Perşembe, 14 Nisan 2011 (15 yıl 6 ay önce)
Berfo Ana 30 yıldır kapısını kilitlemiyor. Bu düzenin bekçileri de yalakaları da kırılmadık yürek bırakmadı analarımızda yıllardır. Ama kıramadıkları bir şey var; “umutlar!” Anaların -belki gelir diye 30 yıldır büyüttükleri umutlarını- ne yapsalar kıramadılar.
Berfo Ana, Erdoğan’ın kayıp aileleriyle yaptığı toplantıda oğlu Cemil Kırbayır’ın akıbetini sormuş ve Başbakan’dan bizzat ilgilenme sözü almıştı. Kars'ta 13 Eylül 1980'de evinden alınıp 247. Piyade Alayı'na, oradan da bir hafta boyunca çeşitli işkencehanelere götürülen Cemil Kırbayır'dan bir daha haber alınamadı. Aslında bu alışıldık son, defalarca belleklerimize işlenmişti. Diyarbekir zindanlarında, Bayrampaşa'da, Buca'da... Biz bu sona yabancı değildik, şimdi kendi eserlerini kuyulardan, yol kenarlarından Nevala'lardan çıkaranlar da yabancı değillerdi. Faillerinin meçulleriydi onlar...
Belki demiştir Berfo Ana, -o adı gibi kar tanesi beyazlığındaki yüreğiyle- bir ihtimal gelir yine de kapım açık kalsın, yüreğimin umuda açık olması gibi...
Şimdi Ana'ya “Araştırdık, bak ilgilendik hem de kısa zamanda” diyor TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu Başkanı Zafer Üskül.
Kamuoyunda kısa sürede başardığı büyük zaferini ilan ediyor bu araştırmayla, Üskül. Çünkü bu olay kamuoyuna yansımıştı. Ana umudunu yüreği ellerinde Kürdistan'dan meclise taşımıştı, “bir anayı meclisten paldır küldür atmak olmazdı, umudunu da al git” prestij sarsardı. Analarına sahip çıkan bir hükümet, sözde işleyen bir demokrasi ve hukukun üstünlüğünü daha da adaletli kılardı bu araştırmayla...
Oysa ki bizler gördük, hem evlatlarımıza hem de analarımıza kalkan copları... “Kadın da olsa, çocuk da olsa affetmeyin!” diyenleri. 300 haftayı aşkın bir zamandır Galatasaray Lisesi önünde kayıplarını haykıran ve hesap soran analara tıkanan kulakları, yumulan gözleri gördük. Berfo Ana da biliyor... Şimdi istediği tek bir şey var; oğlunun kemikleri! 30 yıldır kapıya diktiği gözlerini, artık oğlunun mezarına dikmek istiyor!
Analar failleri biliyor; istedikleri sadece bir mezar, yıllardır biriktirilen öfkeyle sorulacak hesap ve ödenen bedellerin karşılığı!..
[Bir Alınteri okuru]