baskısıyla konuşturulmayan işçiler mi dersiniz? Neler söylenmedi ki bunlar üzerine. Bu katliam bütün sınıf kinimizi bir kez daha bileyledi, aynı zamanda vicdanımızı da bir kez daha sızlattı.
O oksijen tüplerini temin edip işçisine kullandıran firmanın hiçbir kabahati olmuyor. O işyerlerini denetlemekle yükümlü birimlerin hiçbir suçu kalmıyor. Denetlemekle yükümlü birimlerin sorumluluğundan daha fazlasına sahip olan devletin hiç kabahati olmuyor. İşçisini iş güvenliğinden yoksun çalıştıran patronun hiçbir kabahati olmuyor nasılsa!..
Bir anda bütün aktörler sütten çıkmış ak kaşığa dönüşüveriyor. Tabii ortaya böyle bir malzeme ve böyle bir fırsat da çıkınca, bizim görev aşkıyla yanıp tutuşan emniyetimiz, savcımız, devletimiz, burjuva basınımız bu malzemenin üstüne atlıyor…
Ama bilmiyorlar ki yaptıkları yanlarına kalmayacak, bilmiyorlar ki bu zokayı bizlere yutturamazlar… Aymazlıkları artık boylarını aşıyor, boylarını aşırdıkları aymazlıkların da boğulacaklarını bilmiyorlar…
[Ankara'dan bir Alınteri okuru]